Televizyonda gösterdiler geçen gün,
Gelenek edinmiş köy halkı,
"Ben kendimi bildim bileli bu böyledir" diyor muhtar.
29 Ekim'de toptan sünnet ederlermis çocuklarını.
Derken ekranda entarili bir çocuk belirdi,
Kirvesi tutmus kolundan
Yatırdılar bir kamp yatağına,
Ardından sünnetçi olacak zat boy gösterdi,
Elinde bıçagıyla.
Çocuk kaldırdı başını, bağırdı: "Yaşasın Cumhuriyet" diye.
Korkarım bu sade, Gölköylülerin değil,
Umudumuzun,
Sadece küçüklerin değil,
Büyüklerimizin de düştüğü bir
Tarihsel yanılgı.
Çünkü sünnet değil,
Farzdır Cumhuriyet.
Can Yücel
**************
Bu şiiri okurken aklıma geldi, acaba benim sünnet fotograflarım nerde diye, şöyle ufak bir karıştırdım, bakın ki ne buldum, ne kadar çok zaman geçmiş üstünden. Ve de ne olaylı bir gündü, aklıma gelmişken anlatayım da : )
Annemler tarafının çoğunda olduğu gibi, dayıma ve teyzeme de kan dokunuyor, kan görünce bayılıyorlar (hatta bana da dokunuyormuş ki çok sonraları öğrendim), neyse, mevzu bahis olay (sünnetim ) esnasında, odada babam, sünnetçi bey ve dedem bulunuyordu, ki ben kapıyı da kitlemiştim : ). Diğerleri ise pencerelere sıralanmışlar, izlenmesi şart ya!... Dayım kan görüp bayılmış sanırsam, ben göremedim onu, sadece sesleri duyduğumu hatırlıyorum, onu gören teyzem de bayılmış, bir an domino taşları misali, yıkılmalar ardı ardına gelmiş ama olay çabuk atlatılmış. Annemler alışık olduğu için benzer vakalara, ellerinde kolonya mendil hazır bekliyorlarmış : ) Ben bunların çoğunu olaydan çok sonra öğrendim tabi, kimse bize yatakta yattığımız günler boyunca, gelip birşey anlatmıyordu, sadece odaya koydukları tv sayesinde biraz oyalanıyorduk, ben de bunları her sünnet mevzusu geçtiğinde ve her misafir gelişinde albümdeki o fotograflara tekrar tekrar bakılınca öğreniyorum...
p>
Hakkımda
- Ben, hayat, geçmiş, gelecek...
- İstanbul, Türkiye
İzleyiciler