Zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır... Özgür Sarı ÖZGÜR SARI

çok sevmezsen, çok acımazsın.
çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
senin değillermiş gibi davranacaksın.
hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
çok eşyan olmayacak mesela evinde.
paldır küldür yürüyebileceksin.
ille de bir şeyleri sahipleneceksen,
çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
gökyüzünü sahipleneceksin,
güneşi, ayı, yıldızları...
mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"o benim" diyeceksin.
mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir şeylerin...
mesela gökkuşağı senin olacak.
ille de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
mesela turuncuya, ya da pembeye.
ya da cennete ait olacaksın.
çok sahiplenmeden,
çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın. ucundan tutarak...

Can Yücel

***************


Bu yazıyı çok seviyorum, hayata bağlıyor beni, bi köşemde saklı duruyor, bugünkü gibi moralim bozuldukça okuyorum, sanki zorluklar daha katlanılabilir oluyor, acılar o denli sızlatmıyor içinizi.

Özellikle "hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın." çok güzel bir söz, birşeylere ait olmamak, bağlanmamak çok zor, hatta ben hiç yapamam ama sanırım insan sahiplenmeden yaşamayı öğrenmeli. Çünkü en büyük acıyı sahip olduklarınızı yitirdiğinizde yaşıyorsunuz.

Etiketler: şiir1

p>