Zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır...

Tercüman

2009-10-25T14:10:00.002+02:00

Bugünkü Hasan Pulur'un yazısında bir fıkra vardı, uzun süredir yaşadığım fakat haykıramadığım serzenişime tercüman oldu...
***
ÜÇ türlü dost varmış:
Biri yiyecek gibiymiş, siz onu her gün ararsınız.
İkinci çeşit dost, ilaç gibidir, siz onu gerekirse ararsınız.
Bir de “hastalık” gibi dostlar vardır, o sizi arar bulur.
***

Seni Her Gördüğümde

2009-07-28T12:28:00.000+03:00

inan ki . . .
senden başka
hiç
kimse yok içimde
yüzüne bakmasam da ,
başımı çevirsem de ,
seni her gördüğümde
inan ki . . .
senden başka
hiç
kimse yok içimde
ne kadar kırgın olsam
dargın olsam da bile
inan ki . . .
senden başka
hiç kimse yok içimde

Erkin Koray

Belki...

2009-06-17T00:22:00.004+03:00

Sabırla her yol düzlüğe çıkar diye bekledim, bekliyorum ve belki de daha da bekleyeceğim. Zaten başka da çare yok, ama bu sabrın sonunda elinde birşey kalmayacak olmasının yüksek ihtimalde olmasını bilmek ne kötü.
Sen bilmezsin, 10 ay kadar öncesi sanarsın, sen bilmezsin 5-6 ay öncesi sanarsın, sen bilmezsin tam 4 sene öncesini :/

Vazgeçmek bana göre değil, hep de böyle kandırdım kendimi, ki pişman da değilim ve bekleyeceğim. Ama nereye kadar, sonu görünen gir yol var, ve o son benim için aydınlık değil. Gerçi senin mutlu olman da ayrı güzel, bunu görmek ayrı güzel...

Bir masal gibi başlayan bir masal gibi bitecek bilirim, sen de bil, sonunda zararım dokunmaz sana, dokunmayacak da söz. Sadece bekliyorum, bir umut ki, umut...

Zor geliyor aslında artık böyle uzaktan izlemek, bir ses beklemek, bir isme ne zaman söylenecek diye özenle bakmak, sana dokunmasın diye kelimelerime filtreler uygulamak. Canımı yakmamak, canını yakabileceklerden uzak tutmaya gayret etmek.

Yapabilecek pek de birşeyim yok, aslında herşey kötü de değil, uzun senelerdir içinde bulunduğun büyük bir güzelliğin var, sen ne kadar öyle çok güzel demesen de, bence güzel. En azından elinde bir şansın var ve bunun düşündüğün kadar kötü olduğuna inanmıyorum açıkçası. Az da olsa anlattıklarından farkediyorum ki, sen de mutlu olabilirsin orada, onla...

Ve de mutlu ol zaten, mutlu ol...

Hayatla Mutlu : ))

2009-06-08T23:47:00.002+03:00

Seni tanımanın güzelliğini tadıyorum : )) ne kadar sen istemesen de beni, ki biliyorum istemeyeceksin de, olsun seni tanımak bile güzel.
Sayende hayata daha da ciddi bakıyorum, olgunluğuna hayret ediyor, bu yaşında katlandıklarınla seni tebrik ediyorum ;) ve bil ki tüm özelliklerinle sana hayran oluyorum : )

Beni istemeyebilirsin, ki kimse zorunlu da değil, seninle konuşabilmek, dinlemek seni, arada bir de olsa görmek : )

sayende daha da mutluyum hayatla..

Gözümden Öpme Ayrılıktır Derdin

2009-05-20T20:33:00.002+03:00

gözümden öpme

"gözümden öpme,
ayrılıktır" derdin.

öpmedim
ayrılmadık mı?

uğursuz diye firuze yüzüğünü denize attın;
mavi taş deniz kızında kolye,
sen beni sattın.

yeni ay görünce yüzüne bakardım;
göz bebeklerimde sen vardın.

leyleği havada görmek için seninle
yeryüzünü unuturdum.
hasret kurşunu ile dün
dört karga vurdum...

güvey duvağı görmezmiş düğünden evvel,
şimdi ellerin bile bana el.

evliya bahçesinde nar ağacı;
dalına gönlümden çile bağladı,
eski nemli dualarıma ağladım.

helva dağıttım öksüzlere kandillerde.
sen ordasın ben yaban illerde.

"gözümden öpme, ayrılıktır" derdin.
öpmedim.
ayrılmadık mı?

Zeki Müren 1965

kendi sesinden dinlemek için :
http://www.dailymotion.com/video/x97lxe_zeki-muren-gozumden-opme-yiir_creation

Zor...

2009-05-01T14:37:00.002+03:00

Ataol Behramoğlu'nun dediği gibi Yaşadıklarımdan Öğrendiğim bir şey var, aslında çok şey var ancak, en önemlisi tek bir şey...
Can Yücel bir şiirinde diyor ya Anladım...

"...
Fakat,hakkedermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
...
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
...
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım..
...
Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım..
..."

aralarında pek tabii çokça daha satır var, şaririn anladım dediği, benim anladıklarım ise bunlar...

Bazen koşturup koşturuo aynı yere varıyorsunuz, bazen de hiç hareketsiz yerinizde sayıyorsunuz. E o zaman koşturmanın anlamı ne yol katedemeyeceksem. Kaybettiğim enerjinin geri dönüşü ne.

Geçen rüyamda görmüşüm, gözler özler...

