Zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır...

formspring.me

2011-05-17T21:23:00.001+03:00

Ask Or Not :P http://formspring.me/Oziastr

Ya Kendin Ya Da Hiç Kimse

2011-04-16T13:34:00.004+03:00

Hayat devamlı akan bir nehir gibi, sürekli dinamizm içinde, gün geçtikçe değişiyor.
Önüne yeni alternatifler çıkarıp, teklifler sunuyor.
Seçip seçmemek senin elinde ancak hayat sana bunca olasılığı mümkün kılarken, seçimlerin sonunda başa geleceklere karşın hiç kıpırdamıyor.
Ve Tanrı sana,
"Ya kendin dikebilirsin ya da hiç kimse" diyor ve çekiliyor.

İşte tam da bu yüzden kendimizle başbaşayız.
Şikayetim yalnızlıktan değil aslında, yanılgıdan, yenilgiden.
Ve bu yüzden, gerçek hayattaki yenilgilerimi, hayallerimde yenmekle meşgulüm.
Bir bakıyorum, hayalden ibaret bir ömrüm kalıyor elimde, gerçekten uzak, soyut mutluluklar.

Şikayet ettiğim yanılgı ve yenilgi, ne kadar kelime olarak benzeşseler de, mana olarak çok farklılar.
Yanılıyorum çünkü, inandığım insanların peşinden koşmaya başladığım anda umutlarımın kırıldığını görüyorum, yanlış insanın peşinden koşmak, bir ayrımda yanlış yola sapmak gibi, geri dönüşü çok zor. Geçen - kaybettiğin zamana yanıyor ve yanılgılarınla başbaşa kalıyorsun.
Yeniliyorum çünkü, cesaretimi toplayıp yanına koştuğum insanın, ben senin yanında olmak istemiyorum sözünü ya da bunu ima eden hissiyatını duyunca kendime yeniliyorum.

Kimse kimsenin yanında olmak zorunda değil malum, benim onu seçtiğim gibi, onun da beni seçmeme hakkı var. Bu yüzden de ona değil kendime kızgınlığım, bu yanlışlıkla saptığım yolun hiç sonu gelmeyecek gibi, hele de bu acı hiç dinmeyecek gibi.

İşte bazen, sırf bu duygular yüzünden, nefret ediyorum kendimden.

Yedek Sevgili

2010-10-13T00:21:00.001+03:00

Yedek Sevgili
‎...
Kimi sevsem,
onun hep uzakta bir sevdiği vardı,
unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi…

Kimi derinden sevsem,
o bir başkasını derinden hatırlardı.

Öylesine çok sevdim ki onları,
başkalarına duydukları sevgileri anlatmalarını
sessizce, içim acıyla kanayarak dinledim.

Beni yitirmekten hiç korkmadılar;
çünkü onlara göre fazla iyiydim;
bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.

Beni terk edenlerden tek bir dileğim olurdu.
“"Ne olur, bir daha beni aramayın!
Çünkü ben kolay unutamıyorum.
Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum.
Çocukluğumun o güzel bahçesini”"

böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni…

Soluksuz ve umutsuz kaldığı bir gecede mutlaka akıllarına ben gelirdim…

O, yedek sevgili!…

Cezmi Ersöz

Sevmek

2010-09-14T20:40:00.002+03:00

"Sevmek uyuşturucu almak gibidir. Başlangıçta kendini iyi hissedersin, bütünüyle verirsin. Ertesi gün, daha fazlasını istersin. Henüz zehirlenmemiş, o duygudan hoşlanmışsındır ve onun üzerindeki egemenliğini sürdürebileceğini sanırsın. Sevdiğin kişiyi iki dakika düşünür, sonra üç saat unutursun.
Ama yavaş yavaş onun varlığına alışır, ona bütünüyle bağımlı hale gelirsin. Böylece, onu üç saat düşünüp, iki dakika unutmaya başlarsın. Yakınında değilse, bağımlıların uyuşturucu bulamadıkları zaman hissettikleri şeyi hissedersin. Uyuşturucu bağımlılarının, gerek duydukları şeyi bulamadıkları zaman hırsızlık yaptıkları, kendilerini aşağıladıkları gibi, aşk için her şeyi yapmaya sen de hazırsındır."

Paul Coelho,
Piedra Irmağının kıyısında oturdum ağladım.

Bazen diyorum neden???

Bazen onu bile diyemiyorum, böyle bir şeyin nedeni olmaz diyorum.

Neden sevdiremedim kendimi sana, o hala aklındaki kişiden daha fazla...

Şans

2010-09-14T20:37:00.002+03:00

Sıradaki bilinmezliğe kürek çekiyoruz
hayat adil değil kuzum
ne çıkacağını bilmeden yaşıyoruz
bir bakmışsın kapında zulüm.

Ne yapmalı dersin bazen,
Ne!
Kahrolası talih gülmüyorsa yüzüne
ve ergenekon devretmişse eğer,
ve sen değilsen sıradaki talihsiz
yani içeceksen bir bira daha özgürce
biri gelip kırmadan kapını
dayamadan alnına silahı
velhasılı kelam ayağındaki prangaya rağmen
özgürsen hala
kullan şansını sonuna kadar...
kullan!
baktın o da olmuyor
bir şans daha dile tanrıdan
kendin yaratamadığın...

Egoist

2010-08-12T09:54:00.000+03:00

Egoistlik, kendi yumurtasını pişirmek için, sizin evinizi yakmaya kalkmaktır.

Chamfort

FormSpring.me

2010-06-03T20:15:00.002+03:00

FormSpring.me yi tuttum ;)
güzel bir fikir, kolay - uygulanabilir - kullanışlı : )) işte web 3.0 bu : ))

denemek için : www.formspring.me/Oziastr

hatta kolaylık olsun diye, üstteki linklere de 'Soru SOR?' olarak ekledim : ))

Tercüman

2009-10-25T14:10:00.002+02:00

Bugünkü Hasan Pulur'un yazısında bir fıkra vardı, uzun süredir yaşadığım fakat haykıramadığım serzenişime tercüman oldu...
***
ÜÇ türlü dost varmış:
Biri yiyecek gibiymiş, siz onu her gün ararsınız.
İkinci çeşit dost, ilaç gibidir, siz onu gerekirse ararsınız.
Bir de “hastalık” gibi dostlar vardır, o sizi arar bulur.
***

Seni Her Gördüğümde

2009-07-28T12:28:00.000+03:00

inan ki . . .
senden başka
hiç
kimse yok içimde
yüzüne bakmasam da ,
başımı çevirsem de ,
seni her gördüğümde
inan ki . . .
senden başka
hiç
kimse yok içimde
ne kadar kırgın olsam
dargın olsam da bile
inan ki . . .
senden başka
hiç kimse yok içimde

Erkin Koray

Hayatla Mutlu : ))

2009-06-08T23:47:00.002+03:00

Seni tanımanın güzelliğini tadıyorum : )) ne kadar sen istemesen de beni, ki biliyorum istemeyeceksin de, olsun seni tanımak bile güzel.
Sayende hayata daha da ciddi bakıyorum, olgunluğuna hayret ediyor, bu yaşında katlandıklarınla seni tebrik ediyorum ;) ve bil ki tüm özelliklerinle sana hayran oluyorum : )

Beni istemeyebilirsin, ki kimse zorunlu da değil, seninle konuşabilmek, dinlemek seni, arada bir de olsa görmek : )

sayende daha da mutluyum hayatla..

Gözümden Öpme Ayrılıktır Derdin

2009-05-20T20:33:00.002+03:00

gözümden öpme

"gözümden öpme,
ayrılıktır" derdin.

öpmedim
ayrılmadık mı?

uğursuz diye firuze yüzüğünü denize attın;
mavi taş deniz kızında kolye,
sen beni sattın.

yeni ay görünce yüzüne bakardım;
göz bebeklerimde sen vardın.

leyleği havada görmek için seninle
yeryüzünü unuturdum.
hasret kurşunu ile dün
dört karga vurdum...

güvey duvağı görmezmiş düğünden evvel,
şimdi ellerin bile bana el.

evliya bahçesinde nar ağacı;
dalına gönlümden çile bağladı,
eski nemli dualarıma ağladım.

helva dağıttım öksüzlere kandillerde.
sen ordasın ben yaban illerde.

"gözümden öpme, ayrılıktır" derdin.
öpmedim.
ayrılmadık mı?

Zeki Müren 1965

kendi sesinden dinlemek için :
http://www.dailymotion.com/video/x97lxe_zeki-muren-gozumden-opme-yiir_creation

Zor...

2009-05-01T14:37:00.002+03:00

Ataol Behramoğlu'nun dediği gibi Yaşadıklarımdan Öğrendiğim bir şey var, aslında çok şey var ancak, en önemlisi tek bir şey...
Can Yücel bir şiirinde diyor ya Anladım...

"...
Fakat,hakkedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
...
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
...
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
...
Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
..."

aralarında pek tabii çokça daha satır var, şaririn anladım dediği, benim anladıklarım ise bunlar...

Bazen koşturup koşturuo aynı yere varıyorsunuz, bazen de hiç hareketsiz yerinizde sayıyorsunuz. E o zaman koşturmanın anlamı ne yol katedemeyeceksem. Kaybettiğim enerjinin geri dönüşü ne.

Geçen rüyamda görmüşüm, gözler özler...

Üçüncü Şahsın Şiiri

2009-04-18T18:52:00.000+03:00

Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu ağlardım
Beni sevmiyordun bilirdim
Bir sevdiğin vardı duyardım
Çöp gibi bir oğlan ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu ağlardım
Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kus gibi gülerdi
Bir rüzgar aklımı alırdı
Sessizce bir cigara yakardım
Kirpiklerini eğerdin bakardın
Üşürdüm içim ürperirdi
Felaketim olurdu ağlardım

Aksamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu ağlardım

Attila İlhan

Pişt

2009-03-28T21:43:00.001+02:00

Yeni bir başlangıç :)
umudunu yitirme...
Güzel düşün, güzel olsun, ışık var, yeter ki kapatma gözlerini...

Home Alone

2009-02-07T20:28:00.003+02:00

Hayatta tercihlerinin çok önemi vardır, zaman denen tek yönlü kavram yüzünden, o anda seçtiklerinin neye malolacağını o anda bilemezsin, ve gelecek dediğin gün geldiğinde gösterir sana maliyetlerini, ve o gelecek dediğin anda, tercihini yapmış olduğun zaman geçmiştir ve hep geçmiş kalacaktır.
Artık fazla seçeneğin yoktur, pişmanlık duyabilrsin geçmişinden ve kendinden, gurur duyabilirsin kendinlen, ya da umursamazsındır ve gelsin dersin yenisi...
Seneler ya da belli bir zaman sonra, o anlık kararından gurur duyabilmek gibisi yoktur zannımca, hele ki bu tek bir olay değil, tercihler silsilesi ise kendi hayatının başarılı boşrolüsündür artık.
Öyle bir zaman gelir ki, bir maliyet analizi yapman gerekir, elinde çok birşey kalmadığını gören pek çok insan anlık kalabalıklar yaratır kendine, bazısı da vazgeçmesini bilir.Uzun zaman geçti aradan, belki büyük hasarları oldu sende, yıktığını sandığın duvarlar, daha da sıkıştırdılar seni, gün geçtikçe yalnızlaştın bu kararlar silsilesi neticesinde, belki de dört duvar arasında koca bir haftasonu yalnız başına oturmak zorunda kaldın evde, tıpkı seneler öncesi gibi, bir nevi tekerrür, ve hatta belki de kimsesiz kaldın, ve hattanın hattası bazılarının başbakanı gibi senin "kimsesizlerin kimsesi olacak" birin olmadı.
Yazık mı sana! belki de, belki de evet, haketmişliğin verdiği yazık belki de...
Durursun o anda, bir 't' anı belirlersin kendine, o an için geçmişe ve geleceğe gider gelirsin, bir bakarsın, senle beraber yalnız kalması gerekenler, senin duvarları saydığın gibi sevgililerini saymakta, sevişmelerinin hesabını harita metod defterlere yazmaktadır.
Onur duyulacak bir iştir, gururlanırsın kendinle, çok çok zaman önce söylediklerin ve yazdıkların gelir aklına, onlar haketmedikleri suni kalabalıklarında senin dört bir yanında "sana değmeden" dolaşırken, sen bir başına gururlanırsın.

Beş yıl öncesinin beykenti gelir aklına, yaptıkların, karşına aldıkların, feda ettiklerin, yaz vakti koca şehirde yalnızlıkların, kaybettiklerin. Şimdiye dönünce, ne oldu bu yalnızlıkla, ne kaybettim, geçip giden bir dönem değil miydi eninde sonunda ve kazanan ben değil miydim en sonunda?!?

Belki her zaman herkes hakettiğini yaşamıyor ama sonunda hakettiğini alacağına inanırım herkesin ve en başında kaybetmesi gerekenin yüzüstü kalacağına. Bırak diyorum kendime, kaybolsunlar, kendi gürültüleri içinde ve suni kalabalıkları eşliğinde, bir film seç, bir şarkı daha ekle, üç beş yazı yaz, birkaç eski karalama şiiri sil, resimlere bak, iyiliklerini hatırla, onlar için karşılık beklemeden yaptıklarını, verdiğin sözleri, onların verip tutamadıklarını, yalanlarını ve muhtaçlıklarını,Kaldır başını, dik dur, ama biriktirme kinini, gün gelip tekrar kapında muhtaç olduklarında, sırt çevirme, insan olduğunu unutma, onların insan olamadıklarını hele hele hiç unutma.
Ve tekrar aç resimleri, onlar için çabaladığın, düzenlediğin, yaptığın ve hatta yapmak isteyip yapamadığın, ve düşün onların altında kaldıklarını (enkazı), ayakta kal...

Her bir sırada biri oturuyordu ve şimdi başkasının sırasındalar...

Ocak sonu, Kış başı

2009-01-30T22:32:00.002+02:00

Bu nasıl iş ya hu, Ocak bitiyor, bahar gibi hava gitti buz gibi kışla başbaşa kaldık :S
İşyerine gidene kadar bile donuyor insan, böyle olunca ne öğlenleri ne de akşam birşey yapası gelmiyor insanın. En kötüsü de bu ani soğumanın haftasonuna doğru denk gelmesi, hep de böyle oluyor, hafta içi güneşli bir bakarsın haftasonu yağış, şimdi de soğuk :/

Bu haftasonu için güzel bir plan var henüz gerçeklik kazanmamış, ki zaten gerçeklik kazansa plan olmaz artık, olmuş bitmiş yaşanmışlık olur o, yanlış oldu, şöyle diyelim o zaman henüz kesinleştirilmemiş :))
Film izlemeye davetliyim, hem de 106 ekran hep şu istediğim plazmada :)) gerçi artık benim bir ses sistemim var, onlarınkinin küçük vızıldamasında zevki çıkmaz ama olsun, benim ses sisteminin yerini tutması şart değil :P
Artık bizdeki film günleri, parliament sinema geceleri mazi olduğuna göre :)) teklif değerlendirilmeye değer.
Elimde de açılmamış bir sicilya şarabı var saklı ama götürsem mi bilemiyorum :/
Hayat bu belli olmaz, aniden umulmadık bir güzellik çıkarıverir, sakladığım onca zamandan sonra içilmiş olmasına yanarım, o çıkabilecek güzelliğe saklamaya devam mı, yoksa bayram dönüşü getirdiğim Çal (Denizli) ev şaraplarını teras keyfine götürdüğüm gibi onlara mı götürsem :S

Bilemiyorum, diyorum ya zor karar, hep zorluk var hayatta, nasıl karar vereceğim şimdi ben :D
Hayatta var hep bir hüzün,

Özdemir Asaf'ın dediği gibi :(

"...
gözüme ilişiyor, kulağıma ilişiyor,
görmemezliğe geliyorum,
duymamazlığa geliyorum,
düşünmüyorum, öteye itiyorum
damlamıyorum.
..."

Ortaköy

2009-01-14T23:25:00.002+02:00

Bir gezmeliktir hayat Ortaköy'de, sırtındaki yükleri başkasına yükler, bitirirsin gezmeyi...

Güzeldir hayat Ortaköy sahilinde, gözler içini yakar gibi bakmaz gözlerine, kalabalıkta bakışlar kaybolur, geçmişin utançları çıkmaz su üstüne, derinliklerini yitiririr sözler kalabalığın gürültüsünde.
Dost kucağına benzer Ortaköy sahilinde su sesi, dalgalar yanaklarını okşar gibi çarpar kayalara, uzaktan onlarca müziğin sesi karışarak gelse de kulaklarına, birine konsantre olur, onda bulursun kendini, geçmişini, geleceğini...
Kalabalık göz yaşlarını siler insanın, evinde bir başına ağlamak gibi değildir dalga sesleri eşliğinde hıçkırmak.
Hayata kahredersin, geçirdiğin seneler çay bahçesinde içtiğin acı çay kadar yakmıştır boğazını, zorla yudumlarsın çayı, hayat bir tokat daha atar.
Üzülürsün vesselam, binaların karmaşasından kurtulmuş olmak, denizin üzerinde uzun ve kesintisiz bakışlar atabilmek karşıya, karanlık daha bir çöker içine.
Hüzün de üzerinde yanan sokak lambaları gibidir, bütün gece kesintisiz başındadır, sonra çeker gider, uğramaz gün boyu, bir daha sen onun yanına gidene dek.
Vefasızdır yani, sokak lambası, sen bir daha gitmesen yanına, ömür boyu gelmez sana, gittiğinde bile tanımamazlıktan gelir önce, herkes gibi davranır sana, hatta herkesten az aydınlatır seni. O da hayrandır aşıklara, önce çiftlere verir aydınlığını, sonrasında kalırsa geriye, sana gelir sıra.

Ayağa kalkana kadardır hüzün, Ortaköy'de. Önemli olan ayağa kalkmasını bilmektir, kalabalıkta kaybolur dertler, yol boyu yürüdükçe adım adım, azalır erir gider. Ne yaz ne kış farkeder, ilaçtır bünyeye.

Yine dönüp geleceğin dört duvar olsa da yolun sonu, o heyecanı yaşamaya değer Ortaköy'de geceler...

Sensiz saadet neymiş

2009-01-11T00:53:00.002+02:00

Yeni ses sisteminde :P ayrı bir tatlı şarkılar :) odanın her köşesine aynı ses seviyesinde gelince şarkılar, ayrı bir iç acıtıcı oluyorlar :D

bu aralar iki favorim var, nostalji halleri diyorum bu zamanlarıma, biri iki üç ayda bir favorilerim arasına giren "Sensiz saadet neymiş" (geçen haftanın top 10 i arasında Sorma Ne Haldeyim vardı)

ve ikincisi

***

Dediler zamanla hep azalırmış sevgiler
Olsun bana seninle geçen yıllarım yeter
Nasıl olsa herşeyin zamanla sonu yok mu
Ömür dediğimiz şey küsecek kadar çok mu

Dediler ki gün gelir unuturmuş gidenler
Olsun bana aşk dolu geçen yıllarım yeter
Nasıl olsa herşeyin zamanla sonu yok mu
Ömür dediğimiz şey küsecek kadar çok mu

Bilge Özgen - Hicaz

öyle işte...

