Zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır... Özgür Sarı ÖZGÜR SARI



Özgür Sarı ~~HOŞGELDİNİZ~~

Kemancı

25 aralık Perşembe akşamı, Kemancı'da bir canlı performansa gittik, gittik derken öyle 3-5 kişi değil :) tam 21 kişiydik. Çünkü baterist abimiz, dha geçenlerde anlattığım doğum günü gecesindeki arkadaşlardan biriydi.
70-80 ler amerikan klasik rock söylüyorlar, çalıyorlar. Zevkli eğlenceli şarkılar o dönemin akılda kalanları, biz de sayelerinde eğlendik :)

işyerinden dağılmadan topluca gidelim dedik, ama konser 21:30 da başlıyordu, 3 saatimiz vardı doldurulacak, karınlar aç malum, bu kadar kişi hem 3 saate yakın oturabilmeli, hem de hoş sehbet bir mekan olmalı :P yemeklerde de seçenek boş olacak ki herkes istediğini yiyebilsin..
birkaç alternatif vardı, yakın olması sebebiyle Cafe Krepen'i seçtik, biraz tuzlu da olsa :P yemekler güzeldi :)

Güzel bir geceydi, ancak işin kötüsü bunlar haftaiçi olmuyor ya :P ertesi gün ne kalkabiliyorsun ne de işin bir anlamı oluyor :D

Erkenden Yılbaşı ve Eskilerin Hatırlattıkları

Erkenden Yılbaşı
10 gün öncesinden yılbaşını kutladık :)
tabi böyle bir gereksizliği biz yapacak değildik, malum toplu organizasyonlar için büyük şirketler yılbaşına yakın günleri ayarlayamıyor, onun için erken kutlanıyor.
Denizbank'ın da dün akşam, Cevahir Otel'de 11. yıl ve yeniyıl kutlaması vardı.

işyerinden topluca servislerle gittik, yemek yedik :) içtik bol bol, slaytlar vardı sıkıldık, boş boş konuştular (bize bizi övüyorlar ne saçma, zaten gelen herkes denizbanklı neyi övüyorsun), beyaz çıktı güldük, tekrar içtik, Funda Arar çıktı :S millet eğlendi, ben sıkıldım (ilk kez bir şarkısını baştan sona dinlemiş oldum, niye dinlemediğimi daha iyi anladım).
evim yakın olmasından fırsatla ve servis yoğunluğundan kurtulmak için, son şarkılarda kaçtım, evime geldim :)
Ne yorucuymuş bu klasik ayakkabılarla saatlerce ayakta durmak :S
Spor ayakkabılar olsa, bana mısın demez ama ayaklarım ağrıdı ya hu...
Ama güzeldi :)


Eskilerin Hatırlattıkları
Nasıl bi insanmışım ben ya, hala her gördüğüm şeyde, her dinlediğimde eskilere gidiyorum.
Ne saplantılı bir yaratığım, hala aklıma getiriyorum, evet evet getiriyorum, gelmiyor yani aklıma!
Kendi kendine olmuyor kesinlikle, benim salaklığım...
O gideli 13 ay 13 gün oluyor ben hala 16 ay eskisindeyim.
Nasıl bir aptalım, artık kafamı duvarlara vurmaktan alnım acıyor, hala aklımdan gitmiyor :@
bomboş günlerimde sadece aklıma gelmeden rahat bir uyku çekeyim diye, kusana kadar içeyim diyorum, ne kusabiliyorum ne de bu allahın belası bitiyor.
Nefret ediyorum kendimden, gamsız unutkan bir aptal olmak istiyorum.
bir insan nasıl nasıl, her anı her kareyi dün gibi hatırlar ya, defol git başımdan..

işte bak TRT ne çalıyor Akşam Sefasında, sanki iki güne bir dinlediğim bunlar değil gibi :S

*****

Kader diyemezsin sen kendin ettin
Aşkıma sevgime ihanet ettin
Yalvarışın çok geç beni kaybettin
Dönme artık seni bende terk ettim

Hani mutluluktu bu aşkın sonu
Hani sürecekti bir ömür boyu
Nasıl yaptın zalim sen bana bunu
Kader diyemezsin sen kendin ettin

Şimdi gözlerimde boş bir anısın
Sen gerçek aşkımın sahte yanısın
Bana değil tanrım sana acısın
Bu kötü günlere sen sebep oldun

*****

Sanki hala yalvaran var, defolun gidin anılar, yapan yaptı ve defolup gitti, siz de gidin...