Üçüncü Şahsın Şiiri

2009-04-18T18:52:00.000+03:00

Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu ağlardım
Beni sevmiyordun bilirdim
Bir sevdiğin vardı duyardım
Çöp gibi bir oğlan ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu ağlardım
Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kus gibi gülerdi
Bir rüzgar aklımı alırdı
Sessizce bir cigara yakardım
Kirpiklerini eğerdin bakardın
Üşürdüm içim ürperirdi
Felaketim olurdu ağlardım

Aksamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu ağlardım

Attila İlhan

Pişt

2009-03-28T21:43:00.001+02:00

Yeni bir başlangıç :)
umudunu yitirme...
Güzel düşün, güzel olsun, ışık var, yeter ki kapatma gözlerini...

Home Alone

2009-02-07T20:28:00.003+02:00

Hayatta tercihlerinin çok önemi vardır, zaman denen tek yönlü kavram yüzünden, o anda seçtiklerinin neye malolacağını o anda bilemezsin, ve gelecek dediğin gün geldiğinde gösterir sana maliyetlerini, ve o gelecek dediğin anda, tercihini yapmış olduğun zaman geçmiştir ve hep geçmiş kalacaktır.
Artık fazla seçeneğin yoktur, pişmanlık duyabilrsin geçmişinden ve kendinden, gurur duyabilirsin kendinlen, ya da umursamazsındır ve gelsin dersin yenisi...
Seneler ya da belli bir zaman sonra, o anlık kararından gurur duyabilmek gibisi yoktur zannımca, hele ki bu tek bir olay değil, tercihler silsilesi ise kendi hayatının başarılı boşrolüsündür artık.
Öyle bir zaman gelir ki, bir maliyet analizi yapman gerekir, elinde çok birşey kalmadığını gören pek çok insan anlık kalabalıklar yaratır kendine, bazısı da vazgeçmesini bilir.Uzun zaman geçti aradan, belki büyük hasarları oldu sende, yıktığını sandığın duvarlar, daha da sıkıştırdılar seni, gün geçtikçe yalnızlaştın bu kararlar silsilesi neticesinde, belki de dört duvar arasında koca bir haftasonu yalnız başına oturmak zorunda kaldın evde, tıpkı seneler öncesi gibi, bir nevi tekerrür, ve hatta belki de kimsesiz kaldın, ve hattanın hattası bazılarının başbakanı gibi senin "kimsesizlerin kimsesi olacak" birin olmadı.
Yazık mı sana! belki de, belki de evet, haketmişliğin verdiği yazık belki de...
Durursun o anda, bir 't' anı belirlersin kendine, o an için geçmişe ve geleceğe gider gelirsin, bir bakarsın, senle beraber yalnız kalması gerekenler, senin duvarları saydığın gibi sevgililerini saymakta, sevişmelerinin hesabını harita metod defterlere yazmaktadır.
Onur duyulacak bir iştir, gururlanırsın kendinle, çok çok zaman önce söylediklerin ve yazdıkların gelir aklına, onlar haketmedikleri suni kalabalıklarında senin dört bir yanında "sana değmeden" dolaşırken, sen bir başına gururlanırsın.

Beş yıl öncesinin beykenti gelir aklına, yaptıkların, karşına aldıkların, feda ettiklerin, yaz vakti koca şehirde yalnızlıkların, kaybettiklerin. Şimdiye dönünce, ne oldu bu yalnızlıkla, ne kaybettim, geçip giden bir dönem değil miydi eninde sonunda ve kazanan ben değil miydim en sonunda?!?

Belki her zaman herkes hakettiğini yaşamıyor ama sonunda hakettiğini alacağına inanırım herkesin ve en başında kaybetmesi gerekenin yüzüstü kalacağına. Bırak diyorum kendime, kaybolsunlar, kendi gürültüleri içinde ve suni kalabalıkları eşliğinde, bir film seç, bir şarkı daha ekle, üç beş yazı yaz, birkaç eski karalama şiiri sil, resimlere bak, iyiliklerini hatırla, onlar için karşılık beklemeden yaptıklarını, verdiğin sözleri, onların verip tutamadıklarını, yalanlarını ve muhtaçlıklarını,Kaldır başını, dik dur, ama biriktirme kinini, gün gelip tekrar kapında muhtaç olduklarında, sırt çevirme, insan olduğunu unutma, onların insan olamadıklarını hele hele hiç unutma.
Ve tekrar aç resimleri, onlar için çabaladığın, düzenlediğin, yaptığın ve hatta yapmak isteyip yapamadığın, ve düşün onların altında kaldıklarını (enkazı), ayakta kal...

Her bir sırada biri oturuyordu ve şimdi başkasının sırasındalar...

Ocak sonu, Kış başı

2009-01-30T22:32:00.002+02:00

Bu nasıl iş ya hu, Ocak bitiyor, bahar gibi hava gitti buz gibi kışla başbaşa kaldık :S
İşyerine gidene kadar bile donuyor insan, böyle olunca ne öğlenleri ne de akşam birşey yapası gelmiyor insanın. En kötüsü de bu ani soğumanın haftasonuna doğru denk gelmesi, hep de böyle oluyor, hafta içi güneşli bir bakarsın haftasonu yağış, şimdi de soğuk :/

