"Sevmek uyuşturucu almak gibidir. Başlangıçta kendini iyi hissedersin, bütünüyle verirsin. Ertesi gün, daha fazlasını istersin. Henüz zehirlenmemiş, o duygudan hoşlanmışsındır ve onun üzerindeki egemenliğini sürdürebileceğini sanırsın. Sevdiğin kişiyi iki dakika düşünür, sonra üç saat unutursun.
Ama yavaş yavaş onun varlığına alışır, ona bütünüyle bağımlı hale gelirsin. Böylece, onu üç saat düşünüp, iki dakika unutmaya başlarsın. Yakınında değilse, bağımlıların uyuşturucu bulamadıkları zaman hissettikleri şeyi hissedersin. Uyuşturucu bağımlılarının, gerek duydukları şeyi bulamadıkları zaman hırsızlık yaptıkları, kendilerini aşağıladıkları gibi, aşk için her şeyi yapmaya sen de hazırsındır."
Paul Coelho,
Piedra Irmağının kıyısında oturdum ağladım.
Ama yavaş yavaş onun varlığına alışır, ona bütünüyle bağımlı hale gelirsin. Böylece, onu üç saat düşünüp, iki dakika unutmaya başlarsın. Yakınında değilse, bağımlıların uyuşturucu bulamadıkları zaman hissettikleri şeyi hissedersin. Uyuşturucu bağımlılarının, gerek duydukları şeyi bulamadıkları zaman hırsızlık yaptıkları, kendilerini aşağıladıkları gibi, aşk için her şeyi yapmaya sen de hazırsındır."
Paul Coelho,
Piedra Irmağının kıyısında oturdum ağladım.
Bazen diyorum neden???
Bazen onu bile diyemiyorum, böyle bir şeyin nedeni olmaz diyorum.
Neden sevdiremedim kendimi sana, o hala aklındaki kişiden daha fazla...
o kalbinin kapılarını kilitlemişse pek de yapabilecek bir şey kalmıyor uzak durmaktan başka
orası öyle tabii ki...
ancak bu "uzak durma" çözümü, onunla yaşadığın problemi çözebiliyor,
insanın kendisiyle yaşadığı sorunlar hala aynı...
eğer o senden vazgeçmişse yaptıklarının hiç bir anlamı olmaz.sen ondan vazgeçmiş olsaydın da aynısı senin için olacaktı.aşk da dahil bütün duygular çok bencil aynı bizim olduğumuz gibi maalesef
hemfikirim zaten yapılabilecek de bir şey yok bu durumda.
Benimkisi sadece bir serzeniş :/
aşkın ve duyguların bencilliğine katılabilirim ancak insanların istisnasının fazlasıyla olduğuna inanıyorum...
merhaba özgür. abi neden biliyor musun? galiba çok üstüne düşüyoruz bazı şeylerin ya da çok düşünüyoruz, çok değer veriyoruz. sonra da kaybediyoruz. belki bundandır. ne dersin? en azından benimkisi bundandı. buna benzer birşeydendi.
Piedra Irmağının kıyısında oturdum ağladım...