Etiketler:

Rüya ve Kahvaltı

Rüya

Dün iki güzel rüya gördüm :) aslında Denizli'ye gelmemden bu yana sıklıkla yaşadığım bir güzellik bu. Ama dün gecekiler zirveydi sanırım, beklentilerimin üzeri bir rüya mutluluğu :P

Bir arkadaşım ve annesi misafir oldular rüyalarımın ilkine, bilgisayarda film izleme muhabbeti yaptık (normalde de sıkça yapıldığı gibi) sohbet ettik (geçmişe özlem v1), annesinden söz etti, anlattı da anlattı (anlaşılacağı gibi annesi bedenen misafir olmadı rüyama :) sadece sözü geçti), bilmediğim bir evdeydik, ama yanılmıyorsam bilgisayar benimdi, gıdıkladı :P beni kaçtım, canını acıttım :P bağırdı, anlattı anılarımızı ağladık :)) sonra tükendik ve bitti rüya :D

ikinci rüyam üniversiteden başka bir bölümden bir arkadaş ile ilgiliydi :) sinema muhabbeti yaptık, gidilebilecek film seçmeye çalıştık bulamadık, sen aramıyorsun :) ben arıyorum tartışmaları yaşadık :D sonra taksimdeydik nasılsa, yürüdük istiklalde, güldük eğlendik ve yine tükendik :D

Kahvaltı

Sonrası malum, karanlık gecenin sabahı, annemin tostunun kokusuna uyandım, yaşasın ev, yaşasın aile :)

Ve şimdi, cuma mesai için dönmek zorunda kalmak, keşke öğrenci olsam demek (geçmişe özlem v2) kısa bir üzüntü, az sonra akrabalara gidecek olmanın tesellisi ve gülücük :D

Kahvaltı dedim de, annemin ben uyurken kahvaltımı hazır etmesine göndermeyle, İstanbul'da en son yatağımda mışıl mışıl uyurken, kahvaltımın hazır edilip, uyandırılmamın üzerinden 2 sene geçmiş, ne acı, Denizli'de alışkanlığım İstanbul'da yokluk resmen...
Benim birileri uyurken kahvaltılarını hazır etmemden hiç söz etmeyelim :D
En son hatırlarım da, işe gidecek olmam nedeniyle, erken kaçıp gittiğim odamdan, öğlen arasında koşturarak eve gelişim vardı, kahvaltı hazırlamam (ki ben öğle yemeğimi yemiştim işyerinde), uyandırma servisim :)) ve güzel bir karşılama :D
-"sen ne yapıyorsun burada ya, işe gitmedin mi?" :D
uyku sersemliği ve şaşkınlık elbette, ama seviyorum bu anları ve bunların sıklıkla hayatımda yaşanmasını :D bir gülücük katıyorlar işte yüzüme olur olmaz bir anda :))
Çok yaşayın siz :))

Etiketler:

Geleceğe mesaj

The following is an e-mail from the past, composed on Monday, December 4, 2006, and sent via FutureMe.org
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Dear FutureMe,
şu anda network dersinde oturmuş, ders arası geçirmekteyim, :)) hnm da yanımda her zmnki gibi oyun oynamakta. hızlı akıp geçen senelerde geçmeyen bir ders arası. les ten full mu çektim yoksa :P
4.12.2006


bu maili seneler önce kendime atmışım, derste canım sıkılırken keşfettiğimiz bir siteden, gelecek bir zamana mail göndermiştim, hatta başka ileri zamanlara da yollamıştım şimdi hatırladım da (acaba ne zamana nelerdi :S), bugün çalışırken bir anda bu geldi ve biri yanlış yolladı sandım.
Kim ya hu bu diyorum, network dersinde canı sıkılmış, yanında arkadaşı var :S sonra bir baktım açıklamaya :))
sürpriz oldu, çok da sevindim...



Hakkımda

  • Ben, hayat, geçmiş, gelecek...
  • İstanbul, Türkiye
  • Devamı

İzleyiciler



XML
İletişim


Sayfa Ziyareti...


© 2006 Zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır...
Özgür Sarı