Bu haftasonu için güzel bir plan var henüz gerçeklik kazanmamış, ki zaten gerçeklik kazansa plan olmaz artık, olmuş bitmiş yaşanmışlık olur o, yanlış oldu, şöyle diyelim o zaman henüz kesinleştirilmemiş :))
Film izlemeye davetliyim, hem de 106 ekran hep şu istediğim plazmada :)) gerçi artık benim bir ses sistemim var, onlarınkinin küçük vızıldamasında zevki çıkmaz ama olsun, benim ses sisteminin yerini tutması şart değil :P
Artık bizdeki film günleri, parliament sinema geceleri mazi olduğuna göre :)) teklif değerlendirilmeye değer.
Elimde de açılmamış bir sicilya şarabı var saklı ama götürsem mi bilemiyorum :/
Hayat bu belli olmaz, aniden umulmadık bir güzellik çıkarıverir, sakladığım onca zamandan sonra içilmiş olmasına yanarım, o çıkabilecek güzelliğe saklamaya devam mı, yoksa bayram dönüşü getirdiğim Çal (Denizli) ev şaraplarını teras keyfine götürdüğüm gibi onlara mı götürsem :S

Bilemiyorum, diyorum ya zor karar, hep zorluk var hayatta, nasıl karar vereceğim şimdi ben :D
Hayatta var hep bir hüzün,

Özdemir Asaf'ın dediği gibi :(

"...
gözüme ilişiyor, kulağıma ilişiyor,
görmemezliğe geliyorum,
duymamazlığa geliyorum,
düşünmüyorum, öteye itiyorum
damlamıyorum.
..."

Ortaköy

2009-01-14T23:25:00.002+02:00

Bir gezmeliktir hayat Ortaköy'de, sırtındaki yükleri başkasına yükler, bitirirsin gezmeyi...

Güzeldir hayat Ortaköy sahilinde, gözler içini yakar gibi bakmaz gözlerine, kalabalıkta bakışlar kaybolur, geçmişin utançları çıkmaz su üstüne, derinliklerini yitiririr sözler kalabalığın gürültüsünde.
Dost kucağına benzer Ortaköy sahilinde su sesi, dalgalar yanaklarını okşar gibi çarpar kayalara, uzaktan onlarca müziğin sesi karışarak gelse de kulaklarına, birine konsantre olur, onda bulursun kendini, geçmişini, geleceğini...
Kalabalık göz yaşlarını siler insanın, evinde bir başına ağlamak gibi değildir dalga sesleri eşliğinde hıçkırmak.
Hayata kahredersin, geçirdiğin seneler çay bahçesinde içtiğin acı çay kadar yakmıştır boğazını, zorla yudumlarsın çayı, hayat bir tokat daha atar.
Üzülürsün vesselam, binaların karmaşasından kurtulmuş olmak, denizin üzerinde uzun ve kesintisiz bakışlar atabilmek karşıya, karanlık daha bir çöker içine.
Hüzün de üzerinde yanan sokak lambaları gibidir, bütün gece kesintisiz başındadır, sonra çeker gider, uğramaz gün boyu, bir daha sen onun yanına gidene dek.
Vefasızdır yani, sokak lambası, sen bir daha gitmesen yanına, ömür boyu gelmez sana, gittiğinde bile tanımamazlıktan gelir önce, herkes gibi davranır sana, hatta herkesten az aydınlatır seni. O da hayrandır aşıklara, önce çiftlere verir aydınlığını, sonrasında kalırsa geriye, sana gelir sıra.

Ayağa kalkana kadardır hüzün, Ortaköy'de. Önemli olan ayağa kalkmasını bilmektir, kalabalıkta kaybolur dertler, yol boyu yürüdükçe adım adım, azalır erir gider. Ne yaz ne kış farkeder, ilaçtır bünyeye.

Yine dönüp geleceğin dört duvar olsa da yolun sonu, o heyecanı yaşamaya değer Ortaköy'de geceler...

Sensiz saadet neymiş

2009-01-11T00:53:00.002+02:00

Yeni ses sisteminde :P ayrı bir tatlı şarkılar :) odanın her köşesine aynı ses seviyesinde gelince şarkılar, ayrı bir iç acıtıcı oluyorlar :D

bu aralar iki favorim var, nostalji halleri diyorum bu zamanlarıma, biri iki üç ayda bir favorilerim arasına giren "Sensiz saadet neymiş" (geçen haftanın top 10 i arasında Sorma Ne Haldeyim vardı)

ve ikincisi

***

Dediler zamanla hep azalırmış sevgiler
Olsun bana seninle geçen yıllarım yeter
Nasıl olsa herşeyin zamanla sonu yok mu
Ömür dediğimiz şey küsecek kadar çok mu

Dediler ki gün gelir unuturmuş gidenler
Olsun bana aşk dolu geçen yıllarım yeter
Nasıl olsa herşeyin zamanla sonu yok mu
Ömür dediğimiz şey küsecek kadar çok mu

Bilge Özgen - Hicaz

öyle işte...

2009

2009-01-04T14:42:00.003+02:00

Yeni yıl, yeni yıl, yeni yıl herkese kutlu olsun :)

ilginç bir yıl başlangıcı oldu, daha önce hiç gitmediğim Bursa'da, daha önceden tanımadığım 14 kişi ile :P yeni yıla merhaba dedik...
Yılın son günü feribotla koşturmalı bir gidiş yaşadım Bursa'ya, iskeleden sonra 2U ile Uludağ Üniversitesi oradan da Görükle :P Ve arkadaşların evi :))
Güzel bir fasıl, kötü bir dansöz :P, eğlenceli bir geceydi, geç saatlerde dönülen ev :P bir sürü hafif sarhoş :)) Uzun bir uyku...
Öğlen ile beraber kahvaltı yaptık ve sonunda Bursa gezmesine başladık.
Tophane güzelmiş, Ulu Camii, Yeşil Camii ya da Türbe idi sanırım :P, İskender :P, Çınar Pastanesi :D veee en güzeli Irgandı Köprüsü, bu köprü çarşılı bir köprü, yani üzerinde dükkanlardan oluşan bir çarşı var ve dünyada bunun 4 örneği mevcut sadece (ayrıntılı bilgi için). En önemlisi de bu dörtlünün en eskisi Bursa'da bulunan Irgandı Köprüsü. 1442 de yapılan köprü, 1800lerde ve Cumhuriyetin ilk yıllarında hasarlar görmüş ve günümüzdeki halini alması için restore edilmiş.