2009

2009-01-04T14:42:00.003+02:00

Yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl herkese kutlu olsun :)

ilginç bir yıl başlangıcı oldu, daha önce hiç gitmediğim Bursa'da, daha önceden tanımadığım 14 kişi ile :P yeni yıla merhaba dedik...
Yılın son günü feribotla koşturmalı bir gidiş yaşadım Bursa'ya, iskeleden sonra 2U ile Uludağ Üniversitesi oradan da Görükle :P Ve arkadaşların evi :))
Güzel bir fasıl, kötü bir dansöz :P, eğlenceli bir geceydi, geç saatlerde dönülen ev :P bir sürü hafif sarhoş :)) Uzun bir uyku...
Öğlen ile beraber kahvaltı yaptık ve sonunda Bursa gezmesine başladık.
Tophane güzelmiş, Ulu Camii, Yeşil Camii ya da Türbe idi sanırım :P, İskender :P, Çınar Pastanesi :D veee en güzeli Irgandı Köprüsü, bu köprü çarşılı bir köprü, yani üzerinde dükkanlardan oluşan bir çarşı var ve dünyada bunun 4 örneği mevcut sadece (ayrıntılı bilgi için). En önemlisi de bu dörtlünün en eskisi Bursa'da bulunan Irgandı Köprüsü. 1442 de yapılan köprü, 1800lerde ve Cumhuriyetin ilk yıllarında hasarlar görmüş ve günümüzdeki halini alması için restore edilmiş.

Kaynak : http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=8806

Sevdim Bursa'yı, gerçi çok da gezebildiğim söylenemez, daha görecek çok yeri var ama gidilesi bir yer :)

******

Dün izlediğimiz : Jeux D'enfants
(cesaretin war mı aşka - love me if u dare)
filminden küçük bir alıntı :

Arkadaşlar gözlük gibidir.
Seni zeki gösterir,
ama kırılır ve sen de bıkarsın.
Şansın varsa, bazen de çok
harika gözlükler bulabilirsin.
Ben... benim Sophie'm vardı.

Kemancı

2008-12-27T14:06:00.003+02:00

25 aralık Perşembe akşamı, Kemancı'da bir canlı performansa gittik, gittik derken öyle 3-5 kişi değil :) tam 21 kişiydik. Çünkü baterist abimiz, dha geçenlerde anlattığım doğum günü gecesindeki arkadaşlardan biriydi.
70-80 ler amerikan klasik rock söylüyorlar, çalıyorlar. Zevkli eğlenceli şarkılar o dönemin akılda kalanları, biz de sayelerinde eğlendik :)

işyerinden dağılmadan topluca gidelim dedik, ama konser 21:30 da başlıyordu, 3 saatimiz vardı doldurulacak, karınlar aç malum, bu kadar kişi hem 3 saate yakın oturabilmeli, hem de hoş sehbet bir mekan olmalı :P yemeklerde de seçenek boş olacak ki herkes istediğini yiyebilsin..
birkaç alternatif vardı, yakın olması sebebiyle Cafe Krepen'i seçtik, biraz tuzlu da olsa :P yemekler güzeldi :)

Güzel bir geceydi, ancak işin kötüsü bunlar haftaiçi olmuyor ya :P ertesi gün ne kalkabiliyorsun ne de işin bir anlamı oluyor :D

Erkenden Yılbaşı ve Eskilerin Hatırlattıkları

2008-12-23T22:39:00.006+02:00

Erkenden Yılbaşı

10 gün öncesinden yılbaşını kutladık :)
tabi böyle bir gereksizliği biz yapacak değildik, malum toplu organizasyonlar için büyük şirketler yılbaşına yakın günleri ayarlayamıyor, onun için erken kutlanıyor.
Denizbank'ın da dün akşam, Cevahir Otel'de 11. yıl ve yeniyıl kutlaması vardı.

işyerinden topluca servislerle gittik, yemek yedik :) içtik bol bol, slaytlar vardı sıkıldık, boş boş konuştular (bize bizi övüyorlar ne saçma, zaten gelen herkes denizbanklı neyi övüyorsun), beyaz çıktı güldük, tekrar içtik, Funda Arar çıktı :S millet eğlendi, ben sıkıldım (ilk kez bir şarkısını baştan sona dinlemiş oldum, niye dinlemediğimi daha iyi anladım).
evim yakın olmasından fırsatla ve servis yoğunluğundan kurtulmak için, son şarkılarda kaçtım, evime geldim :)
Ne yorucuymuş bu klasik ayakkabılarla saatlerce ayakta durmak :S
Spor ayakkabılar olsa, bana mısın demez ama ayaklarım ağrıdı ya hu...
Ama güzeldi :)

Eskilerin Hatırlattıkları

Nasıl bi insanmışım ben ya, hala her gördüğüm şeyde, her dinlediğimde eskilere gidiyorum.
Ne saplantılı bir yaratığım, hala aklıma getiriyorum, evet evet getiriyorum, gelmiyor yani aklıma!
Kendi kendine olmuyor kesinlikle, benim salaklığım...
O gideli 13 ay 13 gün oluyor ben hala 16 ay eskisindeyim.
Nasıl bir aptalım, artık kafamı duvarlara vurmaktan alnım acıyor, hala aklımdan gitmiyor :@
bomboş günlerimde sadece aklıma gelmeden rahat bir uyku çekeyim diye, kusana kadar içeyim diyorum, ne kusabiliyorum ne de bu allahın belası bitiyor.
Nefret ediyorum kendimden, gamsız unutkan bir aptal olmak istiyorum.
bir insan nasıl nasıl, her anı her kareyi dün gibi hatırlar ya, defol git başımdan..

işte bak TRT ne çalıyor Akşam Sefasında, sanki iki güne bir dinlediğim bunlar değil gibi :S

*****

Kader diyemezsin sen kendin ettin
Aşkıma sevgime ihanet ettin
Yalvarışın çok geç beni kaybettin
Dönme artık seni bende terk ettim

Hani mutluluktu bu aşkın sonu
Hani sürecekti bir ömür boyu
Nasıl yaptın zalim sen bana bunu
Kader diyemezsin sen kendin ettin

Şimdi gözlerimde boş bir anısın
Sen gerçek aşkımın sahte yanısın
Bana değil tanrım sana acısın
Bu kötü günlere sen sebep oldun

*****

Sanki hala yalvaran var, defolun gidin anılar, yapan yaptı ve defolup gitti, siz de gidin...

Rüya ve Kahvaltı

2008-12-10T11:51:00.002+02:00

Rüya

Dün iki güzel rüya gördüm :) aslında Denizli'ye gelmemden bu yana sıklıkla yaşadığım bir güzellik bu. Ama dün gecekiler zirveydi sanırım, beklentilerimin üzeri bir rüya mutluluğu :P

Bir arkadaşım ve annesi misafir oldular rüyalarımın ilkine, bilgisayarda film izleme muhabbeti yaptık (normalde de sıkça yapıldığı gibi) sohbet ettik (geçmişe özlem v1), annesinden söz etti, anlattı da anlattı (anlaşılacağı gibi annesi bedenen misafir olmadı rüyama :) sadece sözü geçti), bilmediğim bir evdeydik, ama yanılmıyorsam bilgisayar benimdi, gıdıkladı :P beni kaçtım, canını acıttım :P bağırdı, anlattı anılarımızı ağladık :)) sonra tükendik ve bitti rüya :D

ikinci rüyam üniversiteden başka bir bölümden bir arkadaş ile ilgiliydi :) sinema muhabbeti yaptık, gidilebilecek film seçmeye çalıştık bulamadık, sen aramıyorsun :) ben arıyorum tartışmaları yaşadık :D sonra taksimdeydik nasılsa, yürüdük istiklalde, güldük eğlendik ve yine tükendik :D

Kahvaltı

Sonrası malum, karanlık gecenin sabahı, annemin tostunun kokusuna uyandım, yaşasın ev, yaşasın aile :)

Ve şimdi, cuma mesai için dönmek zorunda kalmak, keşke öğrenci olsam demek (geçmişe özlem v2) kısa bir üzüntü, az sonra akrabalara gidecek olmanın tesellisi ve gülücük :D

Kahvaltı dedim de, annemin ben uyurken kahvaltımı hazır etmesine göndermeyle, İstanbul'da en son yatağımda mışıl mışıl uyurken, kahvaltımın hazır edilip, uyandırılmamın üzerinden 2 sene geçmiş, ne acı, Denizli'de alışkanlığım İstanbul'da yokluk resmen...
Benim birileri uyurken kahvaltılarını hazır etmemden hiç söz etmeyelim :D
En son hatırlarım da, işe gidecek olmam nedeniyle, erken kaçıp gittiğim odamdan, öğlen arasında koşturarak eve gelişim vardı, kahvaltı hazırlamam (ki ben öğle yemeğimi yemiştim işyerinde), uyandırma servisim :)) ve güzel bir karşılama :D
-"sen ne yapıyorsun burada ya, işe gitmedin mi?" :D
uyku sersemliği ve şaşkınlık elbette, ama seviyorum bu anları ve bunların sıklıkla hayatımda yaşanmasını :D bir gülücük katıyorlar işte yüzüme olur olmaz bir anda :))
Çok yaşayın siz :))

Geleceğe mesaj

2008-12-04T22:24:00.004+02:00

The following is an e-mail from the past, composed on Monday, December 4, 2006, and sent via FutureMe.org
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Dear FutureMe,
şu anda network dersinde oturmuş, ders arası geçirmekteyim, :)) hnm da yanımda her zmnki gibi oyun oynamakta. hızlı akıp geçen senelerde geçmeyen bir ders arası. les ten full mu çektim yoksa :P
4.12.2006

bu maili seneler önce kendime atmışım, derste canım sıkılırken keşfettiğimiz bir siteden, gelecek bir zamana mail göndermiştim, hatta başka ileri zamanlara da yollamıştım şimdi hatırladım da (acaba ne zamana nelerdi :S), bugün çalışırken bir anda bu geldi ve biri yanlış yolladı sandım.
Kim ya hu bu diyorum, network dersinde canı sıkılmış, yanında arkadaşı var :S sonra bir baktım açıklamaya :))
sürpriz oldu, çok da sevindim...

Heyecan ve Hayat

2008-11-29T02:24:00.004+02:00

HEYECAN

Bugün sinemaya gittik :) hem de öyle evimizin yürüme mesafesindeki ona yakın sinemadan birine değil, hatta bir metro durağı uzaklıktaki onlarca sinemadan da birine değil :P taa Ümraniye Carrefour daki sinemaya :)
mesafe uzak olunca, pek bir nazlı ve zorlu misafirdik, önce eve misafir olup yemeklerini yedik, sonra da gece geç saat olduğu için evimize bırakmalarına sebep olduk :) bir de kart cüzdanını kaybetme heyecanı ile hareketli anlar yaşattık :D Daha ne olsun :P

AFM sinemalarında Worldcard'a bir indirim sözkonusu, diğer arkadaşta var, bir de bende olunca bilet almak için bizi beklediler, neyse efendim sıraya girdik, ve bir yokladım, cüzdan yok, hemen bir koşu arabaya döndük, ara ara yok :S eyvah eyvah oldu herkes bir anda, çünkü dün maaşlar yatmış, hesap kartları / kredi kart(LARI) ve daha bir sürü gereksiz de olan hayat sigortası / giriş kartları vs... sonra bir rahatlama oldu, yaa evde yemekte kaldı cüzdan, bize uğrarsınız, kartları alır geçeriz. Neyse biletleri kartsız aldık ve bankayı arayıp kart hareketlerinde terslik olmadığını anlayınca, nasıl bir rahatlık ise :S sinemaya girdik. Film bitti, yemek yediğimiz eve gittik, kartlar yok, en son işten çıkarken kartları turnikeye okutmuştum, otobüs-motor-taksi vs tüm yolculuklarda düşmüş olabilir :S
hemen bankayı tekrar aradım, hareketlerde bir sorun yok ama yapacak birşey olmadığı için tüm kartları iptal ettirdim :)
sonra arabaya bindik, bizi eve bırakacaklar ve o da nesi kart cüzdanı :D herkesin kızgınlıkları arasında, neyse canım, bu da ders olsun tesellileri ile aldım iptal ettirilmiş kartları :D
Şimdi bir sorun kalmadı ama tabii en güzeli, hiçbir hesabımdaki parayı çekemiyorum :) kredi kartlarım ile harcayamıyorum :D

HAYAT

Bu heyecan arasında kaynamış olsa da film de fena değildi bu arada, bir de tabii her iki izleyenden biri msn / facebook vs iletisini filmin laf sokma seanslarından esinlenme cümleler ile doldurmasa çok daha güzel olacak :D
Neyse aşk acısı diyor geçiyorum ben, onlar hayatlarının en büyük felaketlerini bunlar sanakoysunlar, biz yaşamaya devam...
Hayatlarında dostları için büyük fedakarlıklar yapmamış insanlar için elbette geçirdikleri toz pembe aylar, büyük zamanlar olarak hafızalarına kazınır, çok da normal hayatında arkadaşlık kuramamış insanların birine kendince sevda ile bağlanması, o eksiğini onda gidermeye çalışması, seveyim sizin aşklarınızı :D

Sadece bir anlık düşünmeye davet ediyorum, çok sevmiştiniz değil mi :S hatta filmdekini kendinize yakın hissedecek kadar sevmiştiniz, hatta üç günlük de değildi yani o benim küçük gördüğüm gibi, değil mi? Peki soruyorum, o yıllarca sevdiğiniz / seviştiğiniz, aynı evi-havayı paylaştığınız, gezilmedik sokak, artık yeni sevgili ile ilk olamayacak kadar kalmamış mekan bırakmadınız, herşeyi tükettiniz, yani kendinizce sevdiniz, o zamanlar baktığınız pek çok şeyde onu gördünüz, hatta ayrılma safhasında o pek çok şey daha da arttı, herşeye yakın oldu, ayrıldınız üç beş ay herşey oldu, dediniz değil mi kendi kendinize, evet ne çok sevmişim :) Sorum size dememe rağmen, hala sorum gelmedi biliyorum :P, şimdi aradan belki birkaç sene belki de daha azı geçti, yeni sevgili (LER) buldunuz, (bulmadıysanız sorun yok, hala herşeyde onu görürsünüz, taa ki yenisi gelene dek) şimdi hala odanıza ilk adım attığınızda onun kalorifere yaslanmış duruşunu anımsıyor musunuz?
Hiç onla herhangi bir öğlen vakti yemek yediğiniz bir lokantanın önünden geçerken, geçmişe gidiyor musunuz? onlayken aldığınız herşeyi yakıyor musunuz, yoksa tam aksine onun bile size aldığı hediyeleri hiçbirşey yokmuş gibi giyiyor, elde tutuyor musunuz?
Bunların aksini yapmak, hala herşeyde onun kokusunu duymak, ve hele de yeni sevgilin kollarındayken bunları yaşamak, size takıntılılık mı geliyor, bunları yaşamaya sorun mu diyorsunuz siz?
Ve tüm bunların yanında, ama o zamanlar sevmiştim diyecek kadar küstah mısınız?
Ve en sonunda, hala aşk mı diyorsunuz, her birlikteliğinize?
Ve son soru, hergün taşıyabiliyor musunuz cebinizde ondan kalan bir hatırayı?
Yoksa artık herkesi eskiye çıkara çıkara, herbirine ayrı cep mi kalmadı ceketinizde?

Seveyim sizin aşklarınızı :)

iyi ki doğdun

2008-11-24T21:44:00.002+02:00

Cumartesi gecesi bir güzel doğum günü partisindeydim, öyle sıradan bir doğum günü değildi :) dante için ömrün ortasıydı bu gün ve biz de nice yıllara diyerek geçirdik günün son saatlerini.
Arkadaşın annesi sağolsun (gerçekten ellerine sağlık) döktürmüş, inanılmaz lezzetli bir sürü tatlı/börek/pasta vardı, ve tabii ki çok geniş bir içki portföyü :P
Ev partisi için fazla kalabalık bir kitle olunca, içkiler az gelir sandık ama fazla bile geldi, ilk anlarda pasta ile içilen şaraplar, ardından malibu/baileys ve ilk kez duyduğum ateş suyu :P, en sonunda ise asıl sürpriz :) tekila shotlar, masaya onlarca bardak dizdik, limonlar ve tabii ki tuzlar ve ardı ardına shotlar :))
sekizinciyi içmiştim ki :) daha evime gideceğim aklıma geldi ve durdum :)
Sağolsunlar evime de bıraktılar ve gece mide bulantıları eşliğinde sona erdi.
Neyse ki ertesi gün tatildi ve öğlene kadar uyuma özgürlüğü :))

Eğlence

2008-11-20T21:34:00.002+02:00

Farkettim de bloga sadece sinirli olduğum zamanlar yazıyorum :) o anlarda kimseye nefretimi kusmamak için ve de geleceğe bir not olsun kendime diye buralara döküyorum :) iyi güzel de hiç güzel anları yazmıyormuşum. Dün geceyi yazayım bari :P diğerlerini de bir ara yazarım, aslında son zamanlar oldukça faal geçmişti, toplu gidilen (en az 1o kişi) tiyatro, sinema, yemek, iftar, maç vs...
Ve dün gece zirveydi :)

aynı haftaya üç akrep arkadaş birden düşünce, dedik toplu bir organizasyon yapalım, ve iş çoğu zamanki gibi yine bana kaldı. Sırayla gün gün yer araştırmalar, isim toplamalar, mekanlardan fiyat almalar derken Çarşamba geldi çattı :) Eşlerin de gelmesiyle, akşam iş çıkışı yağmur altında taksime gittik, yürüdük vardık, masamızı gördük şaştık kaldık :) tamam telefonda çok konuşmuştum, sigara içenimiz az, gürültü istemeyiz, yemeklerde şunlar olsun demiştim ama bu kadar özen beklemiyordum :) tabii keyfimiz kat kat arttı, istediğimizden fazla yemeğimiz geldi, fix menü dışındaki ekstra içkilerimize para almadılar, hem de taksim için çok iyi bir ücrete yedik içtik eğlendik 4 saat boyunca.
Sonra fasılcı abilerimiz geldiler, çaldılar da çaldılar, ama çok eğlenceliydiler, güldüler güldürdüler. Senelerdir evli çiftlerin aşk serenatlarını dinledik, kemancı abimiz sıra ile çiftleri gezdi, aşk şarkıları söyledik :) sonra mekan sahibi abilerimize teşekkürler edip ayrıldık.
Çınarcıktan beri geçirdiğim en güzel geceydi sanırım, hatta evet öyleydi :)
en güzeli de herkesten defalarca teşekkür almak, organizasyonun beğenilmesi tabii :P

şu son tiyatro, sinema organizasyonlarını da hesaba katarsam, sanırım eski performansıma geri dönüyorum, aslında içimde yine o şevki hissetmeye başladım :) bir aralar ki hayal kırıklıklarımı, iş yerindekilerin tekrarlamayacağını bildiğim için rahatım :D

Şimdi sırada haftasonu var :) hazırlıklara başlasam iyi olur :P

bir eksik kaldı tabii, uzun süredir giderilemeyen :/ hiç de gidecek gibi durmayan son bir eksiklik.
Neyse en azından şu an için moral bozmaya değmez :P

isyan

2008-11-17T21:43:00.002+02:00

Kimse bana söylemesin "iki çift lafa mı kırıldın" diye, söylemesin ve hatta düşünsün çok bile sabretmişim o lafların ilk çiftine kırılmayarak. Sadakatım sınırsızdır, iyiysem çok iyiyimdir, bir dert için elimden gelmese de çare, elimden gelenin fazlasını yaparım, yırtınırım kendi derdim gibi, ama ki ama soğukluğum buzdur, beni bunun için eleştirecekler hiç durmasın, yazsınlar sayfalarca söylesinler saatlerce, dinlerim ama ben böyleyim...
Ne kadar affım yoktur desem de, tutamadığım benliğim yüzünden affederim defalarca ama velakin sınırlarım vardır ince, farkına bile varamazsın çiğnediğinin, canımın yandığının. Gözlerimden çıkmaz belki ateş ancak yanmışsa bir kere için, hele de biri yüzünden, artık kim söndürürse söndürsün, o yangın affedilmezimdir.
Kızarım bir dokunduruşa, domino taşı gibidir ortak geçmişimiz, yanlış bir taşla, önlemi alınmamış tüm geçmiş yıkılır gider, kaparım gözümü, arkadaşlığımı da yakınlığımı da siler atarım.

hele ki hele dün ki kızın, hiç af hakkı olmaz, ben bilgisayar oyunu değilimdir "save" edip, hata yaptıkça geri gelesin...
Üç aylık sohbet, bir kere de yakılmazmış, değil üç aylık, senelerce tuttuğum defterleri bir çırpıda yaktığımı bilirim ki senin sohbetini silmeyeyim.
"O güne kadar çok iyi davranıyormuşum, sabahlara kadar onu dinliyormuşum" ne kadar bilgisayar oyunu olmasam da bir kullanıcı kılavuzum vardır ve de seni de uyarırım yolun en başında. İyiysem, olabildiğimin en iyisiyimdir, derdin varsa sabaha kadar değil günlerce dinlerim, ertesi gün işe uykusuz gideceğimi göz ardı eder kendi sorunumu kendim bilirim, ama baştan da uyardığım gibi hiçbirşey sonsuz değildir, sabrım da buna dahil.
Bir gecede bir söze kızmışsam, ve bu bardağı taşırırsa, uykusuz kaldığım gecelere yanmam, daha nice uykusuz kalabileceğim geceleri feda etmeyip kurtardığıma sevinirim...

