Hayat devamlı akan bir nehir gibi, sürekli dinamizm içinde, gün geçtikçe değişiyor.
Önüne yeni alternatifler çıkarıp, teklifler sunuyor.
Seçip seçmemek senin elinde ancak hayat sana bunca olasılığı mümkün kılarken, seçimlerin sonunda başa geleceklere karşın hiç kıpırdamıyor.
Ve Tanrı sana,
"Ya kendin dikebilirsin ya da hiç kimse" diyor ve çekiliyor.
İşte tam da bu yüzden kendimizle başbaşayız.
Şikayetim yalnızlıktan değil aslında, yanılgıdan, yenilgiden.
Ve bu yüzden, gerçek hayattaki yenilgilerimi, hayallerimde yenmekle meşgulüm.
Bir bakıyorum, hayalden ibaret bir ömrüm kalıyor elimde, gerçekten uzak, soyut mutluluklar.
Şikayet ettiğim yanılgı ve yenilgi, ne kadar kelime olarak benzeşseler de, mana olarak çok farklılar.
Yanılıyorum çünkü, inandığım insanların peşinden koşmaya başladığım anda umutlarımın kırıldığını görüyorum, yanlış insanın peşinden koşmak, bir ayrımda yanlış yola sapmak gibi, geri dönüşü çok zor. Geçen - kaybettiğin zamana yanıyor ve yanılgılarınla başbaşa kalıyorsun.
Yeniliyorum çünkü, cesaretimi toplayıp yanına koştuğum insanın, ben senin yanında olmak istemiyorum sözünü ya da bunu ima eden hissiyatını duyunca kendime yeniliyorum.
Kimse kimsenin yanında olmak zorunda değil malum, benim onu seçtiğim gibi, onun da beni seçmeme hakkı var. Bu yüzden de ona değil kendime kızgınlığım, bu yanlışlıkla saptığım yolun hiç sonu gelmeyecek gibi, hele de bu acı hiç dinmeyecek gibi.
İşte bazen, sırf bu duygular yüzünden, nefret ediyorum kendimden.
Önüne yeni alternatifler çıkarıp, teklifler sunuyor.
Seçip seçmemek senin elinde ancak hayat sana bunca olasılığı mümkün kılarken, seçimlerin sonunda başa geleceklere karşın hiç kıpırdamıyor.
Ve Tanrı sana,
"Ya kendin dikebilirsin ya da hiç kimse" diyor ve çekiliyor.
İşte tam da bu yüzden kendimizle başbaşayız.
Şikayetim yalnızlıktan değil aslında, yanılgıdan, yenilgiden.
Ve bu yüzden, gerçek hayattaki yenilgilerimi, hayallerimde yenmekle meşgulüm.
Bir bakıyorum, hayalden ibaret bir ömrüm kalıyor elimde, gerçekten uzak, soyut mutluluklar.
Şikayet ettiğim yanılgı ve yenilgi, ne kadar kelime olarak benzeşseler de, mana olarak çok farklılar.
Yanılıyorum çünkü, inandığım insanların peşinden koşmaya başladığım anda umutlarımın kırıldığını görüyorum, yanlış insanın peşinden koşmak, bir ayrımda yanlış yola sapmak gibi, geri dönüşü çok zor. Geçen - kaybettiğin zamana yanıyor ve yanılgılarınla başbaşa kalıyorsun.
Yeniliyorum çünkü, cesaretimi toplayıp yanına koştuğum insanın, ben senin yanında olmak istemiyorum sözünü ya da bunu ima eden hissiyatını duyunca kendime yeniliyorum.
Kimse kimsenin yanında olmak zorunda değil malum, benim onu seçtiğim gibi, onun da beni seçmeme hakkı var. Bu yüzden de ona değil kendime kızgınlığım, bu yanlışlıkla saptığım yolun hiç sonu gelmeyecek gibi, hele de bu acı hiç dinmeyecek gibi.
İşte bazen, sırf bu duygular yüzünden, nefret ediyorum kendimden.
Etiketler: f1
Açıkcası ben kendinizi çok iyi ifade ettiğinizi düşünüyorum.ben okumaktan zevk aldım
Online sinema izle