Kaynak : http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=8806

Sevdim Bursa'yı, gerçi çok da gezebildiğim söylenemez, daha görecek çok yeri var ama gidilesi bir yer :)

******

Dün izlediğimiz : Jeux D'enfants
(cesaretin war mı aşka - love me if u dare)
filminden küçük bir alıntı :

Arkadaşlar gözlük gibidir.
Seni zeki gösterir,
ama kırılır ve sen de bıkarsın.
Şansın varsa, bazen de çok
harika gözlükler bulabilirsin.
Ben... benim Sophie'm vardı.

Kemancı

2008-12-27T14:06:00.003+02:00

25 aralık Perşembe akşamı, Kemancı'da bir canlı performansa gittik, gittik derken öyle 3-5 kişi değil :) tam 21 kişiydik. Çünkü baterist abimiz, dha geçenlerde anlattığım doğum günü gecesindeki arkadaşlardan biriydi.
70-80 ler amerikan klasik rock söylüyorlar, çalıyorlar. Zevkli eğlenceli şarkılar o dönemin akılda kalanları, biz de sayelerinde eğlendik :)

işyerinden dağılmadan topluca gidelim dedik, ama konser 21:30 da başlıyordu, 3 saatimiz vardı doldurulacak, karınlar aç malum, bu kadar kişi hem 3 saate yakın oturabilmeli, hem de hoş sehbet bir mekan olmalı :P yemeklerde de seçenek boş olacak ki herkes istediğini yiyebilsin..
birkaç alternatif vardı, yakın olması sebebiyle Cafe Krepen'i seçtik, biraz tuzlu da olsa :P yemekler güzeldi :)

Güzel bir geceydi, ancak işin kötüsü bunlar haftaiçi olmuyor ya :P ertesi gün ne kalkabiliyorsun ne de işin bir anlamı oluyor :D

Erkenden Yılbaşı ve Eskilerin Hatırlattıkları

2008-12-23T22:39:00.006+02:00

Erkenden Yılbaşı

10 gün öncesinden yılbaşını kutladık :)
tabi böyle bir gereksizliği biz yapacak değildik, malum toplu organizasyonlar için büyük şirketler yılbaşına yakın günleri ayarlayamıyor, onun için erken kutlanıyor.
Denizbank'ın da dün akşam, Cevahir Otel'de 11. yıl ve yeniyıl kutlaması vardı.

işyerinden topluca servislerle gittik, yemek yedik :) içtik bol bol, slaytlar vardı sıkıldık, boş boş konuştular (bize bizi övüyorlar ne saçma, zaten gelen herkes denizbanklı neyi övüyorsun), beyaz çıktı güldük, tekrar içtik, Funda Arar çıktı :S millet eğlendi, ben sıkıldım (ilk kez bir şarkısını baştan sona dinlemiş oldum, niye dinlemediğimi daha iyi anladım).
evim yakın olmasından fırsatla ve servis yoğunluğundan kurtulmak için, son şarkılarda kaçtım, evime geldim :)
Ne yorucuymuş bu klasik ayakkabılarla saatlerce ayakta durmak :S
Spor ayakkabılar olsa, bana mısın demez ama ayaklarım ağrıdı ya hu...
Ama güzeldi :)

Eskilerin Hatırlattıkları

Nasıl bi insanmışım ben ya, hala her gördüğüm şeyde, her dinlediğimde eskilere gidiyorum.
Ne saplantılı bir yaratığım, hala aklıma getiriyorum, evet evet getiriyorum, gelmiyor yani aklıma!
Kendi kendine olmuyor kesinlikle, benim salaklığım...
O gideli 13 ay 13 gün oluyor ben hala 16 ay eskisindeyim.
Nasıl bir aptalım, artık kafamı duvarlara vurmaktan alnım acıyor, hala aklımdan gitmiyor :@
bomboş günlerimde sadece aklıma gelmeden rahat bir uyku çekeyim diye, kusana kadar içeyim diyorum, ne kusabiliyorum ne de bu allahın belası bitiyor.
Nefret ediyorum kendimden, gamsız unutkan bir aptal olmak istiyorum.
bir insan nasıl nasıl, her anı her kareyi dün gibi hatırlar ya, defol git başımdan..

işte bak TRT ne çalıyor Akşam Sefasında, sanki iki güne bir dinlediğim bunlar değil gibi :S

*****

Kader diyemezsin sen kendin ettin
Aşkıma sevgime ihanet ettin
Yalvarışın çok geç beni kaybettin
Dönme artık seni bende terk ettim

Hani mutluluktu bu aşkın sonu
Hani sürecekti bir ömür boyu
Nasıl yaptın zalim sen bana bunu
Kader diyemezsin sen kendin ettin

Şimdi gözlerimde boş bir anısın
Sen gerçek aşkımın sahte yanısın
Bana değil tanrım sana acısın
Bu kötü günlere sen sebep oldun

*****

Sanki hala yalvaran var, defolun gidin anılar, yapan yaptı ve defolup gitti, siz de gidin...