İşte ben böyleyimdir, tam anlattığım gibi olmasam da anlatmak istediğim gibiyimdir, gerçekten bak zaten hep anlattıklarımdan çok anlatmak istediklerim kalmıştır elimde ne yazık :P

Mustafa

2008-10-30T23:07:00.005+02:00

"O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi."
Nazım Hikmet Ran

Filmin özeti bu mısralar gibi kanımca, izledikçe daha da çok inanıyor insan bir mavi gözlü dev olduğuna... Şunu itiraf etmem gerekir ki bu film Atatürk'e ödenememiş vefa borcu anlamında, Genelkurmay arşivinden halka açılmamış fotoğraflar bakımından değerlidir, fakat önümüzdeki günlerde yetmişinci yıldönümü gelen vefatında Atam'ın adına yalnızca bir kıvılcım olabilir, hele hele de Can Dündar gibi bir kişi için sadece bir isabetsiz atış talimidir.

Yazık diyebiliyorum, kaç yıl geçmiş halen seneler öncesinin video görüntülerinden besleniyoruz, sadece fotoğraflarla bezenmiş belgeseller çekebiliyoruz. Yanlış anlaşılmasın, bir belgesel yapıt olarak beğenmememden kaynaklı değil bu sitem, aksine beğendim ancak artık filmler istiyoruz, buradaki her bir hikayeyi-anıyı anlatan, elimizde bu kadar çok malzeme varken, sarsıcı yapıtlar bekliyoruz.
Can Dündar'a kızmam da söz konusu değil, ki zaten daha iyisini yapan da yok, ancak bu kadar şansı varken keşke diyorum, bir filme de önayak olsa...

Düşünün ki, kare kare fotoğraflarla kaydedilmiş bir anı, elimizde tüm belgelerinin olduğu bir gece, İstanbul Beylerbeyi Sarayı'nda gerçekleştirilen bir Balkan gecesi ve Atatürk'ün belki de son neşesi...
senin elinde bu geceye dair onlarca fotoğraf var, yani demek oluyor ki, oradaki her kişinin giyimi, görünüşü, yaptıkları vs hakkında bilgi sahibisin, bu sahneyi canlandır be arkadaşım...

Diyorum ya, bu bir kıvılcım, belki de ilk meşale, devamı gelecek diye umuyorum, burada özetlenen onlarca hatırat için birer film çekilecektir umudum.

Atatürk'ün son meclis açılış konuşmasında ki cümleleri belgeselde de verildiği gibi bence çok önemli, belki de en güzel özet ve belgeselin aşıladığı fikir; Gazi 1 Kasım 1937'de diyor ki:

"Dünyaca bilinmektedir ki, bizim devlet yönetimimizdeki ana programımız, Cumhuriyet Halk Partisi programıdır. Bunun kapsadığı prensipler, yönetimde ve politikada bizi aydınlatıcı ana çizgilerdir. Fakat bu prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların doğmalarıyla asla bir tutmamalıdır. Biz, ilhamlarımızı, gökten ve gaipten değil, doğrudan doğruya yaşamdan almış bulunuyoruz."

Şevket Süreyya Aydemir'in TEK ADAM'da da belirttiği gibi Mustafa Kemal dogmalara inanmazdı, bilim insanıydı, genç nesil aydınlansın diye, kendisi oturup Geometri kitabı dahi yazdı, ve birçok terimi kendisi Türkçeleştirdi, elbette yeri gelince halka yakın olmak, ve bir takım hareketleri başlatmak için, camilere girecek, din adamları ile yakın olacaktı, oldu da, bence bunlar sadece bir devrimin sancılarıdır, tıpkı ilk anayasada mecburen koyduğu madde "Türkiye Cumhuriyeti'nin dini İslamdır" gibi, bunlar çokça malzeme edilir, fakat unutulmamalı ki, sadece birer geçiş döneminin gereken geçmiş takıntılarıydı ve ne mutlu ki önceden planlandığı gibi atlatıldılar, hilafet kaldırıldı, din insanların bireysel ibadetleri boyutuna indirgendi...

Film böyle birkaç küçük dokundurma dışında pek siyasete girmemiş, daha çok Atamızın insani yönü, aşkları ve zaafları aktarılmış, güzel de bir yaklaşım aslında, ben pek bunları yazmadım, yazıdan da sanki sadece siyasi bir belgesel portresi okunuyor olabilir- bunları yazmadım çünkü, bu hatıraların eleştirilcek ya da konuşulacak çok da tarafı yok, ne mutlu ki o da insandı ve bunları yaşadı, biz de arşivlerde saklanan bir çok el yazması gerçeği bu sayede öğreniyoruz...

En baştaki Nazım'ın şiirine dönersek, bu şiir hep bana Atamız ile Latife Hanım'ı hatırlatır, fakat sıkça söylenir ki Nazım bu şiiri onlar için değil, kendisi için yazmıştır, o da olabilir, öyle olsa dahi bana bu anları hatırlattığı için kullanıyorum :)

Film için en son olarak da, halen izlemediyseniz gidiniz, izleyiniz ve kendisinin de bu elyazısında yazdığı gibi onu hatırlayınız...

"Beni Hatırlayınız..."

29 Ekim

2008-10-29T17:08:00.003+02:00

O zamanlar Cumhuriyet 10 yaşındaydı, genç, dinamik,
şimdiyse 85 yaşında bir koca çınar
ve geriye yalnızca bu görüntüler kaldı...

Mesnevi

2008-10-25T17:16:00.001+03:00

"Ey müslüman, edep nedir?" diye sorarsan bil ki edep, ancak her edepsizin edepsizliğine sabır ve tahammül etmektedir.
Kimi, "falan adamın huyu kötü, tabiatı fena" diye şikayet eder, görürsen,
Bil ki, bu şikayetçinin huyu kötüdür; kötüdür ki o kötü huylunun kötülüğünü söylüyor!
Çünkü iyi huylu, kötü huylulara, fena tabiatlılara tahammül eden, onların kötülüğünü söylemeyen kişidir.
(4/63-64/771-774)

Kimden kaçıyoruz, kendimizden mi? Ne olmayacak şey! Kimden kapıp kurtarıyoruz, Hak'tan mı? Ne boş zahmet!
(1/78/970)

Mesnevi
Mevlana Celaleddin-i Rumi

Kripto

2008-10-14T21:34:00.002+03:00

hmm çözüm arayışında, bir yol buldu bulacak,
aslında 1 milyon ytl'm olsa neler yapardım :) tam da ihtiyacım olduğu anda :P fazlasına da gerek yok...

gelecek için kendime not
kötü zamanların olabiliyormuş, bu günü baz al...

Gün olur...

2008-10-12T00:50:00.000+03:00

Sen
hiç benim seni düşündüğüm kadar
beni düşündün mü?
Hiç nerdedir, ne haldedir diye aklından geçirdin mi?
Yalnızlığın insanı kederlere saldığı,
içirip içirip ağlattığı gecelerde,
resmime bakıp,
Neden diye sordun mu?

Susacaksın o zaman,
sessiz kalacaksın,
istemeyeceksin hakettiğinden fazlasını.

Bir kere bile
sırf benim için,
başkası için yapamadığını,
yapamıyorsan,
ne geriye gelebilir ki.

Üzülmek
yetmiyor kazanmaya,
iyi niyet
geri getirmiyor hayatta yitirdiklerini.

24 Eylül 2006 Pazar

gülümse

2008-10-10T22:36:00.000+03:00

Biraz sonra dağılacak bir kalabalığa bakmak gibi geleceğe bakmak.

devamı sonra...

Devr-i Buhran

2008-09-30T00:47:00.002+03:00

Mali buhran :-/ dert üzerine dert :(

"kötülükler kraliçesi, ordusuyla gelirmiş" derdi bir arkadaş, böyle zamanlarda anlıyorum ki çok doğru bir söz :/

aslında biri bittikten sonra diğeri gelse dert değil aslında, katlanılır :/

çalışmak yaramadı bana anlaşılan, okul zamanı, üç kuruş asistanlık parası alırdım, aynı kirayı verirken üstüne para bile biriktirirdim :P
imf ile anlaşıp, ekonomik öneriler paketi talep edeceğim :D

diğer dertler daha sonra, yarın bayram :)

bayramın kutlu olsun, ey okur!

jhonny is american

2008-09-23T00:34:00.002+03:00

insanoğlu sahte
yaşadıkların sadece anı, elde etmek istediğinde bir hiçlik var sadece
sahip olmak
bir rüyaya tutunmak gibi
hçi uyanmayacağını sanarsın,
ama inan ki sabah o kadar da uzak değil.

kalabalık ve bir bakarsın kendi başınalık,
ihtiyaçları ile doğru orantılıdır bağlantılı olduğun düğümlerin sayısı,
graf renklendirmedeki gibi en az 4 renk olmalı diye bir kaide yoktur,
hayat grafla ifade edilemeyecek kadar karmaşık,
bir insanın ödevlerine yardım etmekle çözülmeyecek kadar zor
beklentilerinin karşılığını alabileceğini sanmak kadar gerçek dışı
ve bir anda kaybetmek kadar gidici

hayat değil insanlar zalim,
gözün açıp kapayıncağa kadar herşey
emin ol bir bakacaksın yine kapındalar,
ellerinde çiçek, özürler dilenecek
ve bir ricamız var diyecekler, ve tekrar istekler
niye kapındalar sandın, yüzün suyun hürmetine gelmediler ya
gelmezler de
zaten de gelmesinler

göze alamıyorsan yapmayacaksın,
deli cesaretin yoksa, korkaksan ya da
hiç başlamayacaksın

son söz
jhonny is american

Fikrimin İnce Gülü

2008-09-21T14:35:00.005+03:00

uyandııımmm :)
yatağa yapıştım sanırım :P ama sonunda uyandım :)

peki uyandım da noldu, yine sorun yine sorun, hem peşimi bırakmıyorlar hem de utanmadan yenileri geliyor...

Erkin Koray gibi başlayacağım şimdi :P

arkası gelmez dertlerimin bıktım illallah (oy oy oy tam ben)
biri biterken öbürü de başlar vermesin allah (nerdee, keşke vermese)

böyle gelmiş böyle gidecek korkarım valla (ben de ben de)
yok mu çaresi dostlar fesüpanallah (var ama dostlarda değil be, doktorum uzak :P)

alemin keyfi yerinde yine maşallah (ne maşallahı be, onlar da çeksin :D nihaha)
bize de bir gün kader güler inşallah (kader mi o da ne!?! :) kimmiş o gülen bana :D)

şaka bi yana, herkes gülsün, mutlu olsun, sadece Alem'in değil, herkesin keyfi yerinde olsun :D bu arada Alem de geliyormuş İstanbul'a :) gerçi gelse ne olacak, sevgili yapmış kendine :) haberlerim de hiç eksik olmuyor, istihbarat teşkılatı mıyım ne :D

Muallim İsmâil Hakkı Bey'e helal olsun diyor ve geçiyorum :P

fikrimin ince gülü
...
o gün ki gördüm seni
yaktın ah zalim beni
...

zalim mi olur mu be,
yare zalim mi denir,
zulmedecekse zulmeden yar olsun,
isterse sevmesin isterse terketsin,
gidecekse giden de yar olsun :)

artık yarim olmasan da keyfin yerinde, hayatın mutlu mesut olsun...

Özürlüler Topluluğu Cumhuriyeti

2008-09-17T23:35:00.002+03:00

Gerçekten tebrikler, içten ve gerçekten tebrikler size. Az önce Porto-Bizim Özürlüler maçı sona erdi, senelerdir izlerim bu takımı, Her zaman da Fenerbahçe'dir, koşar saldırır, son dakika gol bulur, geriye düştüyse hırslanır, peki bunlar?!? Sorun burada bunlar Fenerbahçe değil, özürlü bir grup adam...
O yüzden tebrikler, o yüzden helal olsun, bir zeka geriliği yaşayan insan en çok ne kadar top oynayabilir ki, yine de iyi oynadılar, en azından özürlerini saklamaya çalıştılar...

adam defansta, pas verdiği yere bak, Volkan da bu adama bağırıyor kızıyor, ya hu ne diye kızıyorsun, adam gerizekalı nasıl anlasın, nasıl düşünsün orada dışarı vurmayı.
Maldonado denen için hiçbirşey diyemiyorum, gerçekten yazık, zavallım kendini ortalama bir insan sandığı için oynamaya çalışıyor koşuyor falan, yavrum senin gibileri Bakırköyde tutuyorlar bizde, ne işin var sahada, yazık bunlara verilen paraya, emeğe...

sadece şunu diyebiliyorum ki, iyi ki kombine almamışım bu sene, gerçekten yırtar atardım çöpe bu gece... iyi ki...

Anlayamadılar

2008-09-08T21:44:00.002+03:00

Güzelliğin on par'etmez
Bu bendeki aşk olmasa

Aşık Veysel

***********************

Demiş atalarımız :

Malına güvenme, bir kıvılcım yeter; güzelliğine güvenme, bir sivilce yeter

***********************

Ve son Nazım'dan,

Anlayamadılar

Biz ince bel, ela göz, sütun bacak için sevmedik güzelim
Gümbür gümbür bir yürek diledik kavgamızda
..........
..........

Nazım Hikmet RAN

***********************

Anlayamadın maalesef...

irmik

2008-08-31T20:20:00.001+03:00

Doğum günün kutlu olsun,
nice yıllara...

Gel

2008-08-31T14:35:00.000+03:00

bekle dedi gitti
ben beklemedim, o da gelmedi...
ölüm gibi bir şey oldu
ama kimse ölmedi...

Özdemir Asaf

sen bana bakma
ben senin baktığın yönde olurum

Masal

2008-08-30T14:28:00.002+03:00

biri varmış, ünü yaşamış çalmış.
biri yokmuş, dünü yaşamış kalmış..
vermek diye bir şey dururken, saklı;
biri gelmiş, günü yaşamış almış.

Özdemir Asaf
"ben sevmekten hiç borçlu çıkmadım..."

Eksik güneşler

2008-08-25T22:40:00.001+03:00

Kaç günümüz varsa şunun şurasında
O kadar güneşimiz var
Her günlük hakkımızdır mutluluk
Anla
Dün bugün eksilen güneşler
Ödenmez yarınla

Necati Cumalı

Zengin

2008-08-14T00:40:00.002+03:00

Ayranı yok içmeye, taht-ı revanla gidiyor s.çmaya...
insanoğlu böyle işte, hem de anlayamadığım bir şekilde,
kendimi düşünüyorum da paramın olmadığı - ya da maddi sorunlu olduğum zamanlar nasıldım diye :S ya ben fazla normalim, ya da onlar ilginç...

Gerçi kimse olduğundan farklı davranmıyor, dünki birşey değil bu, hep aynı ancak acı sadece...

artık çevremde kendim gibi insanlar görmek istiyorum, çok mu bu tanrım?!?

Malumun ilamı

2008-08-07T13:10:00.002+03:00

Neden benim istediğim anda olmaz ki,
neden tam buldum dediğim anda kaybetmek zorundayım (v 2.0)

Ne olurdu sanki, ya da neyim olmalıydı ki?!?

Vazgeçmek gerek, vaz...

Çınarcık Dönüş

2008-08-04T11:07:00.004+03:00

girdiyi takiben :)
http://ozgursari.blogspot.com/2008/07/narck.html

Bu yaz başından beri geçirdiğim en güzel, en eğlenceli haftasonu desem az gelir mi bilemem :) muhteşem eğlendim, neden bu kadar erteledim diye dönüş yolu boyunca kendime söylendim. Gitmek için Kimseyi beklemenin ne alemi vardı, kendi başıma dahi gitsem olurmuş :S

cuma 17 vapuru ile çıktım yola, 1 saate Yalova'daydım, Halil geldi aldı ve pansiyon bulmak için direk Çınarcık'a geçtik. Haftasonunu beraber geçirmeyi düşündüğümüz ve gidişimizdeki rahatlığın sebebi arkadaşlar, ist.dan 21.30 vapuru ile geleceklerdi ve onlar gelene dek çok çok vaktimiz vardı. İlk iş, yemek ye, pansiyon bul derken, akşam oldu, çocukluğunu orada geçirmiş, her yaz Çınarcık'taki yazlıklarına giden arkadaşların da gelmesine az kalmıştı, benim tanıdığım (üni.den ve stajdan) kız ile devamlı konuşuyorduk, stajı gereği bu yaz ilk kez gidebilecekti, yanındaki arkadaşı ile hiç tanışmamıştım, 15-16 senedir, her yaz beraber vakit geçiriyorlarmış ki yazlıkları da çok yakın birbirine, arkadaşı ist.da çalışmaya başladığı için uzun süreliğine gidemiyormuş, ailesini görmeye anca haftasonları işte.