Rüya ve Kahvaltı

2008-12-10T11:51:00.002+02:00

Rüya

Dün iki güzel rüya gördüm :) aslında Denizli'ye gelmemden bu yana sıklıkla yaşadığım bir güzellik bu. Ama dün gecekiler zirveydi sanırım, beklentilerimin üzeri bir rüya mutluluğu :P

Bir arkadaşım ve annesi misafir oldular rüyalarımın ilkine, bilgisayarda film izleme muhabbeti yaptık (normalde de sıkça yapıldığı gibi) sohbet ettik (geçmişe özlem v1), annesinden söz etti, anlattı da anlattı (anlaşılacağı gibi annesi bedenen misafir olmadı rüyama :) sadece sözü geçti), bilmediğim bir evdeydik, ama yanılmıyorsam bilgisayar benimdi, gıdıkladı :P beni kaçtım, canını acıttım :P bağırdı, anlattı anılarımızı ağladık :)) sonra tükendik ve bitti rüya :D

ikinci rüyam üniversiteden başka bir bölümden bir arkadaş ile ilgiliydi :) sinema muhabbeti yaptık, gidilebilecek film seçmeye çalıştık bulamadık, sen aramıyorsun :) ben arıyorum tartışmaları yaşadık :D sonra taksimdeydik nasılsa, yürüdük istiklalde, güldük eğlendik ve yine tükendik :D

Kahvaltı

Sonrası malum, karanlık gecenin sabahı, annemin tostunun kokusuna uyandım, yaşasın ev, yaşasın aile :)

Ve şimdi, cuma mesai için dönmek zorunda kalmak, keşke öğrenci olsam demek (geçmişe özlem v2) kısa bir üzüntü, az sonra akrabalara gidecek olmanın tesellisi ve gülücük :D

Kahvaltı dedim de, annemin ben uyurken kahvaltımı hazır etmesine göndermeyle, İstanbul'da en son yatağımda mışıl mışıl uyurken, kahvaltımın hazır edilip, uyandırılmamın üzerinden 2 sene geçmiş, ne acı, Denizli'de alışkanlığım İstanbul'da yokluk resmen...
Benim birileri uyurken kahvaltılarını hazır etmemden hiç söz etmeyelim :D
En son hatırlarım da, işe gidecek olmam nedeniyle, erken kaçıp gittiğim odamdan, öğlen arasında koşturarak eve gelişim vardı, kahvaltı hazırlamam (ki ben öğle yemeğimi yemiştim işyerinde), uyandırma servisim :)) ve güzel bir karşılama :D
-"sen ne yapıyorsun burada ya, işe gitmedin mi?" :D
uyku sersemliği ve şaşkınlık elbette, ama seviyorum bu anları ve bunların sıklıkla hayatımda yaşanmasını :D bir gülücük katıyorlar işte yüzüme olur olmaz bir anda :))
Çok yaşayın siz :))

Geleceğe mesaj

2008-12-04T22:24:00.004+02:00

The following is an e-mail from the past, composed on Monday, December 4, 2006, and sent via FutureMe.org
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Dear FutureMe,
şu anda network dersinde oturmuş, ders arası geçirmekteyim, :)) hnm da yanımda her zmnki gibi oyun oynamakta. hızlı akıp geçen senelerde geçmeyen bir ders arası. les ten full mu çektim yoksa :P
4.12.2006

bu maili seneler önce kendime atmışım, derste canım sıkılırken keşfettiğimiz bir siteden, gelecek bir zamana mail göndermiştim, hatta başka ileri zamanlara da yollamıştım şimdi hatırladım da (acaba ne zamana nelerdi :S), bugün çalışırken bir anda bu geldi ve biri yanlış yolladı sandım.
Kim ya hu bu diyorum, network dersinde canı sıkılmış, yanında arkadaşı var :S sonra bir baktım açıklamaya :))
sürpriz oldu, çok da sevindim...

Heyecan ve Hayat

2008-11-29T02:24:00.004+02:00

HEYECAN

Bugün sinemaya gittik :) hem de öyle evimizin yürüme mesafesindeki ona yakın sinemadan birine değil, hatta bir metro durağı uzaklıktaki onlarca sinemadan da birine değil :P taa Ümraniye Carrefour daki sinemaya :)
mesafe uzak olunca, pek bir nazlı ve zorlu misafirdik, önce eve misafir olup yemeklerini yedik, sonra da gece geç saat olduğu için evimize bırakmalarına sebep olduk :) bir de kart cüzdanını kaybetme heyecanı ile hareketli anlar yaşattık :D Daha ne olsun :P

AFM sinemalarında Worldcard'a bir indirim sözkonusu, diğer arkadaşta var, bir de bende olunca bilet almak için bizi beklediler, neyse efendim sıraya girdik, ve bir yokladım, cüzdan yok, hemen bir koşu arabaya döndük, ara ara yok :S eyvah eyvah oldu herkes bir anda, çünkü dün maaşlar yatmış, hesap kartları / kredi kart(LARI) ve daha bir sürü gereksiz de olan hayat sigortası / giriş kartları vs... sonra bir rahatlama oldu, yaa evde yemekte kaldı cüzdan, bize uğrarsınız, kartları alır geçeriz. Neyse biletleri kartsız aldık ve bankayı arayıp kart hareketlerinde terslik olmadığını anlayınca, nasıl bir rahatlık ise :S sinemaya girdik. Film bitti, yemek yediğimiz eve gittik, kartlar yok, en son işten çıkarken kartları turnikeye okutmuştum, otobüs-motor-taksi vs tüm yolculuklarda düşmüş olabilir :S
hemen bankayı tekrar aradım, hareketlerde bir sorun yok ama yapacak birşey olmadığı için tüm kartları iptal ettirdim :)
sonra arabaya bindik, bizi eve bırakacaklar ve o da nesi kart cüzdanı :D herkesin kızgınlıkları arasında, neyse canım, bu da ders olsun tesellileri ile aldım iptal ettirilmiş kartları :D
Şimdi bir sorun kalmadı ama tabii en güzeli, hiçbir hesabımdaki parayı çekemiyorum :) kredi kartlarım ile harcayamıyorum :D

HAYAT

Bu heyecan arasında kaynamış olsa da film de fena değildi bu arada, bir de tabii her iki izleyenden biri msn / facebook vs iletisini filmin laf sokma seanslarından esinlenme cümleler ile doldurmasa çok daha güzel olacak :D
Neyse aşk acısı diyor geçiyorum ben, onlar hayatlarının en büyük felaketlerini bunlar sanakoysunlar, biz yaşamaya devam...
Hayatlarında dostları için büyük fedakarlıklar yapmamış insanlar için elbette geçirdikleri toz pembe aylar, büyük zamanlar olarak hafızalarına kazınır, çok da normal hayatında arkadaşlık kuramamış insanların birine kendince sevda ile bağlanması, o eksiğini onda gidermeye çalışması, seveyim sizin aşklarınızı :D

Sadece bir anlık düşünmeye davet ediyorum, çok sevmiştiniz değil mi :S hatta filmdekini kendinize yakın hissedecek kadar sevmiştiniz, hatta üç günlük de değildi yani o benim küçük gördüğüm gibi, değil mi? Peki soruyorum, o yıllarca sevdiğiniz / seviştiğiniz, aynı evi-havayı paylaştığınız, gezilmedik sokak, artık yeni sevgili ile ilk olamayacak kadar kalmamış mekan bırakmadınız, herşeyi tükettiniz, yani kendinizce sevdiniz, o zamanlar baktığınız pek çok şeyde onu gördünüz, hatta ayrılma safhasında o pek çok şey daha da arttı, herşeye yakın oldu, ayrıldınız üç beş ay herşey oldu, dediniz değil mi kendi kendinize, evet ne çok sevmişim :) Sorum size dememe rağmen, hala sorum gelmedi biliyorum :P, şimdi aradan belki birkaç sene belki de daha azı geçti, yeni sevgili (LER) buldunuz, (bulmadıysanız sorun yok, hala herşeyde onu görürsünüz, taa ki yenisi gelene dek) şimdi hala odanıza ilk adım attığınızda onun kalorifere yaslanmış duruşunu anımsıyor musunuz?
Hiç onla herhangi bir öğlen vakti yemek yediğiniz bir lokantanın önünden geçerken, geçmişe gidiyor musunuz? onlayken aldığınız herşeyi yakıyor musunuz, yoksa tam aksine onun bile size aldığı hediyeleri hiçbirşey yokmuş gibi giyiyor, elde tutuyor musunuz?
Bunların aksini yapmak, hala herşeyde onun kokusunu duymak, ve hele de yeni sevgilin kollarındayken bunları yaşamak, size takıntılılık mı geliyor, bunları yaşamaya sorun mu diyorsunuz siz?
Ve tüm bunların yanında, ama o zamanlar sevmiştim diyecek kadar küstah mısınız?
Ve en sonunda, hala aşk mı diyorsunuz, her birlikteliğinize?
Ve son soru, hergün taşıyabiliyor musunuz cebinizde ondan kalan bir hatırayı?
Yoksa artık herkesi eskiye çıkara çıkara, herbirine ayrı cep mi kalmadı ceketinizde?

Seveyim sizin aşklarınızı :)

iyi ki doğdun

2008-11-24T21:44:00.002+02:00

Cumartesi gecesi bir güzel doğum günü partisindeydim, öyle sıradan bir doğum günü değildi :) dante için ömrün ortasıydı bu gün ve biz de nice yıllara diyerek geçirdik günün son saatlerini.
Arkadaşın annesi sağolsun (gerçekten ellerine sağlık) döktürmüş, inanılmaz lezzetli bir sürü tatlı/börek/pasta vardı, ve tabii ki çok geniş bir içki portföyü :P
Ev partisi için fazla kalabalık bir kitle olunca, içkiler az gelir sandık ama fazla bile geldi, ilk anlarda pasta ile içilen şaraplar, ardından malibu/baileys ve ilk kez duyduğum ateş suyu :P, en sonunda ise asıl sürpriz :) tekila shotlar, masaya onlarca bardak dizdik, limonlar ve tabii ki tuzlar ve ardı ardına shotlar :))
sekizinciyi içmiştim ki :) daha evime gideceğim aklıma geldi ve durdum :)
Sağolsunlar evime de bıraktılar ve gece mide bulantıları eşliğinde sona erdi.
Neyse ki ertesi gün tatildi ve öğlene kadar uyuma özgürlüğü :))