Aslında çok beklentim yoktu, pek de görüşemeyiz diyordum, çünkü zaten bu yaz ilk kez gidiyorlarmış, çocukluktan beri orda olan bir sürü arkadaşları var, onlara vakit ayırmalılar, daha da ötesi aileleri orda, zaten onları bekliyorlar vs. vs.
23 gibi aradılar, biz geldik, eve eşyaları koyduk, nerdesiniz diye :) zaten ev adresini bildiğim için çok yakın bir pansiyon bulmuştuk, hemen karşılaştık ve gece 1e kadar falan sahilde yürüdük, sonra sitelerinde oturduk, 2-3tü sanırım arkadaşları gelin artık diye ısrar etmeye başladılar, çünkü şöyle bir durum vardı, sitelerinin ortasında banklar var ve her gece sitenin gençleri topluca oradalar, bizimkiler biz geldik diye, biraz daha ilerdeki kaldırımlarda oturalım dediler, arkadaşlarından uzak kaldılar,
sonra hadi siz gidin dedik ve pansiyona geldik. 4e kadar falandı sabah ne yapalım diye mesajlaştık, arkadaşından pek umudum yoktu çünkü malum h.sonuluğuna gelmiş, ailesini arkadaşlarını görmek isteyecek ki daha da ötesi iki en yakın arkadaş olarak beraber de vakit geçirmek isterler diye düşünüyordum ki, sabah beraber gireriz denize dediler.
11 gibi kalktık, 12 de buluştuk ve denize girdik. süperdi, saatlerce muhabbet ettik, çok dalgadan dolayı az da olsa yarım saat kadar yüzdük ve sonra biz alışverişe gitmeliyiz, bikini bakacağız, siz sıkılırsınız dediler ve akşam görüşürüz diyerek dağıldık.

Çok yorulmuştuk, odaya geldik, duş al-dinlen-yemek ye derken saat 20 oldu, ve hadi gezmeye gidelim dediler :) sitelerine gittik ve çınarcık'a kadar yürüdük, ki en az 10 km lik yol :) ama sahil - deniz kenarı olunca zevkli oluyor, hatta ve hatta güneş yanıkları ve halen acısını çektiğim kızarıklıkları bile hissetmedim, herşeyden konuştuk, dondurma ısmarladılar bize, yorulduk oturduk, sonra istemeden de olsa yürüyerek döndük çünkü arabayı almayın, dönüşü minibüsle yaparız demişlerdi ancak muhabbetin dalgınlığı ve yürüyüşün güzelliği ile yavaş yavaş döndük, saat gece 1i geçmişti, siteye oturduk, arkadaşları (hatta diğer tüm site gençleri) diskoya gitmişlerdi (onlar için klasik aktiviteymiş, zaten çok da alternatif yok, ya yürüyüş-sahil ya da disko, ancak biz sevmediğimizi söyleyince onlar gidemediler). Oturduk sitede, 3tü artık sanırım, arkadaşının uykusu geldi, ben çok yorgunum dedi ve gitti, diğerinin evi de hemen arkadaydı, biz de seni bırakalım diyerek oraya kadar yürüdük. Uykunuz yoksa oturabiliriz dedi ve konuştuk biraz daha, baktım Halil sıkılıyor ve konuşmuyor, anahtarı verdim, sen git zaten yakın ben gelirim dedim, ve biz 1 saat kadar daha konuştuk. Muhteşemdi, özlemişim, hatta o kadar tatlıydı ki konuşmak düşündükçe yüzüm gülüyor halen.

Ve ertesi gün pazardı, o da sonra artık, yoruldum yazmaktan :)
hani demiştim ya, "umarım dönüşte de bu kadar mutlu olurum" diye, hayal ettiğimden bile öteydi :))

Çınarcık

2008-07-31T23:32:00.002+03:00

Sonunda Tatil, sonunda yalova, sonunda çınarcık :)

umarım dönüşte de bu kadar mutlu olurum...

Sana

2008-07-22T23:23:00.003+03:00

Hiç cevabını vermediğin soruları soruyorum
sözlerin yok
Hiç kırpmadan gözlerimi, gözlerine bakıyorum
bakışların yok
Yüreğime sığmıyor heyecanım, ne yapsam?
Sessizce tutsam karışır mısın?
içimi kar suları gibi eriten
sıcacık ellerini...

24 temmuz 2007
~22:30

Şans

2008-07-15T00:02:00.003+03:00

Sıradaki bilinmezliğe kürek çekiyoruz
hayat adil değil kuzum
ne çıkacağını bilmeden yaşıyoruz
bir bakmışsın kapında zulüm.

Ne yapmalı dersin bazen,
Ne!
Kahrolası talih gülmüyorsa yüzüne
ve ergenekon devretmişse eğer,
ve sen değilsen sıradaki talihsiz
yani, içeceksen bir bira daha özgürce
biri gelip kırmadan kapını
dayamadan alnına silahı
velhasılı kelam ayağındaki prangaya rağmen
özgürsen hala
kullan şansını sonuna kadar...
kullan!
baktın o da olmuyor
bir şans daha dile tanrından
kendin yaratamadığın...

Özgür, 2008

~~Devam edilecek ve düzeltilecek, şimdilik bu kadar

Blog

2008-07-13T02:21:00.001+03:00

Canım sıkıldıkça siteyle oynuyorum bu aralar :)
kontrol etmeden yazdığım javascriptler sayesinde yakında site çalışmayabilir :D ya da o kadar yavaş yüklenecek ki kimse bekleyemeyecek :P

yine sıkıldım ne eklesem ki sayfama :D

...

2008-07-09T20:53:00.000+03:00

Hayat çok zamansız...
Aylardır birbirinizin sorunları ile boğuşmaktan sıkılmışsınız, dersler işler derken devamlı yoğunluk söz konusu ve artık tam bitti diyorsun, rahat olabiliriz bir süre.
Havalar güzel, haftasonları var ve bu sırada uzaklaşıyorsunuz.
Acı...
Halbuki bu güzel havalarda onu modaya götürsen, otursanız sahilde.
Ya da taksime gidip içseniz saatlerce, sonra yürüyüp otursanız tünelde saat gecenin üçüne varıncaya dek.
Ya da yüzmeye götürsen onu, adalar da ne güzeldir şimdi.
Bir seneyi geçti siz adalara gideli, beraber gezip, oradaki yazlık ev ile hayal kuralı...

Tam en güzel zamanlarımda yoksun, bir kış sonra görüşmek dileğiyle, derslerin işlerin ya da yapmak mecburiyetinde oldukların için ihtiyaç duyduğunda...
Sen dolup dolup boşalırken, ben hep senin bıraktığın yerdeyim...

Başlık Resmim Değişti

2008-07-08T23:39:00.002+03:00

Bugün maçtan sonra eve geldiğimde çok sıkıldım, ne yapsam ne yapsam derken,
uzun süredir bıkkınlık veren blogun başlık bölümündeki resmi değiştireyim dedim.
fakat baktım ki ruh halime hitap eden bir resim yok, eğlencelik bir şeyler yaptım.
Başlıktaki "Ana Sayfa" , "Hakkımda", "Eski Site" vs. linklerinin üzerine gelince resim değişiyor.
Eposta ve kulüp sitesinin resmini beğenmeyince, onları kalıcı yapmadım, üzerine gelince değişiyor ama üzerinden gidince orjinal resme dönüyor :))

yaparken çok eğlendim ben : )))

Tatil

2008-07-07T23:05:00.003+03:00

bir haftasonuluk tatil organizasyonu gündemde, çok vaktimiz yok aslında ama en azından iki günlüğüne çadır kampı yapabileceğiz gibi duruyor. İki ihtimal söz konusu, biri yalova-çınarcık tarafı, diğeri de bozcaada...
eğer yalova olursa, bir gün deniz sefası, diğer gün Atatürk Köşkü olacak gibi.
Ada olursa da iki günlük deniz kampı olur.

Hatrımda kalan En son hafta sonu organizasyonu Denizli Gezisi idi, sonrasında zannımca bir organizasyon yapamadık, gerçi o da pek iç açıcı değildi, sonrasının olmamasına en büyük sebep de bu tabii. Önce 4-5 kişi gidilmesi gündemde olup, son dakika satışları ile 3 kişi kalmıştık. Hatta 4. kişinin bileti vs. herşeyi alınmışken gelmedi ve elbette "ya benim bilet ne olacak" diye hiç sorma nezaketinde de bulunulmadı. Böyle olunca pek tabii, uçakla denizliye gidip gelmiş gibi oldum : ))
Alışkın olduğum bir durum olmasından dolayı, pek de şaşırmadım aslında. Bizde böyle parasal durumlarda bir tek inat Halil vardır, onu ikna etmek çok zordur, kuruşu kuruşuna sorar, o günün ertesinde bile, şununki nolacak, bu verdi mi??? elbette ona söylemedim, çünkü ona da yük olmanın hiçbir manası yoktu, kendim ettim kendim buldum işte. En azından bir atasözü öğreniyoruz, "sütten ağzı yanan, yoğurdu üfleyerek yer". Gerçi benim yoğurt yeme gibi bir durumumda pek olamadı, o günden belli olan şey, kendini kısa sürede gösterdi ve bitti zaten bir aya.

Şimdi ada gezisi olur mu bilemiyorum, çok uzak istanbula, haftasonuna değecek mi bilemiyorum, ama yakın zamanda göreceğiz :P : ))

Gül

2008-06-22T13:58:00.003+03:00

19.06.2008

Yalnızlık Şiiri

2008-06-20T11:16:00.006+03:00

bilmezler yalnız yaşamayanlar,
nasıl korku verir sessizlik insana,
insan nasıl konuşur kendisiyle,
nasıl koşar aynalara,
bir cana hasret, bilmezler.

Orhan Veli Kanık

Tolstoy 2

2008-06-17T17:05:00.002+03:00

herkes dünyayı değiştirmeyi düşünüyor, kimse kendini değiştirmeyi akıl etmiyor.

kadın ne kadar az hoşa giderse o kadar vefalı olur.

"Hikayelerimin kahramanı, yüreğimin bütün gücüyle sevdiğim, bütün güzellikleri içinde anlatmaya çalıştığım ve hep güzel olan, güzel kalan ve hep güzel kalacak olan gerçektir"

Lev Nikolayeviç Tolstoy

Tolstoy

2008-06-14T13:50:00.001+03:00

...ama şimdi hayatım eskisi gibi anlamsız olmak bir yana, hayatıma irademle soktuğum, kuşku edilemeyecek iyilik anlamıyla doludur artık...

Anna Karenina

*****

İnsanoğlunun değeri bir kesirle ifade edilecek olursa;
Payı gerçek kişiligini gösterir,
Paydası da kendisini ne zannettiğini,
Payda büyüdükçe kesrin değeri küçülür.

Lev N. Tolstoy

Her Salı HalıSaha!

2008-06-03T16:14:00.004+03:00

Halısaha, 5 sene aradan sonra tekrar sahalardayım bu sene. 2007 Eylül-Ekim'den bu yana oynuyoruz, ilk aylarda Perşembeleri, 2008'den sonra da salıları 19:00-20:00 arası Fulya'dayız.

İlk haftalarım çok zordu, uzun bir ara vermenin hamlığı ile lise döneminde hiç yaşamadığım kramp ve ağrıları yaşadım, berbat birşeymiş, sonraki haftalar çok rahatladım şimdi ise maç sonu yorgunluğu dahi yaşamıyorum.
Bir aralar salı problemleri yaşadık, sanki ilk kez salı günü maça gidiyormuşum gibi bir salı organizasyonu ekilmesi yaşadım, organizasyonu üstlenen arkadaş birkaç hafta sonrasında "kendi düzenlemediği" davet edilerek gittiği bir organizasyon ile beni ekti. Ve o gün öğrendim ki ilk aylardan beri "sebepleri" olarak maçlara gelemeyen arkadaş zaten istemiyormuş gelmeyi, ki bunu zaman zaman üzerine basa basa da hissettim ve farkettirildim.
Geçen haftalarda bir kaç izleyicim oldu, Halil ve sezgi okul çıkışı maça geldiler, sonrasında da beraber kısa bir vakit geçirelim derken, umulmadık bir şekilde sezgi bizde kaldı, ve dolayısıyla uzun bir vakit geçirme oldu :)
Bu haftalarda da ben ısrar etmeden bile Yaprak'ın gelesi var :) (mutluluktan öte bir şey) birkaç haftalık tersliklerin ardından bakalım ilk müsait salı ne zaman olacak :)

Maç raporları şimdilik bu kadar, bir de yeni bir tatil organizasyonu gündemde, en kısa zamanda onu yazmak istiyorum :) yarın olur mu ki :P

Denizlerde Yemek

2008-06-01T03:24:00.002+03:00

Saat gece 03.30 ve ben eve daha yeni geldim, gelir gelmez de bunları yazasım geldi ki müthiş bir akşam geçirdim. Çok içten söyleyebiliyorum ki uzun sürelerdir böyle bir akşama hasrettim ve özlemekteydim.
Koşuyolu'nda çok şirin bir çatı katı evleri var, küçük ve samimi, en güzeli de geniş bir balkon ve mangal imkanı :)
Semt olarak da daha sıcak, sessiz ve rahat bir yer gibi duruyor, en sevdiğim yönü de balkondan ağaçları görüyorsun, yeşil resmen.
Keremler (kerem+özge) ve ben (tek) gittik, elbette bir de Deniz + Murat vardı. Benim açımdan hem sohbet olsun hem yemek olsun hem de ortam olarak müthişti herşey. Beş kişi ne kalabalık ne de az oluyorsunuz, muhabbet için de ideal sayılardan biri kanımca, bi an için benim de yalnız gidesim gelmedi, en azından tek kalmayayım diye onların da rahat muhabbet edecekleri ve sevdikleri birini çağırayım dedim ve az daha çağırıyordum, şansa son dakikada imkan olmadı. Bilmiyorum daha mı güzel olurdu ancak, bu da yeter güzellikteydi bana.

Tek üzüldüğüm ve bunu hemen hemen her misafirlikte yaşarım, insanlara çok zorluk çıkarmak istemiyorum, biliyorum bu onlara zor gelmiyor elbette ancak, ben o güzel gecenin ardından evime gelip rahat rahat yatarken, onların ortalığı topladığını ve saatlerce bulaşık+temizlik derdiyle uğraşacağını bilmek kötü bir his.
Benim sık misafirim olur, ben bir zorluk hissetmiyorum çünkü gelenler zaten çok samimi olduklarım ve ihtiyaçlarını kendileri gidip alabiliyorlar, artı topluyorlar. Böyle bir misafirlikte bu pek mümkün olmuyor elbette, tamam kabul ediyorum zaten çok sık yaşanan bir durum değil ancak, benim için bu kadar çok yemek, meyvalar tatlılar olmasaydı da bu gece çok güzel geçerdi.

Bilemiyorum, muhabbete onlar da mı tad veriyor ancak, birkaç çerez ve yiyecek eşliğinde içki ile de ben hoş vakit geçiririm. Fakat onlar inanılmaz emek harcadılar, mangalda etler yedik, et de öyle hazır alınıp atılan değil, özenle şişe dizilmiş bir güzel soslanmış, benim ağzımdaki yaraları bildikleri için çorba yapmışlar (beni düşünen birilerinin olması da müthiş tabii, böyle bir jest süperdi, ki aklına bile gelip sormayanlara kıyasla, süperden de öte), tavuk yedik ayrıyeten. İlk mangal ve yemek sefasına benim getirdiğim ev şarabı ile devam ettik, sonra ortaya közde yapılmış biber, patlıcan vs. getirdiler, bir de soslu yoğurtlar vardı. Tam yemek bitti ortalığı topladık, Keremlerin yabancı şarabını açtık ve yanına karpuz ve meyveler getirdiler. sonra bira için çerezler vardı. İlerleyen saatlerde içki azaldıkça, likör ile kokteyl yapmaya başladık.
Şarap + sade soda + vişne suyu hoşuma gitti. Ne likörü hatırlamıyorum, franbuaz ile meyvalı soda da güzeldi, kokteyller eşliğinde de ev yapımı waffle yedik ki şöyle oluyor :
Bildiğimiz kağıt helvaları üçgen biçiminde kesiyorsun, bir alta ve bir üste koyuyorsun, araya çilek+muz+çikolata sosu+ilginç bir sos koyuyorsun, ve araya dondurma ekleyip yiyorsun.
Sonra da ayılmak için, kahvelerimizi içtik ve dinlendik. Misafirliğimiz boyunca da arkaplanda çok hoş slow müzikler de bize eşlik ettiler...
Orada da defalarca çok teşekkür ettim, hala da ediyorum, herşey için çok sağolsunlar ve ellerine sağlık. Çok güzel bir geceydi...
Şimdi güzel mi güzel keyifli bir uyku sırası...

Tedavi Maratonu 2

2008-05-29T14:59:00.001+03:00

Pazartesi mecburiyetten başladığım diş tedavisi maratonun ikinci günüydü bugün.
İlki yoğun ağrılar arasında, koştur koştur gidilen ve beklediğimden iyi geçen bir tedaviydi.
Bugün ise ilkine nazaran zorluklarla geçti, bu kez sol üst azılara baktık ve dolgu yapımı için tedaviye başlandı.
Fakat çürüğün yan azılara da yayıldığı ve çok derine indiğini farkedince, dolgunun çözüm olamayacağı anlaşıldı.
Böylece bir kanal ihtiyacım daha oldu ve Kanal tedavisine başlamak için sinirleri almak gerekti.
İşte bu sırada ilk kez ağrıyı hissettim ve haftasonunki ile kıyaslanamaz bile olsa anlık yoğun bir acıydı.
Tam 4 kez iğne vurdu ve uyuşmasını bekledik ancak 2 saate yakın süren tedavide yetmedi bile. Çok terledim ve yoruldum da, geçici dolguyla pazartesiye bıraktık asıl işlemleri, en azından ağrı yok ve rahatım şimdi.

Yine doktordan sonra uzun bir özet geçtim işyerindekilere, sağolsunlar yine uğraştılar, sordular ve şimdi dinlenti.
Umarım rahat bir h.sonu olur :(

Gül...

2008-05-28T20:26:00.002+03:00

Gülmek gerek hayatta,
ve en güzeli mutlu olmak,
mutluyum mutlusun mutlu,
yayılsın dört yana bu salgın...

Diş Ağrısı

2008-05-26T20:42:00.002+03:00

Son aylarımın en büyük işkencesi, bi 6-7 aydır bu denli ağrı çekmemiştim sanırım...
Cumartesi gecesi, Eurovision oylamaları öncesi başladı herşey, uzandığım yerden banyoya kadar gitmemle bir, bi ağrı saplandı sadece ve ilk anlar baş ağrısı sandım. Öyle birşey ki, yerinde duramıyorsun, ışık-ses herşey batıyor... ve sızıp uyumuşum sonunda...
Pazar sabahı daha iyidim sanki, kahvaltıda da hissettirmedi, evde çalışırken yavaştan diş ağrısını hissettim ve o anda farkettim, dün de diştendi diye..
ve tekrar başladı ağrı, arkadaşı bırakmak zorunda kaldım, ve mecburiyetten hastane aradım, en sonunda baktım olmuyor, ağrı kesici alıp geldim eve.
Ve yine berbat bir gece, yatamıyorsun bile, oturmak hiç mümkün değil, deliler gibi yürüdüm ve uyuya kaldım sonunda. Sabah işkence görmüş gibi kalktım, gözlerim kıpkırmızıydı, hemen dişçiden randevu alıp işe gittim. İş yerindekiler farketti zaten, ne oldu sana dediler, sonra dişçi saati geldi ve rahatladım sonunda.
İş yerine genelde kötü bir halde gitmediğim için kolay anladılar, moralim de bozuk olsa, sorunlarım da olsa, gülerek gitmeye kasıyorum ama bu ağrıyı göstermemek mümkün değildi.