Eğlence

2008-11-20T21:34:00.002+02:00

Farkettim de bloga sadece sinirli olduğum zamanlar yazıyorum :) o anlarda kimseye nefretimi kusmamak için ve de geleceğe bir not olsun kendime diye buralara döküyorum :) iyi güzel de hiç güzel anları yazmıyormuşum. Dün geceyi yazayım bari :P diğerlerini de bir ara yazarım, aslında son zamanlar oldukça faal geçmişti, toplu gidilen (en az 1o kişi) tiyatro, sinema, yemek, iftar, maç vs...
Ve dün gece zirveydi :)

aynı haftaya üç akrep arkadaş birden düşünce, dedik toplu bir organizasyon yapalım, ve iş çoğu zamanki gibi yine bana kaldı. Sırayla gün gün yer araştırmalar, isim toplamalar, mekanlardan fiyat almalar derken Çarşamba geldi çattı :) Eşlerin de gelmesiyle, akşam iş çıkışı yağmur altında taksime gittik, yürüdük vardık, masamızı gördük şaştık kaldık :) tamam telefonda çok konuşmuştum, sigara içenimiz az, gürültü istemeyiz, yemeklerde şunlar olsun demiştim ama bu kadar özen beklemiyordum :) tabii keyfimiz kat kat arttı, istediğimizden fazla yemeğimiz geldi, fix menü dışındaki ekstra içkilerimize para almadılar, hem de taksim için çok iyi bir ücrete yedik içtik eğlendik 4 saat boyunca.
Sonra fasılcı abilerimiz geldiler, çaldılar da çaldılar, ama çok eğlenceliydiler, güldüler güldürdüler. Senelerdir evli çiftlerin aşk serenatlarını dinledik, kemancı abimiz sıra ile çiftleri gezdi, aşk şarkıları söyledik :) sonra mekan sahibi abilerimize teşekkürler edip ayrıldık.
Çınarcıktan beri geçirdiğim en güzel geceydi sanırım, hatta evet öyleydi :)
en güzeli de herkesten defalarca teşekkür almak, organizasyonun beğenilmesi tabii :P

şu son tiyatro, sinema organizasyonlarını da hesaba katarsam, sanırım eski performansıma geri dönüyorum, aslında içimde yine o şevki hissetmeye başladım :) bir aralar ki hayal kırıklıklarımı, iş yerindekilerin tekrarlamayacağını bildiğim için rahatım :D

Şimdi sırada haftasonu var :) hazırlıklara başlasam iyi olur :P

bir eksik kaldı tabii, uzun süredir giderilemeyen :/ hiç de gidecek gibi durmayan son bir eksiklik.
Neyse en azından şu an için moral bozmaya değmez :P

isyan

2008-11-17T21:43:00.002+02:00

Kimse bana söylemesin "iki çift lafa mı kırıldın" diye, söylemesin ve hatta düşünsün çok bile sabretmişim o lafların ilk çiftine kırılmayarak. Sadakatım sınırsızdır, iyiysem çok iyiyimdir, bir dert için elimden gelmese de çare, elimden gelenin fazlasını yaparım, yırtınırım kendi derdim gibi, ama ki ama soğukluğum buzdur, beni bunun için eleştirecekler hiç durmasın, yazsınlar sayfalarca söylesinler saatlerce, dinlerim ama ben böyleyim...
Ne kadar affım yoktur desem de, tutamadığım benliğim yüzünden affederim defalarca ama velakin sınırlarım vardır ince, farkına bile varamazsın çiğnediğinin, canımın yandığının. Gözlerimden çıkmaz belki ateş ancak yanmışsa bir kere için, hele de biri yüzünden, artık kim söndürürse söndürsün, o yangın affedilmezimdir.
Kızarım bir dokunduruşa, domino taşı gibidir ortak geçmişimiz, yanlış bir taşla, önlemi alınmamış tüm geçmiş yıkılır gider, kaparım gözümü, arkadaşlığımı da yakınlığımı da siler atarım.

hele ki hele dün ki kızın, hiç af hakkı olmaz, ben bilgisayar oyunu değilimdir "save" edip, hata yaptıkça geri gelesin...
Üç aylık sohbet, bir kere de yakılmazmış, değil üç aylık, senelerce tuttuğum defterleri bir çırpıda yaktığımı bilirim ki senin sohbetini silmeyeyim.
"O güne kadar çok iyi davranıyormuşum, sabahlara kadar onu dinliyormuşum" ne kadar bilgisayar oyunu olmasam da bir kullanıcı kılavuzum vardır ve de seni de uyarırım yolun en başında. İyiysem, olabildiğimin en iyisiyimdir, derdin varsa sabaha kadar değil günlerce dinlerim, ertesi gün işe uykusuz gideceğimi göz ardı eder kendi sorunumu kendim bilirim, ama baştan da uyardığım gibi hiçbirşey sonsuz değildir, sabrım da buna dahil.
Bir gecede bir söze kızmışsam, ve bu bardağı taşırırsa, uykusuz kaldığım gecelere yanmam, daha nice uykusuz kalabileceğim geceleri feda etmeyip kurtardığıma sevinirim...

İşte ben böyleyimdir, tam anlattığım gibi olmasam da anlatmak istediğim gibiyimdir, gerçekten bak zaten hep anlattıklarımdan çok anlatmak istediklerim kalmıştır elimde ne yazık :P

Mustafa

2008-10-30T23:07:00.005+02:00

"O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi."
Nazım Hikmet Ran

Filmin özeti bu mısralar gibi kanımca, izledikçe daha da çok inanıyor insan bir mavi gözlü dev olduğuna... Şunu itiraf etmem gerekir ki bu film Atatürk'e ödenememiş vefa borcu anlamında, Genelkurmay arşivinden halka açılmamış fotoğraflar bakımından değerlidir, fakat önümüzdeki günlerde yetmişinci yıldönümü gelen vefatında Atam'ın adına yalnızca bir kıvılcım olabilir, hele hele de Can Dündar gibi bir kişi için sadece bir isabetsiz atış talimidir.