Dişçiden geldikten sonra, uzun uzun anlattım, hatta öyle ki, çok merak ettikleri Cuma günkü tiyatro bile kaynadı arada.

Sonra teşekkür edeceğim bir kişi var :)), arayıp sordu beni, nasıl oldu dişin, naptın bugün diye...

Böyleydi işte ve bitti bir işkence...

değil

2008-05-23T11:54:00.003+03:00

bilmem ki nasıl anlatsam;
nasıl, nasıl, size derdimi!
bir dert ki yürekler acısı,
bir dert ki düşman başına.
gönül yarası desem...
değil!
ekmek parası desem...
değil!
bir dert ki...

dayanılır şey değil

Orhan Veli

dilek

2008-03-11T16:06:00.002+02:00

Gittikçe sinir oluyorum, gittikçe kızgınlıktan köpürüyorum.
Bir yanım sadece çekip gitmek istiyor, bırakmak, dönmemek bakmamak.
Tüm sarfettiğim emeklerin boşa olduğunu adım gibi biliyorum, boşa ve hiçe kürek çekiyorum. Hiç ama hiç biri buna değmez, değmiyor da biliyorum.
Kahrolası insanlar ve sadece zavallılar.

Sadece son bir yaz, gitmek ya da kalmak...

sinir oldukça doluyorum ve biri ile konuşup ona patlamak istemiyorum.
Çünkü eğer konuşmaya başlar ve o da birilerini savunursa, sadece ona kusacağım içimdekileri ve yazık olacak. Acımam da sadece yazık olacak olmasına, yoksa gidebilecek olmasına değil ki keşke defolup gitse, hepsi gitse.
Bu yüzden buraya yazıyorum, sinir oluyor ve klavyeyi parçalamamak için yazıyorum.
İşteyim çalışmam gerek, sabahtan beri bitiremediğim işimle uğraşıyorum ve bir anda bu oluyor.
En iyisi çıkıp hava almak, yazmakla da olmayacak...

kimse okumasın istiyorum, kimse görmesin. hatta keşke yer altına girebilsem iş saatlerinden sonra, duymasam görmesem aranmasam.
Sadece işe gidip gelmek istiyorum, bir de herkesin yok olmasını...

Yine

2008-03-07T14:35:00.001+02:00

tekrardan
HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN !
bu kez kısa bir alıntı...

...Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak"
yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani,
yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu
hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir
eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken
de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin
sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif
verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında.
Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de
cabası....
Nazım

Yazdan kalma bir gün

2008-02-03T15:31:00.001+02:00

Yazdan kalma bir sonbahar gününde yapabileceğim en güzel şey martı sesleri eşliğinde, deniz kokusuyla beraber, boğazın serin sularında bir vapur gezisi olabilir diye düşündüm. İnsan kendi başına da olsa sanki yalnızlığı bir nebze azalıyor orada. Günün en sakin vakti, öğle saatlerinde çıktım yola, berbat egzoz kokuları, insan gürültüsü ve istanbul trafiği eşliğinde karaköye vardık, otobüsten inince başladı deniz kokusu ve vapurun sesi, aceleci adımlarla vardım kıyıya yeni yanaşan Haydarpaşa vapuruna, manzarayı seyredebileceğim dışarıdaki kenarlıklarda bir yer buldum kendime, yavaş yavaş doluyordu vapur ve yaklaşıyordu kalkma anı. Her oturduğum kenarlığa doğru yaklaşana bakıyordum, adeta yakınıma oturmayın dercesine, kendim olmak istiyordum bu yolculukta. iyice yanaştım kenara, boş bıraktım yanımı, son anda 30 yaşlarında, taşralı olduğu her halinden belli bir adam yaklaştı, elinde yeni yaktığı sigarası ile oturdu, sanki dertli içiyordu ama yalnızlığımı gölgeliyordu. Uzaklaştım biraz daha, işte vapur da kalktı o anda. tam martılar yanaşmaya başlamıştı, adeta duymuşlardı onlara seslenişimi ancak yanımdaki

- nerelisin?
diye sordu.

- denizli
dedim, kısa ve net, konuşmak istemiyordum. kulaklığımı taktım, sanki müzik dinleyecekmişim gibi.
adam yine döndü ve

- yeni bir telefon aldım, şu numaraları kaydedebilcen mi aga.
dedi. doğu şiveliydi ama bi sıcaklık da vardı sesinde. Elinde kağıda yeni yazılmış 3-5 numara vardı, o kadar da zor görünmedi gözüme, yardım edeyim dedim, sonra biraz anlatmaya başladı, inşaatlarda çalışıyormuş, Haydarpaşa'dan trene binecekmiş, telefonunu da yeni almış. Bilmiyordu yeni çıkan yasayı elbet, aldığı kaçak telefon yanacaktı elinde, ama söyleyesim gelmedi, bozmayayım dedim moralini, söylesem de anlamazdı ki.

Kaydettim sırayla hepsini, tam geri verecektim ki telefonu, cüzdanından eski bir kağıt daha çıkardı, besbelli yazılalı çok olmuştu kağıda, büyük ve düzensiz harflerle "ANNEM" yazıyordu, bir ev numarası yazılıydı üzerinde, rakamlar da bozuktu sararmış kağıtta ama zor da olsa okudum hepsini ve daha bi özenle kaydettim telefona, yine büyük harflerle yazdım adını, ama o sararmış kağıdın hasret tüten kokusunu kaydedemedim telefona... Başka olup olmadığını sordum, biraz yumuşattım sesimi, alınsın istemedim.

- Sağolasın,
dedi, samimi geldi sesi, hani o istanbul insanının kendini beğenmiş ve her yanından kibarlık taşan "teşekkür ederim" sözü gibi değildi, buraya gelenlerin çoğu da biraz buralı oluyor galiba, kelimeler süslendikçe anlam yitiriyorlar; sıcak sandığınız, dost bildiğiniz insanlar sevgi sözcüklerine truva atları koyuyorlar, ama olsun ben istanbullu değilim ne de olsa, hem gidiyorum birkaç güne, ne kadar geri gelecek olsam da...

adam hiç duraksamadı, telefonu alınca, hemen
- haydarpaşaya daha var mı? ben orda inecem.
dedi, az kaldığını söyledim,

-ben de orada ineceğim.
dedim, cevabım mutlu etti galiba onu, gülümseme geldi sert yüzüne, sanki çatık kaşları da biraz indi yerine.
tam o sırada vapur yanaşmaya başladı kıyıya, ayaklandık ikimizde, denizi seyreden insanların ayaklarını istemeksizin çekişleri ile çıktık kenarlıklardan, ve indik kıyıya.

Ne martı seslerine dikkat edebildim, ne denizin kokusunu çekebildim içime, ne de o yalnızlığı hissedebildim, o uzuncana yapacağımı düşlediğim yolculuk, sanki bir anda bitivermişti, işte yine kıyıdayım. Ama olsun bu sefer ki gelişimin başka bir anlamı var, Denizli'ye tek gidişlik biletimi alıyorum, dönüşü bilerek almıyorum aslında düşünmezsem sanki hiç dönmeyecekmişim gibi oluyor, ya da kendimi avutuyorum öyle.

Vedalaştık abiyle, adını bile öğrenemedim aslında, o yoluna gitti ben yoluma, hani demiştim ya buraya her gelen biraz İstanbullu oluyor diye, biz de mi olduk ne, işlerimiz bitince ayrıldık birbirimizle hemen işte, kuru bir veda cümlesiyle.

Yazdan kalma bir sonbahar gününde, ne martı sesleri ne de deniz kokusu, yine seninleyim istanbul, ben ne kadar çok geçsem de boğazdan, iki yakan biraraya gelmez be istanbul, bizim de getirmedin ya o başka...

/// 14.11.2005 tarihli bir yazı, neymiş,
seneler geçse de değişmiyor bende bazı şeyler :))

Nazım

2008-01-25T10:47:00.001+02:00

HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN !

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına
inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat
olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve
yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme
yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya
hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan "Bu kuşun kanadı
neden beyaz değil?" diye bir soruyla bile
karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin.
Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her
zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi
halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen, "Ama senin için şunu yaptım" derken o, "şunu
yapmadın" diye cevap verecektir. Ve ne söylesen
karşılığında mutlaka başka bir iddiayla
karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması
gerektiği gibi yaşadın.Özledin, içtin, ağladın,
güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın.
"Peki o ne yaptı" deme. Herkes kendinden sorumludur
aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine
engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik
yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak
için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?
Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o
lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. "Acılara tutunarak"
yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani,
yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu
hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki.... Epeydir
eline almadığın kitaplar seni bekliyor.Kitap okurken
de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin
sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif
verecek sana.Yine içeceksin rakını balığın yanında.
Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de
cabası....

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun
asolan yürektir.Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip
de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın
sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter
ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda
duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o
zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler
değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini...

NAZIM HİKMET

Aydınlanma

2008-01-22T17:51:00.000+02:00

“Ben o ülkenin içinden geliyorum ama o ülke karanlık bir ülke değil, aydınlanıyor ve biz orayı aydınlatmak için çaba sarf ediyoruz”

Just One More Click to start new life

2008-01-04T23:38:00.000+02:00

Click'i izledik biraz önce, Adam Sandler ve çok güzel yine... Oldukça da manalı bir güne denk geldi, yaşamın her saniyesinin değerini anlatırken, hiçbir anın atlanmaması gerektiğini gözümüzün içine sokarken ve çevrendeki insanların değerini söylerken, ben -beni bırakıp -gidenlere bakıyordum pencereden...
Günler geçtikçe insan bildiklerinden yenilerini öğreniyor, okullar bitse de birer birer, dersler hiç bitmiyor...
Unutmayacağım bir gün daha yaşandı bugün, unutmayacağım ve unutmamalıyım da. Ne kadar da yalnızmışım ve ne kadar da değersiz, arkadaşım dediğim insanlar kimlermiş ve ne kadar da kolaymış onlara, biri değil ikisi değil, nasıl diyebiliyorum sadece?!?
Alışmışım sanıyordum, alışırım da, sonuçta ilk değildi bu, daha geçenlerde aylar öncesinden planlayıp ayarladığım tiyatro günümde de benzerini yapmışlardı, insanın başına neler gelmiyor ki dedim, boşverdim ama bugün iyi bir ders daha aldım, neredeyse gözümün içine baka baka dalga geçtiler, en güzel zamanı buldular hayatımda, ne de olsa arkadaşımdılar, bilirler zor zamanımı...

Yazıklar olsun diyeceğim ama kime ve niye, sırayla hepsi böyle olduğuna göre bende birşey var demek istiyorum, diyemiyorum...

Bugünü hiç unutmayacağım, teşekkürler...

2007

2008-01-01T15:35:00.000+02:00

Bir verip bir alan, verdiğini alıp götüren dengeli bir yıldı 2007. Ne de olsa adalet var artık memlekette, seneler de adapte oluyor buna, ne kadar bazımıza torpil geçse de, adil kalkındım ben de 2007de...
Güzel bir yıldı geriye bakınca, en güzeli mezun oldum daha ne, öğrencilik bitti, iş başladı, okul gitti denizbank geldi... Yeni insanlar, yeni bir ortam ve bir sürü mühendis : )
...
Güzel girmiştim yıla ve belki güzel de bitti, ocak şubat oldukça hareketli geçti- son asistanlık dönemimdi ve saltanatın gelişme çağı denebilecek bir evre, tüm lab.ların anahtarlarını elde etmiş, okulda katlara hakim olmuştum :P :)
Sonra mart geldi, ayların en güzeli, vakte değer katan tek ay oldu, nisanda da sürdü güzellikler, ne de güzeldi, okulda herşey iyi, mezun oluyorum, dersler süper, hayatımın en güzelini tanımışım, şaşıyordum kendime, bu berekete, tam nerede tanrı diyordum ki, çıktı geldi elinde terazisi...
En güzel doğum günümü geçirdim bu nisan, hemen hemen tüm arkadaşlarım oradaydı, istediğim son zamanlar sayıkladığım herbirşeyi almışlardı...
Sonra bir yudumda içilen bir yaz geçti, bir sürü yer gezdik, istanbul'u fethe çıktık, sonra tekrar sonbahar :))
...
Ve dün gece bitti bu güzel yıl, işyerindeki arkadaşlarla beraberdik modada bir evde, güzel de bitti aslında, yedik içtik, tombala oynadık, kazandık kaybettik : ))
ve işte yeni bir yıl..

Ne diyelim, zamanade bir hal gelmesin başa...

/*
...
her yüze gülen yar olmuş olmamış
...
bir kapı örterse birini açar
buna dünya derler hepisi geçer
hangi günü gördün akşam olmamış
*/
Tavisye : Eğer imkanınız varsa, Erkan Oğur-İsmail Hakkı Demircioğlu yorumları ile güzel türküleri, ağıtları dinleyin, hiç olmadı albümlerini alın, yok onu da bulamam diyorsanız, ben size bir şekilde ulaştırayım.
En son Koç'ta canlı dinlemiştim onları ve açılmıştı gönül gözümüz,
Sesleri ve yorumladıkları türkülerdeki sözler kadar temiz yürekleri olan insanlar...
Özellikle tavsiyem, yukarda sözlerinden kesit verdiğim
. zamanade bir hal
. yarim senden ayrılalı
. Can ellerinden gelmişem
. Zahit bizi tan eyleme
// sözleri de vereceğim söz...

gece

2007-12-25T17:44:00.000+02:00

Hiçbir vakit tam karanlık değil gece
Kendimde denemişim ben
Kulak ver dinle
Her acının sonunda
Açık bir pencere vardır
Aydınlık bir pencere
Hayal edilecek bir şey vardır
Yerine getirilecek istek
Doyurulacak açlık
Cömert bir yürek
Uzanmış açık bir el
Canlı canlı bakan gözler vardır
Bir yaşam vardır yaşam
Bölüşülmeye hazır

Paul ELUARD

Her dilde - Sevgi

2007-12-20T22:41:00.000+02:00

İnsan ruhu da doğanın bir parçasıdır ve doğa gibi boşluk kabul etmez.
İçinde sevgiyi barındıramayan insan nefretle dolar ve insanlıktan uzaklaşır.
Nefret etmeden birine kötülük yapamazsınız.
Nefret etmeden birini öldüremezsiniz.
Nefreti içinde barındırmak isteyen insan önce kendisinden nefret etmek zorundadır.
İçinde nefreti yaşatan insan yüreğindeki sevgiyi kovmuştur.
Artık onu bulması çok zordur ve bunun ağır bedelini ödeyecektir.
Sevgisizlik ağır bir yüktür ve insan bundan kurtulmak için çok kötü şeyler yapar.

Acımak sevgi değildir, üstünlüğün kabulüdür.
Hoşgörü sevgi değildir, istemediğine katlanmaktır.
Bağımlılık sevgi değildir,gereksinmenin karşılanmasıdır.
Sevgi, değer vermesini bilmektir.
Sevgi,yaşama hakkını kabul etmektir.
Sevgi, varolmaktan kıvanç duymaktır.
Sevgi, birlikte olmaktan sevinç duymaktır
Sevgi, eşitliğin duyumsanmasıdır.
Sevgi, bütün yapay ayrımların hayattan çıkarılmasıdır.
Sevgi, bilinçtir.
Sevgi, insan olmaktır.

**************************************************

HER DİLDE

Hangi dilde ağlar çocuklar,
Hangi dilde güler
Ağlamak her dilde tek anlamda
Çince, İngilizce, Türkçe…
Burnunu çeke çeke ağlamak
Belki biraz çocukça.
Ağlamak, hüngür hüngür,
Ağlamak, içini çeke çeke
İnsanca!
Benim güzel çocuğum,
Ya ağlatmak nece?
Kölelerden, tutsaklardan başlatıp
Günümüzün ozanlarına kadar…
Gözleri bağlı
Sorgularda, işkence evlerinde?
Çağına yakışır yaşamayı
Sevmeyi, düşünmeyi, çalışmayı
Kısıtlayan tüm yasaklar
Yasalardan değil yalnız,
Sözlüklerden bile atılmalı!
Zorla güzellik yok!
Ozan da olsa dizelerinde
Ağlatmaya zorlamak bizi,
Ne ozanca, ne insanca, ne uygarca
Ocak Katırı Alagöz adlı şiir kitabından 1987
Bütün Şiirleri 1927-1991(Çınar Yayınları)
Rıfat ILGAZ

Yolculuk

2007-12-19T10:01:00.000+02:00

Yine bayram arifesi, yine uzun bir yolculuk günü tıpkı her bayram öncesi olduğu gibi.
zevk almadığımdan değil, aksine büyük bir hevesle bekliyorum bu günleri, yoruculuğu bile tatlı geliyor insana.
Daha önce de çokça yaptım bu yolculuklardan, hele ki son iki sene devamlı trenle oldu Denizli seyahatlerim, bu kez bilet sıkışıklığından otobüse kaldım ancak trenle olsun isterdim. Fakat dönüp baktığımda hemen hemen hepsi kuru geçmiş gar uğurlamalarımın, Denizli'den İstanbul'a dönüşte oldukça hareketli kabul, yoğun bir akraba kalabalığı içerisinde hüzünlü bir veda oluyor.
İstanbul'dan giderken ise son birkaç defadır Zeynep uğurluyor beni, birkaç saat erken gidiyoruz gara ve koltuğuma oturup sohbet ediyoruz, birbirimizi sık görmediğimizi düşününce iyi bir uğurlama olduğu söylenebilir. Bu yaz bir yolculuğum ise ilk kez onun uğurlaması ile geçmişti ve yol boyu onunla konuşmuştuk telefonda, daha hüzünlü oluyor böyle vedalar, ne gidesi geliyor insanın ne de bırakası onu. Devamlı aynı sözler... ve bir yazı yazmıştı o gün, ben trendeyken okudu bana da, sevmiştim çokça fakat hiç cevap vermedim, şimdi tekrar okuyorum da ne ilginçti hayat onla o zamanlar, ve şimdi ne kuru onsuz bu zamanlar...
"... Daha sonra, onun bana dokunmakla dokunmamak arasında kaldığı bir anda; ona sıkıca sarılmak ve nemli tişörtünü kollarımla kucaklamak istiyorum. O sırada, kulaklarıma en sevdiği şarkıyı fısıldamasını istiyorum. Tüm bunları, bu sabah uzun bir yolculuğa çıkacağını söylediğinden beri düşünüyorum. Bu sabah; sen ve ben bir tren istasyonundaydık. Ben sana “dur!” diyordum, “bir kabus gördüm bu yolculukla ilgili”. Ama, sen binmemen gereken bir trene binmiştin ve bir daha asla geri dönmemiştin. Evet, biliyorum böyle olmasını istemezdin; çıkmalıydın o yolculuğa. Peki ama, neden, neden seni gitmek istediğin yere bile götüremeyecek olanı seçtin?"

Bazen mecburdur insan ve bazen gitmeli istemeye istemeye...
Ne zor gelirdi senden ayrılmak ve ne zor gelirdi sensizlik, ama ne kolaymış sana bensizlik. Yeni biri imkansız derdik ve ne kolaymış imkansızlıklar ve ne çabuk tükenirmiş sözler ve ne hazırmış yeni biriler.
Gözlerimi kapatmak zulüm geliyor,
mor bir hırka görüyorum, incecik tatlı, benim yanımda giyemediğin
bir puzzle, Gustav Klimt'ten öpücükle dolu, hiç beraber çözemediğimiz
bir kutu, içinde bensiz herşeyin olduğu
bir mikrofon, bana sesini ulaştıramadığın ve başkasına şarkılar söylediğin
bir şiir, benden seni anlatan, seni okumak zorunda kaldığın
bir kolye, beyoğlu yollarında alınmış, ucuz ıslak ve değersiz ki takmadığın
ve bu birler sürecek bitene dek,
çünkü hergün gözümün önünde bir hediyen var seni yaşatan, masamın üzerinde,
altına yazılmış yalanlarla ilgili bir söz, ve yalanları niye söküp atamadığına dair.

söz

2007-12-02T17:00:00.000+02:00

kanatları kırık,
dönemez gayrı geri...

The Rain

2007-11-29T20:26:00.001+02:00

And with every drop of rain
You know I love you more

YANGIN GECESİ

2007-11-28T23:26:00.000+02:00

Yangın gecesini giyinmiştim
Ateş İstanbul' a bulaşmıştı.
Yalnızdım, zehirdim, zehirliydim
bütün köprülerim atılmıştı.
Gemimi ellerimle batırmıştım.
İstanbul nefes nefes yanıyordu,
Sen tutuşmuştun yanıyordun
Çığlıkların kulağımdan gitmeyecek.

Saçların tutuşmuştu yanıyordu
Ateş dudaklarına bulaşmıştı.
Kimsecik yangını görmüyordu,
Neden yandığını sormuyordu,
Bir damlacık su vermiyordu
Elini ayağını şaşırmıştı.
Sen bir cehennemdin yanıyordun
İstanbul bir cehennemdi yanıyordu
Ben eski cehennemdim yanıyordum
Şiirlerim haykırmaya başlamıştı.

Duman beni boğmasa kör etmese
Gözlerim kör olmasa ölmesem
Seni görsem suçlu gözlerimi görsem
Yangın gecesinde kaybolduğunu
Bir bıçak gibi savrulduğunu...

Başıma taş yağmasa düşmesem,
Gemiler ateş almasa gitmese,
İstanbul yanmasa sen yanmasan
Ben kendimi yakacaktım.

Bu geceyi bağırtan ben değilim.
Bu geceyi bu bir yürek gibi buğulu
Bu uğultulu yangın gecesini,
Rezil rezil bağırtan ben değilim,
Gemiler kendileri bağırıyorlar.
Galata kulesi kendiliğinden bağırıyor
Ben kendim bağırıyorum bilmeyerek
Haykırdığımın farkında olmayarak
Kirpiklerim, bıyıklarım kavruluyor
Yangın hayallerime sokuluyor.

ATTİLÂ İLHAN

10 Kasım

2007-11-10T16:23:00.000+02:00

Düğün

2007-10-15T20:21:00.000+03:00

Geçen gün, yani bayramın ikinci günü teyze oğlumun düğünü vardı, Denizli'de, hem de Gül'ün Gül'ününkinden birgün önce, ve bu kez ben de katılabildim.
Zorlu bir bayram yolculuğunun ardından varılan Denizli, oldukça hareketli geçen günler, ilk günün sabahı varabildim zaten, doğru dedemlere gittik, öğlene kadar oradaydık, gelenlerle bayramlaşma safhası, sonra da geçen seneden beri gidemediğim köy, geceye kadar uzun bir ev dolaşması, gece yarısı döndük evimize, ve uzun aylardan sonra ilk gecem evimde.
Ve işte 2. gün, yani düğün günü, sabah erken kalkma, düğün yemeğine gidiş, bayram nedeni ile pek de kalaba değildi yemek, garsonlar da izinli olunca, biz dağıttık yemekleri saatlerce ayakta, sonra süslenme zamanı ve tabii ki bayanların kuaförü, önce kısa bir servisçilik yaptım onlara, sonra geri aldım kuaförden, ve en güzel vakit "gelin alma konvoyu", sıra sıra arabalar gelin almaya gittik, meşakatli bir turdan sonra döndük eve, takımları giyip doğru düğün salonuna, geceye kadar oyun, eğlence :P dans :).
Komik oluyor yerel düğünler, org başında bir adam, müzik dediğinde ne anladığı meçhul, çoğu kasetten onlarca iğrenç şarkı, ve orga kaydedilmiş tanıdık her düğünde çalan müzikler. İşin ilginci her tür oyun havasını çalarlar sırası ile, yerelmiş değilmiş hiç önemi yok. Müzikten ne anladığı meçhul dedim ya, arkadaş dans müziği olarak bizlere "veda busesi"ni çaldı, büyük ihtimal başkasını bilmediğinden, ama el insaf ya hu, zaten çoğunu kasetten çalıyorsun, koy bir dans şarkısı daha, iğrenç melodileri geçtim, veda busesi düğünde nedir ya hu?!?

ilginç bir düğün oldu, yok ilginç derken gülünki gibi 1000 misafire 4000 polis olduğu için değil ya da metro seferlerindeki polis korumaları ile gezdirilen makinistlerden dolayı da değil, ilk kez yakınen tanımadığım bir eşi olacaktı evlendirdiğimiz akrabamın. Şöyle ki biz erkek tarafıyız burada ve ben gelin tarafından bihaberdim, iyi ki de öyleymişim, mümkünse hiç de haberdar olmayayım, ve sanırım ilk kez de bir yakın akrabalarım ile oturup kalkmayacağım pek.
Gelin hanımın abisi ve bir bölük tayfası var, kendilerine ilginç isimler takan, bizim ise kısaca odun dediğimiz, ve onlarcasının ancak bir yarım akıl edebildiği için beraber gezdiği, arada ulayan, bir sürü berduş, babaları desen, odun misli odun, bağırları bir karış açık, yakalar göğe bakan, simsiyah giyinip beyaz çoraplarla ben burda odunum diyen tipler, ha birde ellerinde parlayan, karanlıkta kaybolursak kolay bulsunlar diye kendini belli eden tesbihler, toplu alınca indirim yapılmış sanırım, herbirinin elinde vardı. Odun dediysem, çevrenizdeki ağaçlara bakmayın sakın, öyle orman gibi kardeşçesine yaşanılan, bunlar ayrı bir odun, işlenmesi mümkün olmayan.

Sade bir düğündü aslında, öyle arap tayfaları gibi şatafatlı değil, padişahlardan kalma gösterişlere de sahip değildi, kimbilir ortaya saçılacak fazla paralarının ya da kıçından petrol fışkıran şeyhlerin altına yatmadıklarındandır, ben söylemiştim aslında onlara, en azından üç beş kişi çarşaf giyseydi 3-5 polis ve belediye tayfası da gelirdi ama olmadı işte, başka düğünlere gitmişlerdir belki de.

Son Durak

2007-10-07T22:56:00.000+03:00

Hiçbir elmayı bu kadar çok sevmemiştim, ve sanırım hiçbir elma da beni. Hiçbiri ama hiçbiri böyle kırmızı, böyle tatlı ve böylesine dolu olmamıştı, hiçbir elma bu tadı bırakamazdı ağzımda. Ve iyi ki tattım...
Sonu gelmez sanırsın ya yerken, hiç doymam, özellikle iftarda anlarsın bunu, o kadar çok acıkmışsın, dolu dolu bir sofra, hiç doyamayacakmış gibi saldırırsın, ama bir bakarsın daha yarılamadan kesilmişsin, doymaz sandığın gözünmüş aslında, hiç sormadığın miden ise dolmuş çoktan. Öyle sandım ben de, öle bir yer sandım ki orayı hiç bitmez, öyle bir tad ki hiç baymaz. Bitti işte, hem de sandığımdan çabuk, gördüğümü sandığım ışık değilmiş, yanılsama ve belki de yanlış, bilmiyorum ama tek bildiğim ışık değilmiş.

Siz hiç böyle bir elma tattınız mı bilmiyorum, ben tatmamıştım, öyle ki ısırırken korkarsınız incitmekten, sanki canı yanar sanarsınız, kesmeye kıyamazsınız, hele ki bıçağa dokunmak bile acı verir. Bir ısırık alsam, hem ben tatsam hem de o bitmese dersiniz, sanırsınız siz yemedikçe o kalacak öyle, ben zarar vermesem hiç incinmez dersiniz. Koruyayım dedim, sakınayım, en azından ben incitmeyeyim, hiç kötü söz söylemeyeyim, olmadı, olmadı işte. Ben istesem de istemesem de bitti, hem de benim elimde olmadan, kendi ellerimle. Düşürdüm elmamı balkondan, düştü ve paramparça oldu, ben daha tadına doyamadan, bitti gitti öylece.

Siz de tanısanız öyle severdiniz ki, onunla hayat çok zevklidir, hergünün ayrı heyacanlı geçer, yasak yoktur, yapılmaz diyeceğin hiçbirşey... Öyle sıcaktır ki elleri, bilmem siz hiç sobaya dokundunuz mu, ben dokundum elim yanmıştı, işte ilk kez sobadan başka birşey bu kadar sıcak geldi bana, ama dokunmaya doyamadım, aylarca gün ve gün dokundum, tuttum ellerini sımsıcak, ve bitti şimdi, hem de ben ellerimi çektim ondan, öylesine fütursuzca, bilmem belki de yanmaya başladı ellerim, belki de çıkacak dumanı gördüm, ve çektim...
Hayat onunla heryerde zevklidir, buz gibi bir havada beşiktaş vapurunda dışarda oturmak bile, buz gibi titrerken vücudun ona sarılmak, ısındığını sanmak, yaşamaktır onunla herşey, modaya gitmek, beyoğlunda oturup saatlerce birbirine bakmak, tünel bile zevkli gelir insana, içenlere sarhoşlara bakmazsın, senden başkası yoktur yaşayan, saatleri bilmezsin, zaman durmuştur çünkü onun için belki de farkedemedim, madem vakit akmıyor bitmez sandım.
Yoldan çıktık bir kere, dönülmüyor, hangimiz sağ çıkar bilmem ama kapanmaz yaram.
Artık hiçbiryer tad vermiyor, ilk kez bu otobüs böylesine iğrenç geldi gözüme, ilk kez metro pis kokuyordu, ilk kez bu kadar çok uzamıştı merdivenler, lanet olasıca ev ne kadar da uzakmış metroya, ben ilk kez yürüdüm bu yolu sanırım. Yanılmıyorsam, onu alıp eve getirdiğim ve geri bıraktığım metro başka duraktı, imkansız bir gecede bu kadar uzayamaz yollar, kim değiştirdi metroyu, nasıl pis kokar bir gecede, hergün bindiğimiz, seni yurda götürdüğüm araç bu değil miydi yoksa...Uzun bir süre itü yok artık, borsa durağına giden araçlar, toprak yol yok. 129K lar bensiz kalacak, binmeyeceğim bir daha, aynı yola çift bilet atıp başka otobüsler ile gideceğim, istanbul kozyatağı'sız ben onsuzum artık, giderek yollar uzadı ve hiç bitmez bir hal aldı, artık yollar değil ben tükeniyorum.
Biralar tatsızmış meğersem hatta iğrençmiş, bir daha ağzıma sürmeyeceğim, onlayken içtiğim neydi acaba, karanlıkta görmediğim, kraft yok artık, kraft'sız bir beyoğlu var.O konuşurken herkes susuyor biliyor musun, herkes onu dinliyor, öyle güzel bir sesi var ki, sadece ben değil herkes hayran oluyor, sen bilmiyorsun tabi sana hiç söylemedi 'Kıyamam'ı, bana onlarca kez söyledi ve bir daha dinleyemem sanırım artık. Herşeyi anlatır, sanki sen günde bir iki saat yaşıyormuşsun gibi gelir onun yanında, ya da o 24 saatten uzun yaşıyor, o kadar dolu anlatır ki gününü, 10 dakikası bir kontörden 100 lerce kontör harcarsın bir haftada, ve en sonunda biten kontörlere değil daha dinleyemediklerine yanarsın. Binlerce kez her gün söylediği o iki kelimeyi ilk kez duyuyormuşcasına , her ama her defasında aynı heyecanı duyarsın. Yanından akıp giden kalabalığı umursamazsın, sımsıkı sararsın, öper öper doymazsın, bir sen var sanırsın koca caddede. Onlarca arkadaşını yitirirsin, onlarca insan girer çıkar hayatına onlayken, görmez gözün kimseyi, umursamazsın, bırakırsın ve kopup gider onlarcası. Tutunacak başka dal yok sanırsın, bıraksam ellerini uçup gider diye korkarsın, bırakamazsın. Şiirler yazarsın ona, yazdıklarını okur küçük görürsün kendini- ona layık değil dersin,

Telaşla ellerini tutup
küçük bir çocuğun taşıdığı heyecanı duyan
ben
ürkek bakışlar atarken,
dudaklarımı öpüp
içimin tir tir titrediği anda bana sarılan,
hayatı sevdiren
Ah! sen, sen, sen ...

Bitti, uçak yolculuğu gibi geçip gitti, yıldızlar gibi kaydı, dilek bile tutamadan geçti gitti, kar suları gibi eridi ve gitti...

Hiç cevabını vermediğin soruları soruyorum
sözlerin yok
Hiç kırpmadan gözlerimi, gözlerine bakıyorum
bakışların yok
Yüreğime sığmıyor heyecanım, ne yapsam?
Sessizce tutsam karışır mısın?
içimi kar suları gibi eriten
sıcacık ellerini...

Karışmazsın bilirim, hatta sen de tutarsın, hoşçakal derken bile sımsıkı sararsın,
sen "ben seni bir daha göremem, nolur git derken", o ellerini sarar, üşüyorsun der, ısıtmaya çalışır, şaşarsın, başkasına söyledim sanırsın, duymadı herhalde dersin, sessiz çığlıklar atarsın, ve kaçıp gidersin, o ise seni merak edip sanki az önce ayrılan siz değilmişsiniz gibi seni arar, merak ettim vardın mı der, seni sorar. Arama dersin, arama...

Gel şu Pekmekden bir tat, gör bak Hayat ne Rahat!

2007-10-05T22:49:00.000+03:00

Ne yoğun bir tattır pekmez, az biraz fazla yesen şeker komasına sokacak sanırsın insanı, hele ki az sulandırıp içeyim desen, aman aman. Eh bir şerbeti fena olmaz, ama suyu çok olacak ki yoğunluğu azalsın. Enerji içecekleri halt etmiş yanında, kendi üzümünden yaptığın pekmez gibisi yok hayatta. Babam bir de bunu Tahin ile karıştırıp yerdi, ben hiç sevemem tahini, tahinli pekmezi hiç hiç sevemem. Helvada da öyledir, irmik helvasının üstüne tanımam :)
Ramazan geldi ya, hatta geçti bitiyor ya, iftarlar işte yemeğe tad veriyor, yediğinin tadına varıyorsun, diline damağına değiyor yiyecekler. En güzeli de toplu iftarlar, yarın beşinci toplu iftarımız olacak ve umarım diğerleri kadar güzel, tadına doyulmaz olur, hatta olacak eminim :P

Sanırım ben bu yoğunluğa alıştım, hatta sevdim bile denebilir. Böyle koşturarak yaşamak hoşuma gitti, hiçbirşey bitmiyor hatta çoğu şey yetişmiyor da ama olsun son dakikaya kadar zevkli geliyor, o eski boş saatleri özlemiyorum dahi, hafta sonları bile dolu dolu. Hiçbirşey düşündüğüm gibi olmadı aslında, yoğunluğun zorluğu rahatımı kaçırır demiştim, aksine rahat gelmeye başladı yavaştan. İş ile elime geçen bol para harca harca bitmez sanırdım, hiçbir ay artı ile çıkamaz oldum, acele ediyormuşum gibi bir his var içimde :) Neden acaba??
Böyle bazen özlüyormuşum gibi geliyor, çok istiyorum, keşke yanımda olsa diyorum, sonra bir anda geçiyor. Ama öyle hızlı geçiyor ki farkına bile varamıyorum, bir anda onu düşünürken bir bakıyorum başka şeyler düşünmeye başlamış ve hatta unutmuşum bile, ne istiyorum acaba, neye doymuyorum da böyle oluyor. Eskiden ben doyumsuz bir insan değildim, çoğu insan böyle söyler bilirim ama gerçekten öyle değildim, bilen bilir elimdeki ile öyle bir yetinirdim ki o bana dünyanın en değerlisi gelirdi, zamanla değişiyor mu ne, sanki çevremdekiler 'tü kaka' olmaya başladı, uzaktakilere özenir oldum, gidesim var hafiften, kaçasım. Ama bir çözüm buldum, şimdi söyleyemem ama gerçekten bir yol buldum kendime, beni kurtaracak, çıkaracak bu delikten. Işığı görüyorum biliyor musun?
Tahammül ne güzel bir kelimedir, hatta kelimelerin en güzeli en manalısıdır, öyle çok anlam taşır ki içinde hiçbir cümle onun ağırlığına yakışmaz. Karanlığa tahammül etmek güçtür, ışığı buldu mu insanın kaçası gelir. Sıkıntıya, zorluğa, derde tahammül daha da güç. Bir yandan farkediyorum da hayat bu tahammüllerin toplamı, onlara ne denli katlanabildiğine bakıyor. Bir arkadaşım var, benimle ilgisiz bir bölümdendi (bir an öğrenci gibi hissettim kendimi), tamam söylüyorum Mimarlık bölümü, hiç anlamam, bir ilgim de yok, aksine çizim en beceremediğim iki şeyden biridir, diğeri de üç boyutlu tasarım. Ama onu dinlemek, derslerini, yaptığını, hatta ödevini anlatırken ilgilenmek müthiş gelirdi. Biliyorum kendimi biri bir mimarlık kitabı uzatsa bakmam bile ancak onun hiç anlamadığım ödevleri ile saatlerce uğraşmak zevk verirdi, bak hala aklımda, 'Cladding Wall' bile araştırıp öğrenmiştim, sırf ödeve anlamsız birşey yazmayayım diye, şimdi dönüp bakıyorum da ne tahammülmüş benimki, üstüne üstlük o bunları değerden bile saymamış, ama yanmıyorum o günlere, hatta imreniyorum, kimbilir yine olsa yine yaparım belki, ben bilirim elbette, ve yaparım diyorum işte. Bugün farkettim de o benim anlattıklarıma tahammül edemiyor, işten bahset diyor, biliyorum çok yabancı ona ama anlatıyorum ayrıntısı ile bir bakıyorum uzaklaşmış gözleri, katlanamıyor, kızıyor muyum, yok yok hayır kesinlikle, normal olanı bu, tahammül zordur, beklemem de zaten, ama bir anaya evladının altını değiştirirkenki kokusu gül bahçesi gelirmiş, tahammüldür bu işte, kaçılıp gidilmesi gereken zevk veriyorsa ne mutlu değil mi? Vermiyorsa?!? E bu normal olanı, herkese vermez zaten, veriyorsa anasındır, sevgilisindir, cansındır canansındır, vermiyorsa kasmamalı insan, hele hele sevmek kelimesini ağza almamalı.
Tamam vazgeçtim, kıyaslamıyorum, isterse alabilir, sana ne benim sevgim bu der, tamam alsın, peki, ama ben anlamıyorum, kuru üzüme tatlı diyen insan, pekmezi nasıl yer, hele hele bardak bardak nasıl içer?