Yazık diyebiliyorum, kaç yıl geçmiş halen seneler öncesinin video görüntülerinden besleniyoruz, sadece fotoğraflarla bezenmiş belgeseller çekebiliyoruz. Yanlış anlaşılmasın, bir belgesel yapıt olarak beğenmememden kaynaklı değil bu sitem, aksine beğendim ancak artık filmler istiyoruz, buradaki her bir hikayeyi-anıyı anlatan, elimizde bu kadar çok malzeme varken, sarsıcı yapıtlar bekliyoruz.
Can Dündar'a kızmam da söz konusu değil, ki zaten daha iyisini yapan da yok, ancak bu kadar şansı varken keşke diyorum, bir filme de önayak olsa...

Düşünün ki, kare kare fotoğraflarla kaydedilmiş bir anı, elimizde tüm belgelerinin olduğu bir gece, İstanbul Beylerbeyi Sarayı'nda gerçekleştirilen bir Balkan gecesi ve Atatürk'ün belki de son neşesi...
senin elinde bu geceye dair onlarca fotoğraf var, yani demek oluyor ki, oradaki her kişinin giyimi, görünüşü, yaptıkları vs hakkında bilgi sahibisin, bu sahneyi canlandır be arkadaşım...

Diyorum ya, bu bir kıvılcım, belki de ilk meşale, devamı gelecek diye umuyorum, burada özetlenen onlarca hatırat için birer film çekilecektir umudum.

Atatürk'ün son meclis açılış konuşmasında ki cümleleri belgeselde de verildiği gibi bence çok önemli, belki de en güzel özet ve belgeselin aşıladığı fikir; Gazi 1 Kasım 1937'de diyor ki:

"Dünyaca bilinmektedir ki, bizim devlet yönetimimizdeki ana programımız, Cumhuriyet Halk Partisi programıdır. Bunun kapsadığı prensipler, yönetimde ve politikada bizi aydınlatıcı ana çizgilerdir. Fakat bu prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların doğmalarıyla asla bir tutmamalıdır. Biz, ilhamlarımızı, gökten ve gaipten değil, doğrudan doğruya yaşamdan almış bulunuyoruz."

Şevket Süreyya Aydemir'in TEK ADAM'da da belirttiği gibi Mustafa Kemal dogmalara inanmazdı, bilim insanıydı, genç nesil aydınlansın diye, kendisi oturup Geometri kitabı dahi yazdı, ve birçok terimi kendisi Türkçeleştirdi, elbette yeri gelince halka yakın olmak, ve bir takım hareketleri başlatmak için, camilere girecek, din adamları ile yakın olacaktı, oldu da, bence bunlar sadece bir devrimin sancılarıdır, tıpkı ilk anayasada mecburen koyduğu madde "Türkiye Cumhuriyeti'nin dini İslamdır" gibi, bunlar çokça malzeme edilir, fakat unutulmamalı ki, sadece birer geçiş döneminin gereken geçmiş takıntılarıydı ve ne mutlu ki önceden planlandığı gibi atlatıldılar, hilafet kaldırıldı, din insanların bireysel ibadetleri boyutuna indirgendi...

Film böyle birkaç küçük dokundurma dışında pek siyasete girmemiş, daha çok Atamızın insani yönü, aşkları ve zaafları aktarılmış, güzel de bir yaklaşım aslında, ben pek bunları yazmadım, yazıdan da sanki sadece siyasi bir belgesel portresi okunuyor olabilir- bunları yazmadım çünkü, bu hatıraların eleştirilcek ya da konuşulacak çok da tarafı yok, ne mutlu ki o da insandı ve bunları yaşadı, biz de arşivlerde saklanan bir çok el yazması gerçeği bu sayede öğreniyoruz...

En baştaki Nazım'ın şiirine dönersek, bu şiir hep bana Atamız ile Latife Hanım'ı hatırlatır, fakat sıkça söylenir ki Nazım bu şiiri onlar için değil, kendisi için yazmıştır, o da olabilir, öyle olsa dahi bana bu anları hatırlattığı için kullanıyorum :)

Film için en son olarak da, halen izlemediyseniz gidiniz, izleyiniz ve kendisinin de bu elyazısında yazdığı gibi onu hatırlayınız...

"Beni Hatırlayınız..."

29 Ekim

2008-10-29T17:08:00.003+02:00

O zamanlar Cumhuriyet 10 yaşındaydı, genç, dinamik,
şimdiyse 85 yaşında bir koca çınar
ve geriye yalnızca bu görüntüler kaldı...

Mesnevi

2008-10-25T17:16:00.001+03:00

"Ey müslüman, edep nedir?" diye sorarsan bil ki edep, ancak her edepsizin edepsizliğine sabır ve tahammül etmektedir.
Kimi, "falan adamın huyu kötü, tabiatı fena" diye şikayet eder, görürsen,
Bil ki, bu şikayetçinin huyu kötüdür; kötüdür ki o kötü huylunun kötülüğünü söylüyor!
Çünkü iyi huylu, kötü huylulara, fena tabiatlılara tahammül eden, onların kötülüğünü söylemeyen kişidir.
(4/63-64/771-774)

Kimden kaçıyoruz, kendimizden mi? Ne olmayacak şey! Kimden kapıp kurtarıyoruz, Hak'tan mı? Ne boş zahmet!
(1/78/970)

Mesnevi
Mevlana Celaleddin-i Rumi

Kripto

2008-10-14T21:34:00.002+03:00

hmm çözüm arayışında, bir yol buldu bulacak,
aslında 1 milyon ytl'm olsa neler yapardım :) tam da ihtiyacım olduğu anda :P fazlasına da gerek yok...

gelecek için kendime not
kötü zamanların olabiliyormuş, bu günü baz al...