Zeki Müren

2007-09-24T22:25:00.000+03:00

Koca bir 11 yıl geçmiş üzerinden,
bir güneş batalı on bir yıl,
karanlıkta onca sene, ışıksız, patlak ampullerle
ve kimbilir geçmesi muhtemel daha nice seneler geçecek,
sesine hasret...

Kıyamet

2007-09-22T01:14:00.000+03:00

...
Kendi kendimizle yarışmaktayız gülüm.
Ya ölü yıldızlara hayatı götüreceğiz,
Ya da dünyamıza inecek ölüm.

Nazım Hikmet Ran

:-)

2007-09-18T19:29:00.000+03:00

Bugün :-) (smiley face) 'gülen yüz' ün 25. yıl dönümü imiş. Ne çok anlam ifade ediyor bizlere, bir anda hayatımıza girdi belki ancak çok yer kazandı, onsuz yazı yazamaz olduk, yazılarımıza vurgu, duygu kattı, birçok güzelliği ifade etmeye yardımcı oldu ve bugün de işte aylar sonra ilk yazıma konu oldu.
Aslında yazı yazmaktan uzak değildim, kendi bilgisayarımda yazılar yazmaya devam ediyordum ancak uzun süreli bu ayrılıktan sonra bloga koyasım gelmedi o yazıları, çekindim utandım biraz, çünkü öyle uzak kalmıştım ki, hesabımı bile açmıyordum (şifremi de zor buldum), kendi blog sayfama bile bakmıyordum, bu vefasızlıktan sonra geri dönmeye utandım açıkçası, fakat güzel bir günde güzel bir ifadenin yıldönümünde geri döneyim dedim. kendime ileride de bakıp güleceğim, geçmişime bakıp kimbilir neler düşüneceğim yazılar anılar bırakmak istedim ve geri geldim, ama vefasızlık ettim işte, kim etmiyor ki...

Vefa sadece bir kelime olmuş dudaklarda...

Bunu bir kez daha anladım, yer yer ben, yer yer de insanlar bana vefasızlık yaptıkça. Hele de en yakınım dediğin bile yapabiliyorsa gerçekten o kelimenin içinde bir duygu bir anlam kalmamıştır, sadece kelime olmuştur o kadar, sade bir kelime.
Şimdi tekrar geriye bakıyorum da ne garip diyorum ve nasıl diyorum aynı zamanda. O kadar zamandan sonra, o kadar anıdan. Aslına bakarsan (ki ben bakmamayı tercih ettiğim daha önceki bir yazımda söylemiştim...) çok da uzun zaman değil, sadece 3 sene ancak, ilkokuldan bu yana halen görüştüğüm arkadaşlarımla yaşadığım kadar dolu yaşadım onunla bu üç seneyi. Üç seneye on küsur sene sığdırdım, sığdırmıştık...
Evimi odamı, hatta özgürlüğümü paylaştım, kaç insan söyle ha kaç insan yapar bunu, kaç kişi aylarca hiç karşılık beklemeden, odasını bir başkası ile paylaşır, ona yer açar, özgürlüğünü kısıtlar, rahatını sınırlar. Ben bilemiyorum kaç, gerçekten bilemiyorum, ama fazla olmadığına eminim, hatta hiç olmayacağına, kulağa basit geliyor mudur bilemiyorum ama öyle olmadığını ben biliyorum, ve bunun kolaylığını iddia edebilecek insanları denemeye davet ediyorum.
Günlerce, hatta aylarca gecesinde gündüzünde, uzak yakın demeden, olduğu kaldığı yerden aldığım, otobüsünü bekleyip, yoluna baktığım insan, bir gece onu bırakmadım diye yüzüme bakmamazlık edebildi, edebiliyor. En acısı da bu değil aslında, bunu ona mantıklı bir şekilde izah edebilirdim ama bunu bana söylecek cesareti dahi gösterememiş olması, ve başka birine bunu söyleyebilmesi, sadece korkaklığa veriyorum...
Zaman zaman içim acıyor, hayır yokluğuna alışamadığımdan değil, ya da onsuz yapamadığımdan falan, -şu an zaten fazlası ile yoğunum, o olsa da eminim vakit ayıramam ama- acı geliyor işte, zor geliyor, yediremiyorum bunu kendime.
Biliyorum intikam gibi bakıyor bu olaya, çünkü benzeri bir tepkiyi daha önce ben ona vermiştim, kendi başıma aldığım bir karar ile aylarca yüzüne bile bakmamıştım, onun intikamı bunlar ama farklı işte, o öyle değildi, böyle hiç değildi. Anlatamam bunu kolay, ama böyle hiç değildi...

Bunu daha uzun zaman, uzun uzun, defalarca yazarım herhalde, ara ara takılıyor aklıma işte, her hangi bir anımın ortasına yerleşiyor ve kalkmıyor.

Bugün mutluyum ben, 3 haftadır evet dile kolay üç haftadır görmediğim çiçeği gördüm ben. hem de kimsenin daha önce görmediği bir çiçeği tekrar gördüm bugün, kimsenin de böyle göremeyeceği.
Hasret ne zor şey, zaman ne de zor akıyor mesafeler uzak olunca.
Çiçekler baharda açar, zaman zaman da solar ya, benim çiçeğim de kararmış, güneşin etkisi herhalde, güneye gidince böyle oluyor sanırım, ama yaramış çiçeğime, renk gelmiş, enerji katmış, daha güzel olmuş.

...

2007-04-01T20:36:00.000+03:00

Neden tam buldum derken kaybetmek zorundayım ki! neden gitmelisin...
kahretsin niye daha çok sevebileceğin bi adam olamadım...

Bilgisayarı Kapatma Günü

2007-03-10T01:19:00.000+02:00

24 saat Bilgisayarsız boyunca yaşayabilir misiniz? Yaşayabilir miyiz?
Aslına bakarsanız elbette yaşanır, ben de yaşarım, o gün bunu yapar mıyım şimdiden kestiremiyorum ancak, bilgisayarsız geçirdiğim çokça gün oldu elbet, olacaktır da, ama bu belki o gün olmaz :P
Ama güzel bir eylemmiş, tuttum bunu : )))

ShutdownDay - Shutdown Day 24 Mart
http://www.shutdownday.org/?clear&flng=9&lng=tr

Özgürlük 1

2007-03-08T00:50:00.000+02:00

Özgürlüğün ülkesi, ne kadar Duman bu sözü Amerika'ya itafen yaptığı şarkıda söylese de biz de özgürüz değil mi?!?
Özgür ve bir o kadar da adil, bir o kadar geçmişine, değerlerine ve insanlarına sahip çıkan bir ülke!?!
Aslında bu yazı YouTube olayına müteakip tasarlanmadı, temelde sevdiğim ve sıkça dinlediğim bir grup olan Deli'nin Ö.S.Y.M şarkısına açılan davaya yönelik yazıldı, ancak şu heryeri maden fışkıran ülkemde olay üstüne olay fikirlerimi pekiştiriyor. Ösym Deli'nin şarkısında grup elemanları ve dinleyenlerinin g*tünü yediği için midesine oturmuş ve 1 yıl bilmem kaç ay hapis!?! istemi ile dava açmış, az bile diyordum ki, en sonunda bu pisliklerin temel kaynaklarından biri olan, her tür fenalığın içkiden sonraki anası YouTube'e erişimi durdurduk, sonunda utanacak yaptığından YouTube, "vah biz ne yaptık" dediklerini duyar gibiyim!?! Ne sanıyorlardı ki kendilerini, Yüce Türk Adaleti buna dur diyemez mi...
Yanlış anlaşılmasın, YouTube fanatiği ya da destekçisi biri değilimdir, uyguladıkları yasal olmayan yayınları sitede barındırma ve yayından kesme politikalarından da hiç hoşnut değilimdir baştan beri, şu kadar sayıda günde görüntü ekleniyor, kontrol çok zor gibi safsatalara da inanmam, bu işin azcık da olsa içinde olan biri olarak bunu hayli hayli becerebileceklerini biliyorum ki o kadar kazandıkları paranın yanında bir hiçtir. Zaten pekçok yayından kaldırdıkları görüntüde de görüyoruz ki istediklerinde becerirler bu işi, ayriyeten pornografik yayınları kaldırma hızları da şaşılası...
Ancak buna tepki bu olamaz, sen misin bu görüntüyü yayınlayan deyip yasaklayalım denemez. Bunu birkaç faşizanın ya da gerikafalının demesini anlarım, eylem dahi yapabilir insanlar, MSNlerine !?! tepki resim-yazıları koyarlar (işte ben buna gülüyorum), ama bunu yargı mertebesindeki insanların yapmasını benim kafam alamıyor. Yanlış ülkede yaşadığımı çok uzun seneler bana zaten öğretti, ki zaten ülkemin de bunu umursayacağını sanmam ama üzerinde yaşadığım topraklarda bunların olması açıkçası canımı acıtıyor, hayır geri kalmışlıktan çok, 80 sene öncesinde Köşklerinde Balolar düzenlenen, medeni !?! ülkelerden seneler önce kadınına eşit haklar tanıyan, Cumhuriyet'i o dönemde ülkeme benimsetebilmiş, laik ! düzeni getirebilmiş ülkeme bunu yakıştıramıyorum. 80 sene bu kadar mı yetti size, eski çağlara dönmenize.Bu birkaç kendini bilmez malum görüntüleri koyduğunda, onlara cevaben konulan ve (kesin bilgim yok ama elbet konulmuştur) onlardan önce konulan, Yunanları aşağılayıcı birçok görüntüye bizimki kadar Yüce olamayacak Yunan Adaleti ne denli tepki gösterebildi, elbette bizim kadar radikal !?! olamazlar ancak, siteyi kapatmak şöyle dursun tepki de mi veremediler. Ne o yoksa bu gerikalmış !?! ülkeler bizden farklı bir tepki metodu mu kullanıyor?

İnsanlar tepki olsun diye hergün postama da ilettikleri müthiş hazırlanmış lafları yollayadursun, MSNlerine tepki fotoları eklesinler, vay siz Yunanlılar nasıl yaparsınız yazıları yazsınlar Nick !?! lerine, ben çorabıma kazıtacağım tepkimi, Milli bilmemne Bakanı ya da bakamayanı gibi mevkimi kazıtamam belki ama bu da bir tepki değil mi?

Şu MSNe tepki olaylarına girmişken, aslında bir ara bu konuda da yazı yazmıştım ama yayınlamadım, zaten fikrimi beyan ettiğim için yeterince arkadaşımla kötü oldum, bir de bunu katmak istemedim. Ülkemin ne çağdaş insanları var ki teknolojinin her nimetini böylesine kullanmakta, ben ise yaptığım büyük densizlikle tepki olsun diye MSNime Atatürk fotosu koymadağım için kötü oluyorum, insanlar bir fotograf koyacaktın sadece ettiğin bunca lafa değdi mi diyor?!? daha önce de nasıl "Ermeniyiz" diye bağırırsın, hadi Hrant oldun Ermeni ne olursun diye kızmışlardı, tepki eylemi davetiyeleri gönderip, postama methiyeler düzmüşlerdi, ancak onlara ne kadar onların diliyle olmasa da cevap verdiğim, eleştirdiğim için kötü !?! oldum.

Geri kalmış BAŞımın BAKANı, başbakan olmadan önce nasıl dediyse, "biz şekilci değiliz, şalvar giyen kardeşlerimizi kastedmiyorum, haşa, onlar bizim örnek kardeşlerimiz, saygı duyuyorum aksine, biz özgürlükten yanayız" ben özgürlükten anlayamıyorum arkadaşım. Ne kadar uğraştıysam da basmıyor kafam, bu Özgürlükçü ! büyüklerimizi seçen ülkemin %20 küsurluk seçmeni kadar özgür olamadım ben hiçbir zaman. Ülkemi, geçmişte, ki 84 sene önce özgürlükten çıkarıp !!! geri kalmış Cumhuriyet'e hapseden, laik düzeni getiren Atamın yolunda olduğumu sanırken ben, özgürlük ipini kaçırmışım, iyi ki bilinçli seçmenimiz var da, bizi 100 sene geriye götürüp, özgürlüğe yeniden kavuşturuyor. Çok Şükür mü demeliyim yoksa!

-- yazının ilk kısmından sonrasını doğaçlama ve bir nefeste yazdım, konuyu saptırmış da olabilirim o kızgınlıkla, bu günlerde ilk fırsatta derli toplu bir sinir boşaltma yazısı yazayım :P

Neden?

2007-03-01T18:30:00.000+02:00

Hikayedir anlatılır...

köyün birinde, ağanın çok güzel bir arabası ve atı varmış. kasabaya giderken, arabanın sürücüsü dayanamamış:

- ağam ne güzel arabanız ve atınız var. köyde herkes bu arabayı ve atı hayranlıkla seyrediyor. ben de çok beğeniyorum.
- bana bak, çok beğeniyorsan, sana satayım.
- aman ağam nerede bende para, nasıl alırım?
- işin o tarafı kolay, paraya gerek yok. sen şu atın bokunu ye, araba da at da senin olsun.

sürücü, arabaya ve ata sahip olabilmenin heyecanıyla, isteneni yapmış, ardından da kasabaya gitmişler. alışveriş bitip, köye dönerken, ağanın suratı asılmış. sürücüye;

- ben şimdi köye dönünce millete ne diyeceğim?
- ağam istiyorsan, sana arabayla atı satayım.
- öyle mi? peki kaça satarsın?
- aldığım fiyata satarım ağam.
- bana bak. eğer birine söylersen seni çok kötü yaparım.
- yok ağam, yemin ederim kimseye söylemem.
- peki o zaman demiş ve ağa da atın bokunu yemiş.

köye yaklaşırken arabacının güldüğünü fark eden ağa sormuş:

- ne gülüyorsun lan?
- şey ağam aklıma bir şey geldi de...
- neymiş?
- köyden çıktığımızda bu araba ve at kimindi?
- benimdi tabii ki.
- e peki şimdi köye dönüyoruz bu araba ve at kimin?
- tabii ki benim.
- e o zaman ağam, biz bu boku ne diye yedik?

**************

Yarın birgün yine aynı şeyin olacağını biliyorum, tekrar yüz yüze bakacağız elimde olmadan, istemesem de biliyorum, başladığım noktaya döneceğim, o zaman ben bu b.ku neden yiyorum?

Fenerbahçe Ülker - Efes Pilsen

2007-02-25T16:54:00.000+02:00

Az önce tamamlanan Beko Basketbol Ligi mücadelesinden bahsediyorum. Eski ismi ile Abdi İpekçi Spor Salonu, yeni ve sevmediğim adı ile de Abdi İpekçi Arena'da muhteşem bir maç izledik.
Ortaokul - Lise yıllarımda 3-4 sene basketbol oynadım ve sık sık da Basketbol maçlarını takip ederim, ama şunu açık bir şekilde söyleyebilirim ki bu maç uzun senelerdir izlediğim en iyi maçtı ve özellikle de ilk yarıya sahip maç oldu, sadece Türk Basket Ligini kastedmiyorum, Uleb, Euroleague, tıpkı bir Panathinaikos - CSKA, Olympiakos - Wint. Barça maçı gibi geçti. Her Karşıyaka ve derbi maçında olduğu gibi çirkeflikler, tribün kirlilikleri yoktu, oyuncular da çok temiz maç oynadılar.
İbrahim kibar basketbolu, sade atışları ile oynardı, bu maçta çok daha konsantre ve hırslıydı, turnikelere bile gözü kapalı giriyordu, Mirsad hep bildiğimiz gibidir zaten ancak o hırsı genelde başımıza iş de açardı, bu maçta o da dengesini korudu. Efes'te Cüneyt Erden benim favori oyuncularımdandır, uzun sürelerdir çok beğenirim oyununu, yine çok iyi maç çıkardı, Grange sakatlıktan dönememiş halen anlaşılan, eskisinden uzaktı ancak iyi 3lükler kullandı, ve benim için en önemliler Semih ve Oğuz, Fenerbahçe'nin benle yaşıt genç oyuncuları, Euroleague'de de onları izlerken gurur duyardım, belki de Kambala'nın başına gelenlere sadece bunun için bile seviniyorum, belki bu maç oynamadı ama bir de Hakan Demirel var ikisine ek olarak.

Basketbol Türkiye'de altyapısı en gelişmiş spor dalı bence, en iyi eğitimi bu dalda verebiliyoruz, insanlar bilinçli, klasik Türkiye temelinden uzak bir görüntüsü var. Sadece hırs olarak değil, teknik beceride de üst düzeydeyiz, ki bu gelip geçici bir dönemlik bir başarı da değil bence, Avrupa Liglerinde üst düzey oynayan, devamlı ilk 5 çıkan oyuncularımız da bunun en basit göstergesi.
Bu maç için her iki tarafı da takdir etmek gerekiyor, Oktay Mahmudi en sevdiğim koçtur, Aydın Örs yaşı da gereği sükuneti ve soğuk tavırları ile sevemediğim bir koç ancak bu maçta ikisi de birer satranç oyuncusu gibiydi, devamlı değişiklikler oldu, ve bir ara maçı seyretmekten tezahürat bile yapılamadı.

Yeniler geçerken ele, kalkıyor eskiler tedavülden

2007-02-20T00:59:00.000+02:00

Tedavülden kalkanlar sadece para ve eşdeğerindeki mali değerler değil benim için, ne kadar "geçerliliğini yitirmek" manasına gelse de çok şey tedavülden kalkıyor hayatımda.
Yok, bu sandığın gibi karmaşık bir yazı değil, güzel okuyucu, aslına bakarsan oldukça basit bir anafikri olan ve bunu direk söylemekten korkan bir yazı.
Aslında "aslına" bakmazsan iyi edersin, ki ben ne zaman "aslıma" baksam kendimden geçip gidiyorum, hani 'Demir Demirkan' diyor ya " Ben ben olmaktan çıktım başka bir adam oldum" işte ben "aslıma" bakınca öyle oluyorum.
Bir de sana "güzel okuyucu" dedim, değil mi, nereden bildin güzel olduğumu diyecek olursan (ki lütfen de), bu yazıyı sabredip buraya dek okudun ya senden güzeli var mı..

Anlatmaya çalıştığım konuya dönersem, geçenlerde yeni bir ekran kartı aldım, bu da demek oluyor ki eskisi kalkacak tedavülden, elbette para gibi değil bu, kimse kullanmamazlık etmiyor tedavülden kalktı diye, onu verdiğim arkadaşım bilgisayarına taktı bile ancak kalktı işte benim için tedavülden, tıpkı cuma günü hediye almaya gidip kendime indirimden aldığım üç gömleğin yüzünden tedavülden kalkan eski mavi gömleğim gibi, bunu da biri kullanır mı bilmiyorum ancak o da kalktı işte tedavülden.
Keşke sadece bu eşyalar kalksa tedavülden hayatımda, ama öyle olmuyor işte, nasıl ki yeni akbil kartımı alınca eskisini gişe görevlisi bir hiç gibi kırıp attıysa ve tedavülümden kaldırdıysa, insanlar da öyle oluyor, ya birileri ya da ben kendim yitirtiyorum geçerliliklerini, yeni bir sürü insan giriyor hayatıma, kalabalıktan kalabalığa geçiyorum, eskileri bir bir uçup gidiyor.

Yarın liseden arkadaşlarımla buluşacağım, aslında evime misafir gelecekler, her Denizli'ye gidişimizde toplanırız onlarla 10 kadar kişi ancak biz lisede 10 kişi değildik ki, tam 24 kişi başladık oraya, diğerlerini kim kaldırdı tedavülden, kimse için mi geçerlilikleri kalmadı dersin, elbet birilerinin hayatına giriyorlar onlar da, ifade etmekten korktuğum da bu işin gerçeği, insanların hafızasında birer soğuk hayalete dönüyorum ama birçoğuna da hiç üzülmüyorum, çoğu zaten farketmeden oluyor, bazen de farklı oluyor, farkede farkede gidiyor, ellerimle kaldıracağımı biliyordum tedavülden, ortak bir tanıdığımız "hiç mi anılarınız yok, nasıl silinir bir insan böyle, acımasız olma" diyor, mavi gömleğimle hiç mi yoktu anılarım, neler yaşamadım ki onunla, Sultanahmet'e gittiğim bahar günü aniden başlayan yağmurda, bir o vardı üzerimde, sırılsıklam olurken ben bir o vardı yanımda, hem de hiç şikayet etmeden, çıkar beni demeden, o haketti mi kalkmayı tedavülden? Ne o, bir gömlekle eşdeğer değil mi insanlar, gömlek eskir insanlar eskimez mi, gömlek yırtılır gider insan yırtılmaz mı? evet belki bunları kıstas alırsak insanla eşdeğer değil, insan için geçerli değil bunlar, ama gömlek yıkanıp temizlenir, peki ya insan? Tamam belki kaldırdım onu tedavülden ama o sadece gömlek değil benim için, yenilerle aynı kefede değil, o "mavi ve en sevidiğim gömleğim", tedavülden kalksa da para gibi değerini yitirmiyor herşey, sen de öyle sıradan bir "aslım" değilsin o kadar...

Lost S3E7

2007-02-09T15:05:00.000+02:00

En sonunda başladık, uzun bir ara oldu, özlemişim : ))
Dizi aynı tempoda gibi geldi bana, hala bir ipucu verip onlarcasını gizliyor.

Birkaç tahmin yürüteyim bari,
Alex'e, Ben'in kızı olduğu söylenmiş ve de o öyle biliyor ama bana kalırsa bu gerçek değil, ve Fransız'ın da bundan haberi yok,
(olsa Henry Gale'i yakaladığında salmazdı herhalde).
Juliet flashbacklerdeki görüntülerde de Dharma ile çalışıyordu sanırsam, heryerde logoları vardı.
Ben ile Juliet bir iş çeviriyor yine :P, jack de kaldı others ile, bir süre kurtuluruz sanırım ondan :P
Locke nerede?
Alex'in erkek arkadaşına (Karl) izletilen video da neydi öyle..
Haa bir de Sun'ın hamile kalma olayı da benzer bir yöntem ile gerçeklendi sanırım, Juliet'in ablası gibi o da hamile kalamıyordu.

En azından bu sezon boyunca ara olmayacak artık, her perşembe (benim elime anca geçiyor :P) bana eğlence çıktı.
Bir de Lost'tan bağımsız, şu ara tatilde Denizli'ye gelince bol bol Tv izlyorum da, ne çok dizi çıkmış öyle, her akşam 3-4 tane var, biz lisedeyken (4 sene kadar önce) de izlerdik ama bu kadar değildi :P

Ticarethane

2007-02-02T13:12:00.000+02:00

Bir Üniversite'de (!! ticarethane bir nevi) insanların bu kadar basit hesaplar peşinde koşup, kendi zayıf kişilikleri ile not değerlendirmesi yapmasını aklım almıyor, bir de üstüne üstlük bunlara akademisyen sıfatının layık görülmesi o kadar ağırıma gidiyor ki.
Ne mutlu kurtuluyorum, fazla bile sabrettim belki, ama son bir dönemim kala yine bu zavallı insanların oyunlarına geliyorum.
Yaptıklarını anlatmaya bile dilim varmıyor, insanların emeklerini böylesine hiçe saymalarına katlanamıyorum. Onların dahi akademisyen olduğu bu ülkede eğitmen olmak da istemiyorum, umarım bu seneden sonra hiçbiri ile tek işim dahi olmaz ve onlar için de ümit ediyorum ki bana işleri düşmez.

Bu eğitim satan kurumun alt sınıflardaki tüm öğrencilerine kolaylıklar diliyorum...

The Devil Wears Prada

2007-01-29T16:49:00.000+02:00

Şeytan Marka Giyer,

Filmde oyunculuk namına ilk dikkatimi çeken elbette başlığının da atıfta bulunduğu "Miranda Priestly" (Meryl Streep), daha önceki filmlerini hatırlayamadım açıkçası, filmde ilk gördüğümde de 'şu filmde de oynamıştı' diye bir anımsama yaşamadım, ama buradaki rolünü beğendim, beyaz saçlar da çok yakışmış.
Asıl gözlemlediğim Anne Hathaway'di (Andy) elbette, Havoc taki rolü ile farklı bir çizgide olmuş, Brokeback'de de beğenmiştim kendisini. Asistan hanımkızımız azminin getirdiği yönde duygularının peşinden koşarken, bir anda dank eder ve doğru yolu bulur :P Kaybedenler ile kazananların hikayesi gibi duran bu zevkli filmde Andy iki tarafa da gidip geliyor, her ne kadar sonunda başladığı noktaya dönse de mutluluğa ermiş : ))

Bir güzel nokta da film boyu Andy'ye hayran hayran bakan Christian'ın editörlüğünü de kullanıp henüz basılmamış Harry Potter kitabını bularak gözüne girmesi... Etkileyicilik böyle oluyor sanırım, bunu bir kenara not etmeliyim :P

Eğlenceli ve sıkmayan bir filmdi, muhteşem olduğunu iddia edemeyeceğim ve de arşivimde saklamam ancak dvdler arasında kalsın madem, zevkli ve bir akışta izleniyor. Tavsiye ederim :)

Elma Kurdu

2007-01-25T22:38:00.000+02:00

Kabuğunu koparmadan, ne bir elmayı soyabildim,
ne de iyileştirebildim bir yaramı,
ama karşıma çıkınca, kızmadım hiç elma kurduna,
bendim çünkü bıçağı saplayan, onun yurduna…

Sunay Akın

Match Point

2007-01-24T00:52:00.000+02:00

Uzun zamandır listemde ve bilgisayarımda olan, izlemek için fırsat kolladığım bir filmdi, ancak final haftasındaki bu iki günlük araya denk geldi. İzlemişken de hemen yorum yazayım : ))
Öncelikle beğendiğimi ifade etmeliyim, Woody Allen filmi olmuş da denebilir ancak, filmi tutarlı ve baştan beri izleyicinin gözüne sokularak anlatılan hikayesi kimine basit gelebilir.
Dostoyevski, suç ve ceza göndermeleri ilk dikkati çekenler, şans faktörüne değinişi, her şeyin çizgide seken ve ne tarafa düşeceği belli olmayan şansa bağlı olduğunu iyi bir hikaye ile anlatmış bana kalırsa.

'i'd rather be lucky than good' (iyi olmaktansa şanslı olmayı tercih ederim), filmi özetleyen cümle sanırım.
Bu arada elbette Scarlett Johansson'a (filmde : Nola Rice) değinmeden geçemeyeceğim, güzelliğine ayrı bir dişilik katmış filmde. Bakışları ile filmde kendi sözü olan "ablam güzeldir, ancak ben seksiyim"i özetliyor. Bir diğer başrol oyuncusu, Jonathan Rhys Meyers (filmde : Chris Wilton) da süperdi aslında, tedirgin durumlardaki soğuk bakışları, arada kalışlardaki heyecanlı tavırları hoştu. Ancak bir dikkatimi çeken unsur da sevişme sahnelerinde Chris Wilton'ın elini ayağını nereye koyacağını bilememesi, heyecandan terler dökmesi, bir yandan Nola'nın ders verircesine sevişmesi, bana geçmiş zamanları, Temel İçgüdü (elbette ilk film) ve Sharon ablamızı (teyze mi desem!) hatırlattı.
Filmin sonundaki yüzük dokundurması, polisin olayı çözmüşcesine heyecanı ayrı bir güzeldi.

Film yer yer Closer'ı anımsattı (belki aynı hafta içinde izlemiş olmanın da etkisi vardır...), elbette benim için kimse Clive Owen'ın yerini tutamaz ama hikaye dokundurmalar dışında benzeşiyordu, ancak iki filmi de ayrı kefede değerlendirince, karakterlere oyuncu seçimleri tam oturmuş. İkisini de çok çok keyif alarak izledim...

// Bundan sonra sık sık film yorumu yazmakta kararlıyım, bu konuda iddialı olmasam da , sık sık film izlediğim için (haftada 5 ile 10 arası ortalama) bunları paylaşmak zevk olacak :P : ))

-------------------------------

Uğurlar Olsun

Yarı Final

2007-01-20T01:37:00.000+02:00

Bu hafta final haftası, başlık yanıltmasın öyle vize haftası falan değil, yarısı bugün itibari ile geride kalmış bulunmakta, sona da en zor iki sınav kaldı ve sonra Denizli...
Peki "yarı final" ne o zaman dediğinizi duyar gibiyim, ya da demenizi bekliyorum sanırım, ben dayanamayacağım bu müthiş espriyi derhal açıklamalıyım :P Bu sene benim okulda son senem bildiğiniz gibi (ya da şu an öğrendiğiniz gibi) ikinci dönem elbette son finallerim olacak, bu da sondan bir önce olunca, yarı final oluyor işte. (o kadar da müthiş değilmiş :P)

Kendi çalıp kendi eğlenmek böyle oluyor sanırım : )))
Yazıdan fark ettiniz mi bilmiyorum ama ben mutluyum sanki bu aralar :D
Kim olduğunu sölemem ama ben bu kızdan hoşlanıyorum sanki :P

Kedi de gay kediye benziyor :D :)))
Şimdi gidiyorum ama geleceğim geri...
Hoşçakalın...

Kombiiiiiii

2007-01-13T16:08:00.000+02:00

Şu evimizde kullandığımız kombinin yapımınında ve icadında emeği geçen tüm kişilere teker tekere bildiğim bütün küfürleri yollamak istiyorum. 2 saattir bana çektirdikleri duş çilesini ve buz gibi suyu kendilerine havale ediyor ve bir ömür boyu ısınamamalarını tanrıdan diliyorum. Hatta ve hatta kendilerine öldükten sonra cehennem yerine antartikadan daha soğuk bir ortam dileklerimi sunuyorum.
Bu aralar tanrıdan isteyebileceğim tek şey bu.

// Bu arada hepinizin yeni yılını ve bayramını kutlar, sizlere mutluluk ve başarı dilerim... :P

Karaoğlan

2006-11-06T20:14:00.000+02:00

Edep timsali,
dürüstlük abidesi,
kıskanılacak eş,
işçi dostu,
Karaoğlan...
Bülent Ecevit...

Doğrularıyla hatalarıyla, siyasetimizin yüz aklarından biri göçtü bu dünyadan.
Sevmeyenlerin dahi dürüstlüğüne hayran kaldığı, halkına edepli, işçilerin bir zamanlarki umudu...

Gece sinemadan döndüm, TVyi açtığımda tüm kanallarda ölüm haberi vardı, üzüldüm...
CNN de kısa bir süre ayrıldı haberine, eski fotoğrafları verildi ekrana, 50 yıllık siyaset damgası, başbakanlıkları anımsatıldı. Gerçekten bir tarihti, CHP'nin Atatürk ve İnönü'den sonra 3. adamıydı... Ve şimdi yok...

Hep kıskanmışımdır Rahşan Hanımla ilişkilerini, ne güzel bir aşktır o, 60 sene süren...
Ne güzel bir sevda ne darbelerle yıkılan, ne de ayrılık tanıyan :(

İlk Ecevit kelimesini duyduğumda, aklıma iki şey gelir,
biri meclisteki o çıkışı,
80ine yaklaşan ama aslan gibi kürkreyen, vatanına sahip çıkan;

"Burası devlete meydan okunacak yer değildir!
Lütfen, bu hanıma haddini bildiriniz..."

diğeri unutulmaz mitingi,
kendisine suikast girişimi yapılacağı haberine rağmen, Taksim mitingini ertelemeyen,
"biz buraya kimseyi zorla getirmiyoruz" diyecek kadar cesur...
şeref yoksunu insanlara bile hanım diye hitap edebilecek kadar kibar, halkına hitap ederken saygıyı asla düşürmeye mağrur insan...

Keşkelerle doluyum sana karşı, keşke diyorum bu gericilerin, ülkesini satan hainlerin elini sıkacağına, geçmeseydin başa...
Keşke izdivaya çekilseydin de vatan hainlerini gururlandıralak fikirlerini söylemeseydin...
Keşke hep şiirler yazsaydın, güçten düşmeden bıraksaydın...

Ama ne mutlu ki 80inde bile, bu ülkenin onuru, yobazlarının katlettiği Danıştay üyesinin cenazesine geldin, Kocatepe'nin merdivenlerinde kaydın ama geri dönmedin, ki bu ülkenin başbakanı olacak kişinin dahi gelmediği cenazeye geldin...
Örnektin vesselam, hep örnek kalacaksın...

Rahat uyu,

Bilişim 06

2006-11-05T17:33:00.000+02:00

"7-10 Kasım 2006 tarihlerinde (Sheraton Kongre Merkezi) bilişime taraf tüm kesimlerin sinerjisiyle oluşturulacak Bilişim’06 da düşünmeye, eleştirmeye, öneriye ve katılıma davet ediyoruz."
Etkin Katılım Çağrısında böyle davet ediyor konuklarını, Ayrıntı

Biz de İstanbul'dan 70 kadar öğrenci olarak katılacağız. Salı gecesi Fatih Ekspresi'ne binip, Ankara Yolcusu olacağız :)
Yol masrafı - Yemek - konaklama vb. tüm masraflar dernek tarafından karşılanmasına rağmen katılımcı öğrenci bulmak çok zor oluyor. Şahsen biz Üniversite'den 3 kişiyiz.

4. pulman bizim için kapatılmış durumda, zevkli bir yolculuk olacağı kesin :)),
1 vagon kapasitesinden çok öğrenci olduğu için, bazı arkadaşları diğer vagonlara alacağız :(
2 gece Ankara'da konaklayıp 10 Kasım akşamı dönüş yolcuğu yapacağız, bi ihtimal haftasonunu Ankara'da geçirir, kendim ayrı dönerim ancak, birçok üniversitede sınav haftası olduğu için arkadaşlarımın çoğu yoğunlar, bu yüzden erken dönmem daha olası :(

Sevgili Ankaralıları da izleyici olarak bekleriz, etkinliğin ilk günü Yüksek Mevkiili :P konuklarda konuşmacı olarak katılıyor, gelin birlikte izleyelim :))

Etkinlikle ilgili Ayrıntılı bilgi için, etkinlik sitesi : http://bilisim06.tbd.org.tr

Hafta sonuna dek Ankara'da olacağım için blog ve internetten uzak kalmam muhtemeldir :)
Dönüşte izlenimlerimi yazarım, o zaman dek kendinize iyi bakınız, hasta olmayınız :P : ))

Fareler ve İnsanlar

2006-11-01T15:35:00.000+02:00

"Eğer kimsesi yoksa adam delirir.
Seninle birlikte olduğu sürece,
adamın kim olduğunun önemi yoktur.
Sana söylüyorum,
bir adam çok uzun süre yalnız kalırsa hasta olur."

Fareler ve insanlar...
John Steinbeck

Orjinali....

"a guy goes nuts if he ain't got nobody.
it don't make no difference who the guy is, long as he's with you.
i tell you i tell you a guy gets too lonely and he gets sick."

Of mice and men

Şu anda Çalıyor...
Duman - Haberin Yok Ölüyorum

Arkadaşlık

2006-11-01T11:47:00.001+02:00

"...
en yakın arkadaştık
ama arkadaşlık ağaca benzer
kurudu mu, yeşermez artık
..."

Nazım Hikmet

LOST Sezon 3 Episode 3

2006-10-21T01:27:00.000+03:00

// karar verdim, bundan sonra her yeni bir bölüm izlediğimde izlenimlerimi yazacağım : ))

Son bölümlerin içinde en çok beğendiğim bölüm bu oldu, çünkü 3. bölüm sadece John Locke ile geçiyor. Tüm bağnazlığına, kaderciliğine ve hatalarına rağmen o hala benim kahramanım ve favorim :P
Bu bölümde iyice peygamberleştiğini görüyoruz Locke'ın, aralarında husumet olan Charlie'nin de yardımı ile esrarengiz adamımız, yarı rahip sayılabilecek :P MisterEko'yu kurtarıyorlar. Ölmediği iyi oldu tabi Eko'nun, o yeni bir tad bizim için, ne de olsa başrol elemanlarımız Onlar'ın elinde...

Bir de iyice anlıyoruz ki, artık Charlie ile Claire da barıştılar. Claire yalanı dolanı affetti artık herhalde, zaten adada çok fazla ihtimali de yok, dönüp dolaşıp Charlie'ye gelir :P

İlk kez Jack'siz bir bölüm geçirmenin kıvancı ile izledim episode 3'ü. Eh artık zamanı da gelmişti, Kate'i de elinden kaçırdı, Ana Lucia rahmetli oldu, artık sahneden çekilip, bi " ben nerde yanlış yaptım" desin.

Locke yeni lider oldu artık herhalde, en azından Sayid abimiz gelene kadar böyle gider, zaten başka sesi çıkan adam kalmadı ortada. Gelecek bölüm umarım bir umut yolculuğuna çıkar da en azından Kate'i kurtarır, Jack ve Sawyer ikilisi kalabilir aslında orada. Ne de olsa Sawyer, Jack'e "konuşabileceğim tek arkadaşımsın" dedi. Aradan Kate de çıkarsa, ilişki sürer gibi :P

Şu anda Çalıyor...
Anathema - Sentient
Albüm Eternity - 1996